Την απέλυσαν επειδή… τραυματίστηκε στη δουλειά της, εδώ στη Ρόδο

Μιχάλης Μαστής

Φωνή απόγνωσης η χθεσινή, από μητέρα ενός μικρού παιδιού, εργαζόμενη σε μια από τις σκληρότερες ίσως δουλειές που μπορούν να υπάρξουν:

«Με απέλυσαν επειδή τραυματίστηκα στην εργασία μου, όταν τέλειωσε η αναρρωτική μου (!)», είπε με φωνή τρεμάμενη, γεμάτη συγκίνηση αλλά και απελπισία. Συνέχισε λέγοντας: «Δεν ξέρω αν έκανα καλά που πήρα να σας ενημερώσω. Πήγα παντού. Ακόμα και στην επιθεώρηση εργασίας και μου είπαν ότι είναι νόμιμο όλο αυτό. Να με απολύσει δηλαδή η εταιρεία.
Έχω ένα παιδάκι με προβλήματα υγείας, είμαι άνεργη τώρα, δεν έχω εισπράξει ούτε τα χρήματα της αναρρωτικής μου άδειας και δυστυχώς έχω ακόμα κινητικό πρόβλημα, αφού έσπασα το πόδι μου και θα χρειαστεί χρόνος να αναρρώσω. Το κακό είναι ότι δεν θα μπορέσω να πάρω και ανεργία, αφού δεν θα συμπληρώσω τα απαραίτητα ημερομίσθια! Για ποιο κράτος πρόνοιας μιλάνε και τους ακούμε εμείς και πολλές φορές τους πιστεύουμε; Πώς θα τα βγάλουμε πέρα; Τι θα κάνουμε;»

Πόσο ήρεμα και ήσυχα – άραγε – μπορούν να κοιμούνται οι άνθρωποι που λαμβάνουν τέτοιες αποφάσεις, μετρώντας και υπολογίζοντας τα πάντα σε… ευρώ;

Να… χαιρόμαστε και τους νόμους μας, κι αυτούς που τους ψηφίζουν, κι εκείνους που τους εφαρμόζουν. Και τους άλλους, που κάνουν ότι δεν ακούν, δεν καταλαβαίνουν ότι η κοινωνία μας, πίσω από το αστραφτερό περιτύλιγμα της Ρόδου, στενάζει και υποφέρει!