14 Σεπτεμβρίου: Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας – Το μήνυμα του προέδρου των Ποντίων Ρόδου Χρήστου Τοπκαρά
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 116 ΦΟΡΕΣ
Στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας είναι αφιερωμένη η 14η Σεπτεμβρίου, ημέρα που έχει καθιερωθεί από την Πολιτεία ως Ημέρα Εθνικής Μνήμης. Η επέτειος επαναφέρει στο προσκήνιο τη Μικρασιατική Καταστροφή, τον ξεριζωμό και την προσφυγιά, αλλά και την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης από τις επόμενες γενιές.
Με αφορμή τη σημερινή ημέρα, ο πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Ρόδου «Ο Διγενής», Χρήστος Τοπκαράς, αναφέρεται στη σημασία της επετείου, στον κοινό ιστορικό δεσμό του Ποντιακού και του Μικρασιατικού Ελληνισμού και στο χρέος της διατήρησης της μνήμης των θυμάτων.
Στη δήλωσή του σημειώνει ότι η 14η Σεπτεμβρίου έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς συμπίπτει με την εορτή της Ύψωσης του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, ενώ παράλληλα αποτελεί ημέρα μνήμης για μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του Ελληνισμού.
Η δήλωση του Χρήστου Τοπκαρά στη «Ροδιακή»
«Η 14η Σεπτεμβρίου είναι μια ημέρα βαθιά χαραγμένη στη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού. Μια ημέρα με διπλό, ιδιαίτερο συμβολισμό.
Από τη μία, η Εκκλησία μας τιμά την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, το σύμβολο της θυσίας, της πίστης, της ελπίδας και της νίκης της ζωής απέναντι στον θάνατο.
Από την άλλη, η ίδια ημέρα μας καλεί να σκύψουμε με σεβασμό και συγκίνηση πάνω από μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του Ελληνισμού. Τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Ως Πόντιοι, γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει γενοκτονία, ξεριζωμός, προσφυγιά. Γι’ αυτό και η μνήμη της Μικρασιατικής Καταστροφής δεν είναι για εμάς μια απλή ιστορική αναφορά. Είναι κομμάτι της δικής μας μνήμης και ευθύνης.
Η Σμύρνη του 1922 ήταν ένας ζωντανός πυρήνας του ελληνικού πολιτισμού, της Ορθοδοξίας, της παιδείας και της δημιουργίας στη Μικρά Ασία. Η καταστροφή της και ο αφανισμός εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων σήμανε το τέλος μιας μακραίωνης παρουσίας του Ελληνισμού στον Μικρασιατικό χώρο.
Ο συμβολισμός της σημερινής ημέρας είναι πιο δυνατός από ποτέ. Ο Σταυρός, σύμβολο θυσίας και ελπίδας, υψώνεται πάνω από τη μνήμη ενός λαού που γνώρισε πόνο, θάνατο και ξεριζωμό, αλλά δε λύγισε.
Δεν θυμόμαστε για να διχάσουμε. Θυμόμαστε γιατί έχουμε χρέος σε όλους εκείνους που υπερασπίστηκαν μέχρι τέλους την ιστορία ενός ολόκληρου λαού, αλλά και σε εκείνους που με χιλιάδες δυσκολίες την μετέφεραν στις επόμενες γενιές.
Οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας δεν έφεραν μαζί τους μόνο τον πόνο της απώλειας. Έφεραν τη γλώσσα, την πίστη, τα ήθη, τα τραγούδια, τη μουσική, την παράδοση και τον πολιτισμό τους. Και πάνω στα συντρίμμια της καταστροφής ξαναέχτισαν τη ζωή τους. Αυτή είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη τους.
Λαός που ξεχνάει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.
Και εμείς ως Πόντιοι, απόγονοι όλων αυτών που σφαγιάστηκαν, δολοφονήθηκαν και ξεριζώθηκαν, δε θα αφήσουμε να ξεχαστεί ΚΑΝΕΙΣ και ΤΙΠΟΤΑ.
Αιωνία η μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Χρόνια πολλά για την ημέρα της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού.»
Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News
