Η Ρόδος μαγεύτηκε από την «Ευρωπαϊκή Πολυφωνία»-Ένα καθηλωτικό φινάλε που εντυπωσίασε το κοινό

Rodiaki NewsRoom

Της Στέλλας Παπασάββα

stellapapasav@gmail.com

Με εικόνες που έμοιαζαν να ξεπηδούν από ένα όνειρο, μουσική που γέμισε τον ουρανό και ένα κοινό που παρακολουθούσε με θαυμασμό, ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία το 8ο Διεθνές Φεστιβάλ «Ευρωπαϊκή Πολυφωνία».

Μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση, εντυπωσιακές εικόνες και δυνατές καλλιτεχνικές στιγμές έζησε η Ρόδος το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, καθώς η Πλατεία Ελευθερίας μεταμορφώθηκε σε μια μεγάλη υπαίθρια σκηνή, φιλοξενώντας την τελετή λήξης του 8ου Διεθνούς Φεστιβάλ «Ευρωπαϊκή Πολυφωνία».

Το κοινό εντυπωσιάστηκε από το ξεχωριστό θέαμα που παρουσίασε η γαλλική καλλιτεχνική ομάδα Compagnie Transe Express, η οποία με την παράσταση «Maudits Sonnants» («Οι Καταραμένοι Κωδωνοκρούστες») δημιούργησε μια ατμόσφαιρα μοναδική. Οι ήχοι των καμπανών, η μουσική, τα εναέρια ακροβατικά και η θεατρική κίνηση συνδυάστηκαν σε ένα καθηλωτικό σκηνικό, όπου η τέχνη φάνηκε να υπερβαίνει τα όρια της γης και να συναντά τον ουρανό.

Τα βλέμματα στράφηκαν ψηλά, ακολουθώντας τις κινήσεις των καλλιτεχνών, ενώ οι ήχοι απλώνονταν στον χώρο, δημιουργώντας μια εμπειρία που συνδύαζε το απρόσμενο με το ποιητικό. Ήταν μια παράσταση που δεν περιορίστηκε στην παρουσίαση ενός θεάματος, αλλά προσκάλεσε τους θεατές να γίνουν μέρος μιας ξεχωριστής καλλιτεχνικής συνάντησης.

Η εντυπωσιακή τελετή λήξης αποτέλεσε την κορύφωση μιας πολυήμερης διοργάνωσης, η οποία έφερε τη μουσική και τις τέχνες σε διαφορετικά σημεία της Ρόδου, αναδεικνύοντας τη δύναμη του πολιτισμού να δημιουργεί κοινές εμπειρίες και να ενώνει ανθρώπους μέσα από την αισθητική και τη συγκίνηση.

Η τέχνη έγινε γιορτή για μικρούς και μεγάλους

Ιδιαίτερη θέση στη διοργάνωση είχαν οι περισσότεροι από 1.000 μαθητές των δημοτικών σχολείων της Ρόδου, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στη μεγάλη αυτή πολιτιστική γιορτή. Η παρουσία τους έδωσε ξεχωριστό χρώμα στις εκδηλώσεις, αποδεικνύοντας πως η επαφή με την τέχνη μπορεί να ξεκινά από μικρή ηλικία και να εξελίσσεται σε μια εμπειρία δημιουργίας, συνεργασίας και χαράς.

Μέσα από τα μουσικά εργαστήρια που πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με την παιδαγωγική ομάδα της χορωδίας Mikrokosmos, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν τη μουσική βιωματικά, συμμετέχοντας σε μια διαδικασία που συνέδεσε την εκπαίδευση με την καλλιτεχνική έκφραση.

Νωρίτερα, στον υπαίθριο χώρο του θερινού κινηματοθεάτρου «Το Ρόδον», η μουσική, ο χορός, τα κρουστά και τα ακροβατικά δημιούργησαν μια εορταστική ατμόσφαιρα, με τη συμμετοχή του Συνόλου Κρουστών των Μουσικών Σχολείων Ρόδου, υπό τη διεύθυνση του Νικολάου Χασάπη, της Δημοτικής Σχολής Χορού με την Έλλη Παρασκευά, μαθητών δημοτικών σχολείων και της ομάδας Base and FlyAcrobatics.

Ένα φεστιβάλ που αφήνει το δικό του πολιτιστικό αποτύπωμα

Από τις 28 Σεπτεμβρίου έως τις 10 Οκτωβρίου 2026, η «Ευρωπαϊκή Πολυφωνία» ένωσε διαφορετικές καλλιτεχνικές εκφράσεις, δημιουργώντας γέφυρες ανάμεσα στη μουσική, την εκπαίδευση και την πολιτιστική ταυτότητα της Ρόδου. Οι εκδηλώσεις σε χώρους της Μεσαιωνικής Πόλης, αλλά και μέσα στις σχολικές αίθουσες, ανέδειξαν τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της διοργάνωσης και τη σημασία της πρόσβασης των πολιτών στην τέχνη.

Το φεστιβάλ τελεί υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και συνδιοργανώνεται από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, τον Δήμο Ρόδου και τον οργανισμό ArtsSpontanés. Καλλιτεχνικοί συνδιευθυντές του Φεστιβάλ Ευρωπαϊκής Πολυφωνίας Παρίσι – Ρόδος είναι ο Χρύσανθος Αντωνίου και ο Σάββας Καραντζιάς.

Η αυλαία έπεσε μέσα σε μια ατμόσφαιρα ενθουσιασμού, αφήνοντας πίσω της εικόνες που δύσκολα ξεχνιούνται. Για μία ακόμη φορά, η Ρόδος απέδειξε πως μπορεί να φιλοξενεί πολιτιστικές διοργανώσεις με διεθνή χαρακτήρα, μετατρέποντας τους δημόσιους χώρους της σε σημεία συνάντησης, έμπνευσης και δημιουργίας.

Κι όταν οι τελευταίοι ήχοι των καμπανών χάθηκαν μέσα στη νύχτα και τα βλέμματα επέστρεψαν από τον ουρανό στη γη, η μαγεία δεν είχε σβήσει. Έμεινε στα χαμόγελα των ανθρώπων, στο φως που καθρεφτιζόταν στα πρόσωπά τους και στη γλυκιά συγκίνηση μιας βραδιάς που έκανε την Πλατεία Ελευθερίας να μοιάζει με σκηνή βγαλμένη από όνειρο.

Για λίγες ώρες, η Ρόδος έζησε στον ρυθμό της μουσικής, αφέθηκε στη δύναμη της εικόνας και έγινε τόπος συνάντησης ανθρώπων, συναισθημάτων και πολιτισμών. Κι όταν η αυλαία έπεσε, δεν έμεινε πίσω η σιωπή του τέλους, αλλά ο απόηχος μιας γιορτής που συνεχίζει να ζει στη μνήμη όσων την έζησαν.

Γιατί υπάρχουν βραδιές που δεν τελειώνουν όταν σβήσουν τα φώτα. Συνεχίζουν να φωτίζουν μέσα μας, σαν μικρές υπενθυμίσεις πως η τέχνη μπορεί να υψώσει το βλέμμα, να ενώσει καρδιές και να μεταμορφώσει το γνώριμο σε κάτι μαγικό. Και εκείνο το βράδυ, κάτω από τον ουρανό της Ρόδου, η μουσική έγινε γέφυρα ανάμεσα στη γη και το όνειρο, αφήνοντας στην πόλη μια ανάμνηση που θα εξακολουθεί να ηχεί πολύ μετά την τελευταία νότα.