ΡΟΔΙΑΚΑ: Αρκετά με τα προνόμια και τις «ειδικές διαδρομές» προς τα Πανεπιστήμια. Ώρα για έλεγχο σε βάθος 20ετίας!

Μιχάλης Μαστής

Η παραίτηση του υφυπουργού Ανάπτυξης Λάζαρου Τσαβδαρίδη, με αφορμή την υπόθεση της αθλητικής μοριοδότησης της κόρης του, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελέσει το τέλος της συζήτησης. Αντιθέτως, οφείλει να αποτελέσει την αφετηρία μιας μεγάλης, ουσιαστικής και πανελλαδικής έρευνας.

Είναι καιρός να ανοίξουν οι φάκελοι της τελευταίας 20ετίας για ΟΛΕΣ τις εισαγωγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που πραγματοποιήθηκαν με χρήση ειδικών διατάξεων αθλητικής μοριοδότησης.

Όχι επιλεκτικά. Όχι μόνο για τις περιπτώσεις που καταλήγουν στα πρωτοσέλιδα. Για ΟΛΟΥΣ, χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις και χωρίς προστατευόμενους.

Η Πολιτεία οφείλει να συστήσει ένα ειδικό, ανεξάρτητο σώμα ελέγχου, με πανελλαδική αρμοδιότητα, το οποίο θα εξετάσει σε βάθος τη γνησιότητα των αθλητικών διακρίσεων, την πραγματική συμμετοχή των αθλητών σε αγώνες, τα φύλλα αγώνων, τις μεταγραφές, τις βεβαιώσεις των ομοσπονδιών και τη νομιμότητα των μοριοδοτήσεων.

Και κυρίως, να ελεγχθεί αν πίσω από κάποιες περιπτώσεις υπήρξαν εικονικές συμμετοχές, μεθοδεύσεις, εξυπηρετήσεις ή καταχρηστική αξιοποίηση διατάξεων που θεσπίστηκαν για να επιβραβεύουν τον πραγματικό αθλητικό μόχθο.

Δεν είναι δυνατόν ένα παιδί να αγωνίζεται με διάβασμα, θυσίες και άγχος για λίγα μόρια, ενώ να υπάρχει έστω και η υποψία ότι κάποιο άλλο μπορεί να εξασφαλίζει προνομιακή μεταχείριση μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να στοχοποιηθούν οι πραγματικοί αθλητές, που δικαίως επιβραβεύονται για τις επιδόσεις τους. Σημαίνει ακριβώς το αντίθετο: ότι πρέπει να προστατευθούν οι έντιμοι αθλητές από όσους ενδεχομένως εκμεταλλεύτηκαν το σύστημα.

Όπου αποδειχθούν παρανομίες, να αποδοθούν ευθύνες σε όλους τους εμπλεκομένους, ανεξαρτήτως ιδιότητας, με τις προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες.

Και να δημοσιοποιηθούν τα συνολικά αποτελέσματα του ελέγχου, ώστε η κοινωνία να γνωρίζει τι πραγματικά συνέβαινε όλα αυτά τα χρόνια.

Η αξιοκρατία δεν μπορεί να είναι σύνθημα για τους πολλούς και προνόμιο για τους λίγους.

Η παραίτηση ενός υφυπουργού είναι πολιτική εξέλιξη. Η εξυγίανση ενός ολόκληρου συστήματος, όμως, είναι ζήτημα δημοκρατίας, ισονομίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ας γίνει, επιτέλους, ένας πραγματικός έλεγχος σε βάθος 20ετίας. Όχι για να δημιουργηθούν εντυπώσεις, αλλά για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών.

Γιατί το ερώτημα δεν είναι μόνο τι συνέβη σε μία συγκεκριμένη περίπτωση.

Το μεγάλο ερώτημα είναι: Πόσες άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις μπορεί να υπήρξαν όλα αυτά τα χρόνια και δεν έφτασαν ποτέ στο φως της δημοσιότητας;