Ιφιγένεια Τέκου: «Τη Σύμη τη λάτρεψα και αυτό αποτυπώνεται στο βιβλίο «Θάλασσες μας χώρισαν»

Ιφιγένεια Τέκου: «Τη Σύμη τη λάτρεψα και αυτό αποτυπώνεται στο βιβλίο «Θάλασσες μας χώρισαν»

Ιφιγένεια Τέκου: «Τη Σύμη τη λάτρεψα και αυτό αποτυπώνεται στο βιβλίο «Θάλασσες μας χώρισαν»

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 1779 ΦΟΡΕΣ

«Με γεμίζει ευγνωμοσύνη και συγκίνηση να βλέπω το βιβλίο μου να παίρνει ζωή μέσα από τα μάτια και τη δημιουργική ψυχή τόσων ανθρώπων» αναφέρει η συγγραφέας Ιφιγένεια Τέκου για τα γυρίσματα της σειράς «Θάλασσες μας χώρισαν» μεγάλο μέρος των οποίων πραγματοποιήθηκαν στη Σύμη.

Μάλιστα, η ίδια κάνει γνωστό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πως το βιβλίο της που θα «μεταφερθεί» στη μικρή οθόνη, θα κυκλοφορήσει στις 27 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ ενώ για τη Σύμη λέει ότι είναι ένα νησί που λάτρεψε κάτι το οποίο αποτυπώνεται σε κάθε σελίδα του «Θάλασσες μας χώρισαν».

Μάλιστα, παραθέτει και μερικά αποσπάσματά του, ενώ δίνει στη δημοσιότητα και κάποιες χαρακτηριστικές φωτογραφίες:

«Δεν θα ξεχνούσαν ποτέ τη μέρα που το πλοίο τούς απομάκρυνε από τον τόπο όπου μεγάλωσαν. Καθώς άφηναν πίσω τους το λιμάνι, τα βλέμματά τους παρέμεναν καρφωμένα, και δεν τα σήκωσαν από κει παρά μόνο όταν χάθηκαν όλα από τον ορίζοντα. Δεν μπορούσαν να βάλουν σε λόγια αυτό που ένιωθαν εκείνη τη στιγμή κι έτσι στέκονταν βουβοί, παρατηρώντας μουδιασμένοι και μελαγχολικοί τα απόνερα του πλοίου. Μέσα τους κλωθογύριζε βασανιστικά μια ερώτηση, άραγε θα επέστρεφαν κάποτε στο νησί τους;

Η Αννέζα χαμογέλασε τρυφερά στον άντρα της κι έκλεισε τα κουρασμένα της μάτια. Σκέφτηκε πως όσο τον είχε δίπλα της δεν έπρεπε να φοβάται τίποτα. Ήταν ο βράχος της, ήταν η Σύμη της.

Καθώς αφηνόταν στην αγκαλιά του Μορφέα, είδε τον εαυτό της πιτσιρίκα να χορεύει με γυμνά πόδια πάνω στα σφουγγάρια που είχε πιάσει ο θείος της στην Κνίδο, άκουσε γέλια γύρω από τις στέρνες με το βρόχινο νερό, θυμήθηκε την υπόσχεση που έδωσε στο μοναστήρι του Ταξιάρχη Μιχαήλ. Ξάφνου έτρεχε. Είχε αργήσει κι ήθελε να προλάβει τα υπέροχα γιαπράκια που είχε ετοιμάσει η μητέρα της. Ανέβαινε τη λοφοπλαγιά λαχανιάζοντας κι όμως τόσο χαρούμενη γιατί σε λίγο θα έφτανε σπίτι. Καθώς διχαζόταν η μισή πλαγιά στο πευκοδάσος και η άλλη μισή σε σταχτιές πέτρες, εκείνη ήξερε πως είχε φτάσει στον προορισμό της».

-------------------------------------------------

«Στο λιμάνι, ανάμεσα στα σφουγγαράδικα με τα σκάφανδρα και τις καγκάβες, τους περίμενε πάντα το τρεχαντήρι του πατέρα της. Πάνω του ήταν ζωγραφισμένο το όνομά της με μεγάλα καλλιγραφικά μπλε γράμματα. Εκεί, είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της κι εκεί έκαναν τις πιο όμορφες συζητήσεις μαζεύοντας τα δίχτυα. Μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο, με μοναδική συντροφιά, τους ήχους της θάλασσας, του αέρα και τους γλάρους που παραμόνευαν για να αρπάξουν κανένα ψάρι. Μέσα σε αυτό το μικρό τρεχαντήρι που μύριζε θεσπέσια ψαρίλα, η Αννέζα δήλωσε αποφασιστικά στον πατέρα της κάποιο πρωί».

«Μου’ ρέσκει το Μιχαλιό! Α τον παντρευτώ θέλω!»

Εκείνος προσποιήθηκε τον έκπληκτο.

«Παερμιώτη μου! Αυτός ξέρει τη συμφορά που τον εβρήκε;»

Η ταινία

ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΕΣ, δύο αντίθετοι κόσμοι. Η Παρασκευούλα, όμορφη και γεμάτη αυτοπεποίθηση, μαγνητίζει τα βλέμματα όπου κι αν βρεθεί. Η Ελπίδα, ήρεμη και εσωστρεφής, ζει στη σκιά της. Μια οικογενειακή τραγωδία, με φόντο την ιταλική κατοχή στη Σύμη, τις αναγκάζει να αφήσουν την πατρίδα τους και να αναζητήσουν μια νέα αρχή στην Κωνσταντινούπολη.

Εκεί, κάτω από ξένους ουρανούς, τα μονοπάτια τους διασταυρώνονται ξανά. Για λίγο όλα μοιάζουν δυνατά, όμως τα παλιά τραύματα ξυπνούν, απειλώντας να γκρεμίσουν ό,τι έχτισαν. Η Παρασκευούλα ερωτεύεται παράφορα τον Παύλο και η Ελπίδα, αδύναμη να σβήσει τον έρωτα που τρέφει για τον άντρα της αδελφής της, οδηγείται σε έναν γάμο που αντί για παρηγοριά τής φέρνει πίκρα και μοναξιά.

Σε έναν κόσμο σημαδεμένο από απώλειες, προδοσίες και ανεκπλήρωτους πόθους, οι δύο γυναίκες καλούνται να σταθούν απέναντι στις επιλογές και τα λάθη τους, κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, η συγχώρεση είναι η μόνη πυξίδα που μπορεί να δείξει τον δρόμο προς τη λύτρωση.

Μια καθηλωτική ιστορία για τη δύναμη της αγάπης, το βάρος της ενοχής και τη μακρά διαδρομή προς την αλήθεια της καρδιάς, με φόντο τα δραματικά γεγονότα των Σεπτεμβριανών του 1955 στην Κωνσταντινούπολη και τις γεωπολιτικές αναταράξεις που έφερε η εθνικοποίηση της διώρυγας του Σουέζ — μια εποχή που δοκίμασε όχι μόνο λαούς, αλλά και τις πιο εύθραυστες σχέσεις.

Πρωταγωνιστούν οι Κατερίνα Λέχου, Λεωνίδας Κακούρης, Γιάννης Κουκουράκης, Νεφέλη Κουρή, Χριστίνα Αλεξανιάν, Δήμητρα Ματσούκα, Βαγγέλης Στρατηγάκος.

Διαβάστε ακόμη

Επιστολή του Εμπορικού Συλλόγου Ρόδου προς τον υπουργό Ναυτιλίας για την αύξηση των ναύλων των φορτηγών οχημάτων

Γ. Νικητιάδης: Στον ΟΟΣΑ για την Τεχνητή Νοημοσύνη και τον ρόλο των Κοινοβουλίων στη νέα ψηφιακή εποχή

Γ. Χατζημάρκος: «Μέσα σε αυτήν την τετραήμερη παρουσία της υπουργού Πολιτισμού στα νησιά μας θα αποδοθούν συνολικά 13 ολοκληρωμένα έργα»

Γ. Νικητιάδης: Κανείς δεν δικαιούται να αντιμετωπίζει με απαξίωση τους εκλεγμένους εκπροσώπους των πολιτών

«Πράσινο φως» για την υπογραφή της παραχώρησης του ιστορικού Αστυνομικού Τμήματος Καλύμνου στο ΤΕΕ

Οι διανομείς φαγητού δημιουργούν σωματείο στη Ρόδο

Σε 9.000 ανέρχονται σήμερα στη Ρόδο οι μετακλητοί εργαζόμενοι από άλλες χώρες

Σοβαρές καταγγελίες για τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων σε ξενοδοχεία της Ρόδου