«Επέστρεψαν» στη Ρόδο από την Ιταλία τα ιστορικά άμφια του ηγούμενου της Μονής Σκιάδι Ιγνάτιου Ζαννετίδη

Βαρβάρα Μπογδάνου

Μετά από πολλές δεκαετίες, ιστορικά άμφια που συνδέονται με έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους στην ιστορία της Μονής Σκιάδι «επέστρεψαν» στον τόπο στον οποίο ανήκουν ιστορικά.

Τα άμφια, που βρίσκονταν για δεκαετίες στην Ιταλία, αποτελούν πλέον μέρος του εκκλησιαστικού μουσείου που εγκαινιάστηκε πρόσφατα στη Μονή, δίνοντας τη δυνατότητα στους επισκέπτες να έρθουν σε επαφή με ένα σημαντικό κομμάτι της τοπικής εκκλησιαστικής και ιστορικής κληρονομιάς.

Τα άμφια ανήκαν στον Ηγούμενο και Κτήτορα της Μονής Αρχιμανδρίτη Ιγνάτιο Ζαννετίδη, αδελφό του παππού του πατέρα του αντιπεριφερειάρχη Φιλήμονα Ζαννετίδη, και μάλιστα η επιστροφή των κειμηλίων έχει και ιδιαίτερη προσωπική σημασία για τον ίδιο, καθώς συνδέεται άμεσα με την οικογενειακή του ιστορία.

Ο κ. Ζαννετίδης παραβρέθηκε στα εγκαίνια του Εκκλησιαστικού Μουσείου που έγιναν από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ.κ. Κύριλλο, στο πλαίσιο εορτασμού της Ιεράς Μονής και μάλιστα η συγκίνηση όπως δηλώνει στη ΡΟΔΙΑΚΗ ήταν πολύ μεγάλη. Ο ίδιος εξήγησε και πώς τα άμφια βρέθηκαν στην Ιταλία. Κατά την περίοδο της ιταλικής κατοχής, όπως ανέφερε, υπήρξαν διώξεις και καταστροφές εκκλησιαστικών κειμηλίων στον τόπο μας. Τότε, συγγενικό πρόσωπο της οικογένειας έφυγε για την Ιταλία, παίρνοντας μαζί του τα άμφια προκειμένου να τα προστατεύσει από την καταστροφή ή την καύση.

«Τα πήρε μαζί για να μην τα καταστρέψουν, να μην τα κάψουν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ζαννετίδης, εξηγώντας ότι η οικογένεια γνώριζε όλα αυτά τα χρόνια πως τα συγκεκριμένα κειμήλια βρίσκονταν στην Ιταλία. Με αφορμή τη δημιουργία του μουσείου στη Μονή Σκιάδι, έγινε η προσπάθεια να επιστραφούν τα άμφια στον τόπο τους. Η προσπάθεια είχε αίσιο αποτέλεσμα, καθώς οι άνθρωποι που τα είχαν στην κατοχή τους ανταποκρίθηκαν θετικά και με ιδιαίτερη χαρά στο αίτημα να επιστρέψουν στη Μονή και να τοποθετηθούν σε προθήκες, ώστε να είναι πλέον προσβάσιμα στο κοινό.

Κειμήλια του 19ου αιώνα με ιδιαίτερη ιστορική αξία

Τα άμφια χρονολογούνται περίπου στο 1870 και, σύμφωνα με τον αντιπεριφερειάρχη, θεωρούνται από τα σημαντικότερα και πολυτιμότερα εκθέματα του μουσείου. Ξεχωριστή θέση σε αυτά κατέχει η παράσταση του Χριστού, ενώ η συνολική τους ιστορική και θρησκευτική αξία είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Η παρουσία τους στο μουσείο συνδέεται άμεσα με την ιστορία του προσώπου στο οποίο ανήκαν και με την πορεία της ίδιας της Μονής Σκιάδι. Ο πρόγονος του κ. Ζαννετίδη διετέλεσε ηγούμενος της Μονής, ενώ για ένα διάστημα υπηρέτησε και ως τοποτηρητής της Μητρόπολης, όταν ο τότε Μητροπολίτης είχε ανακληθεί στην Κωνσταντινούπολη. Υπάρχουν, μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Ζαννετίδη, και σχετικές αλληλογραφίες που φωτίζουν τη δράση και την παρουσία του στην περιοχή. Ο ίδιος συνδέει την παρουσία του προγόνου του με μια σημαντική περίοδο στην ιστορία της Μονής. Όπως ανέφερε, ο πρόγονός του παρέλαβε τη Μονή από έναν παλαιότερο μοναχό που τη διαμόρφωσε και στη συνέχεια συνέβαλε στην ανάπτυξη και την επέκτασή της, διαμορφώνοντάς την σε μεγάλο βαθμό στη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην εικόνα που αποτελεί αντικείμενο προσκυνήματος στη Μονή. Όπως εξήγησε, το εικόνισμα είχε επιχρυσωθεί και ασημωθεί την ίδια εποχή από τον ηγούμενο, με την ημερομηνία 1875 να αναγράφεται πάνω στο ασήμι της εικόνας.

«Είναι κειμήλια, είναι ιερά κειμήλια», ανέφερε χαρακτηριστικά ο αντιπεριφερειάρχης κ. Ζαννετίδης, υπογραμμίζοντας τη σημασία της επιστροφής τους και την αποκατάσταση ενός κομματιού της οικογενειακής, θρησκευτικής και τοπικής μνήμης, που παρέμενε για πολλά χρόνια μακριά από τον τόπο στον οποίο δημιουργήθηκε και συνδέθηκε με την ιστορία της Μονής.