Αγαπητός Ξάνθης: Λίγα λόγια για το εικαστικό έργο «ΝΟΣΤΟΣ»

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Αγαπητός Ξάνθης
αρχιτέκτονας

Το εικαστικό έργο «ΝΟΣΤΟΣ» κοσμεί πλέον ένα μικρό παρτέρι απέναντι από το ΗΧΩ και ΦΩΣ στο Μανδράκι.

Είναι έργο του γνωστού γλύπτη ΚΩΣΤΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ και αποτελεί φόρο τιμής στη ναυτική παράδοση και την ιστορία του νησιού της Ρόδου. Το αναφερόμενο έργο ήταν μια εξόχως ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία της «Λέσχης Lions Ρόδου». Ο καλλιτέχνης κεραμοποιός, ζωγράφος αλλά και γλύπτης, με διεθνείς βραβεύσεις και δάσκαλος μέχρι και σήμερα διένυσε πολλά χρόνια πάνω στο τραπέζι της απόδοσης για το νησί μας.

Σεμνός και ευπροσήγορος νικάει συνεχώς το χρόνο για να αποδείξει ότι ο χώρος γίνεται αισθητικά καλύτερος μ’ ένα έργο στη διάσταση της αναλογίας του αλλά και της συμβατότητας της αντίληψης. Πλήθος των έργων παρουσιάζονται σε υπερτοπικές εκθέσεις και αποτελούν ένα μίγμα αντικειμένων γλυπτικής, κεραμικής αλλά και ζωγραφικής τέχνης. Όπως αναφέρει ενδεικτικά ο δημιουργός: «Εγύρεψα χώμα, νερό, αέρα και φωτά για να πλάσω και έτσι να μείνεις στους αιώνες αθάνατη.

Η παρηγοριά του καλλιτέχνη. Ο ιδρωμένος οίστρος, τα δώρα της επιτυχίας ως και η λύπη της αποτυχίας, στοιχεία αναπόσπαστα της δημιουργίας, στον πηλό, τον μπρούντζο και το μάρμαρο. Δημιουργώντας ένα έργο τέχνης, το κατευθύνω και με κατευθύνει. Το πηγαίνω και με πάει. Η τέχνη λυτρώνει. Είναι η τέχνη φωτιά και δώρο, μαρτύριο και λύτρωση. Φαρμάκι και φάρμακο».

Πάντα υπερβατικός, ασυμβίβαστος, ονειροπόλος όπως όλοι οι μεγάλοι δημιουργοί. Όνειρο του ήταν ένα μουσείο τέχνης με τα εκατοντάδες έργα του, πράγμα που μαθαίνω ότι σήμερα το κατασκευάζει με μεράκι σε ιδιωτικό χώρο, παρότι εξέφρασε παλαιοτέρα την επιθυμία το «ΝΕΩΡΙΟ» να γίνει ένα πολυλειτουργικό σχετικό κέντρο για όλους μας (προφανώς και με τουριστική επίδειξη).

Όμως… Έγινε πριν από χρόνια πραγματικότητα το έργο του «Τρείς Γλάροι» να «πετούν» στην πλατεία του ΝΕΩΡΙΟΥ για να θυμίζουν ότι η θάλασσα, ο ουρανός και το μπλε είναι η μισή Ελλάδα. Ευχαριστούμε κ.Νεοφύτου. Λιτό και απέριττο ο «ΝΟΣΤΟΣ», ύψους 95 εκατοστών, θυμίζει και «μιλά» δυνατά για τη βούληση επιστροφής στην πατρίδα από τους ναυτικούς μας που δόξαζαν και επιδείξαν την αίγλη της Ρόδου σ’ όλα τα πέρατα της γης. Εξάλλου η φήμη της Ρόδου για το ναυτικό δίκαιο αλλά για την ναυτική ισχύ των ροδίων έχουν καταγραφεί στην παγκόσμια ιστορία του ναυτικού δικαίου.

Η μοναδικότητα αυτού του έργου συνοδεύει τη συμπεριληπτική τέχνη του δημιουργού και αποτυπώνει ακριβώς την ταπεινότητα του καλλιτέχνη αλλά και τη συμβολική εκδήλωση του έργου για το κοινό.Χωρίς περιττές φιοριτούρες, ο μπρούτζος γίνεται ευέλικτο ζευγάρωμα, γίνεται τρυφερός έρωτας, γίνεται επιτυχημένο ταξίδι επιτυχίας με το αίσθημα της συνύπαρξης που ποτέ σίγουρα δεν εγκατέλειψε του ναυτικούς μας αλλά πάντοτε και με την ανάμνηση της πατρίδας τους.

Τα «ψάρια» στοιχεία συνδεδεμένα με τη θάλασσα αλλά και με το χέρια του Νεοφύτου παρουσιάζονται σε σύμπτυξη για να αποδώσουν την τρυφερότητα αλλά και την αρμονία του θαλάσσιου περιβάλλοντος με τη Φύση ως κομμάτια αναπόσπαστα της ύπαρξης του όλου σύμπαντος. Και όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης: «Η τέχνη μιμείται την φύσιν».

Κάπου εκεί είμαστε και εμείς οι γήινοι, με την πράσινη, λουλουδάτη συντρόφια του σπουδαίου έργου του ΚΩΣΤΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, το οποίο «κολυμπάει στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου». Να είναι υγιής για να δει το μουσείο του σε πλήρη λειτουργία. Το αξίζει.