Το Γυμνάσιο και το Λύκειο Αφάντου προάγουν τη συμπερίληψη και την ενσυναίσθηση μέσα από επιμορφωτική δράση

Rodiaki NewsRoom

Το Λύκειο Αφάντου, σε συνεργασία με το Γυμνάσιο Αφάντου, διοργάνωσε στις 13 Φεβρουαρίου 2026 μια μοναδική επιμορφωτική δράση με τίτλο «Ένα μάθημα συμπερίληψης και ενσυναίσθησης μέσα στον χρόνο». Η εκδήλωση, που απευθυνόταν σε μαθητές/τριες και εκπαιδευτικούς Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, συνδύασε την ιστορική, λογοτεχνική και θεατρική προσέγγιση, αναδεικνύοντας την αξία της ενσυναίσθησης και της συμπερίληψης ως θεμελιώδεις αξίες για την εκπαίδευση και την κοινωνία.

Ειδικότερα, τα Σχολεία αναφέρουν τα εξής:

«“Συμπερίληψη και ενσυναίσθηση”, δύο λέξεις τόσο εύηχες, δύο αφηρημένες έννοιες με βαθύ νόημα, που ακούμε συχνά, αλλά στην πράξη σχεδόν ανεφάρμοστες. Σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις, το σχολείο καλείται να παίξει έναν πολλαπλό, νευραλγικό ρόλο, συμβάλλοντας ενεργά στην ευαισθητοποίηση των νέων και στην ενεργό συμμετοχή τους, εμφυσώντας τους την ανοχή στη διαφορετικότητα, τον σεβασμό, τον αλτρουισμό και ιδανικά που προσιδιάζουν σε μια πολιτισμένη κοινωνία και δεν προορίζονται αποκλειστικά για να διανθίσουν εκθέσεις ιδεών.

Στις 13/02/2026 το Λύκειο Αφάντου, σε συνεργασία με το Γυμνάσιο Αφάντου, διοργάνωσε επιμορφωτική δράση για μαθητές/τριες και εκπαιδευτικούς Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με τίτλο “Ένα μάθημα συμπερίληψης και ενσυναίσθησης μέσα στον χρόνο”, με ομιλητές τον κ. Σπύρο Συρόπουλο, καθηγητή Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών: Αρχαιολογία, Γλωσσολογία και Διεθνείς Σχέσεις του Παν/μίου Αιγαίου, τον κ. Σωτήριο Παλάσκα, δημιουργό Ταινιών – συγγραφέα – σύμβουλο ΠΕ02 ΔΔΕ Δωδεκανήσου, και την κα Βίκη Φίλιου, φιλόλογο, μεταδιδακτορική ερευνήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης. Μια σύμπραξη σπάνια, μοναδική και πάνω απ’ όλα καθηλωτική, που μας ταξίδεψε και μας έκανε να κατανοήσουμε έννοιες με βαθύ νόημα, τόσο διαχρονικές όσο και επίκαιρες, μέσα από το Αρχαίο Θέατρο, την Ιστορία και τη Λογοτεχνία.

Ο κ. Συρόπουλος κατάφερε, αξιοποιώντας αρχαίες ελληνικές τραγωδίες (Ίκέτιδες, Μήδεια, Οἰδίπους επί Κολωνῷ), να αποτυπώσει τον πόνο, τον ξεριζωμό, την αναζήτηση ασύλου, τονίζοντας ότι ο φόβος και η ανάγκη για προστασία είναι ανθρώπινα φαινόμενα ανεξάρτητα από την εποχή· είναι διαχρονικά. Η προσφυγιά, όπως καταγράφεται στο αρχαίο θέατρο, αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι ο θεατρικός χώρος δεν προκαλούσε μόνο τον έλεο και τον φόβο, μέσα από τα οποία ο θεατής οδηγούνταν στην κάθαρση, αλλά καλλιεργούσε υψηλές αξίες και ιδανικά, όπως είναι η ενσυναίσθηση, καθώς λειτουργούσε ως καθρέφτης, θυμίζοντας ότι ο πολιτισμός κρίνεται από τη στάση απέναντι στον ανέστιο.

Η κα Φίλιου, εστιάζοντας στη διδασκαλία του προσφυγικού ζητήματος κατά τον Μεσοπόλεμο, φώτισε πτυχές της ιστορικής μνήμης που τα σχολικά εγχειρίδια είτε αποσιωπούν είτε τους αφιερώνουν μόνο μερικές γραμμές. Μέσα από την εμπεριστατωμένη επιστημονική ιστορική έρευνα ανέδειξε την αντιμετώπιση των προσφύγων, παραθέτοντας πληροφορίες που ως σήμερα παραμένουν άγνωστες και πραγματικά συγκλόνισαν τους ακροατές, αλλά και απέδειξαν για άλλη μια φορά την αδρομερή προσέγγιση της ιστορίας από το σχολείο.

Ο κ. Παλάσκας, παρουσιάζοντας πλάνο διδασκαλίας της λογοτεχνίας χωρισμένο σε τρία δίωρα, που συνδυάζει κείμενα κλασικά (Η γυναίκα της Ζάκυθος, Σολωμού), νεότερη ποίηση (Πατρίδα, Shire), αλλά και τραγούδια (Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ, Θ. Παπακωνσταντίνου), ανέδειξε πώς το σχολείο με καινοτόμους και δημιουργικούς τρόπους θα ανταποκριθεί στις σύγχρονες πολιτισμικές εξελίξεις, πώς θα αναδείξει αξίες, θα ενεργοποιήσει τους μαθητές/τριες και θα τους/τις παρακινήσει να στοχαστούν, να αφουγκραστούν, να αποκτήσουν ενσυναίσθηση, που θα τους/τις επιτρέψει να είναι πολίτες του τόπου, του έθνους τους, της Ευρώπης και της οικουμένης, όπου η συμπερίληψη, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, η αλληλεγγύη και πάνω απ’ όλα η ανθρωπιά θα πάρουν σάρκα και οστά.

Το αποτέλεσμα ήταν να ακολουθήσει μια γόνιμη και εποικοδομητική συζήτηση και να δημιουργηθεί ένα ζεστό κλίμα, όπου ομιλητές και ακροατές έγιναν μια παρέα, εκθέτοντας τους προβληματισμούς και τις απόψεις τους, και να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το σχολείο οφείλει να καλλιεργήσει αξίες όπως η συμπερίληψη και η ενσυναίσθηση, ακόμα και μέσα στο ασφυκτικό εβδομαδιαίο πρόγραμμα, προκειμένου να σφυρηλατήσει ολοκληρωμένες προσωπικότητες, τους αυριανούς πολίτες του κόσμου.

Τους ευχαριστούμε θερμά και τους τρεις για το υπέροχο αυτό ταξίδι στο χρόνο! Μία πραγματικά δράση ουσίας!»