Ο Καστελλοριζιός μαιευτήρας που ξεγέννησε 20.000 μωρά

Συνέντευξη στην Θ. ΜΑΪΟΥ στην εφημερίδα Νέος Κόσμος

 

Έχοντας ξεγεννήσει περίπου το ένα τέταρτο της ελληνικής παροικίας της Αδελαΐδας και μετρώντας πάνω από 20.000 τοκετούς στο ενεργητικό του, ο διακεκριμένος Έλληνας γυναικολόγος–μαιευτήρας, Βασίλειος Αντωνάς, ανακοίνωσε πριν λίγες ημέρες την συνταξιοδότησή του, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης και ένα διάχυτο κύμα ευγνωμοσύνης εκ μέρους εκείνων των οικογενειών που είχαν την τύχη να τον έχουν δίπλα τους στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής τους.

«Ήταν ένα υπέροχο και δημιουργικό ταξίδι γεμάτο αμέτρητες χαρές, συγκινήσεις αλλά και προκλήσεις» λέει σε συνέντευξή του στο «Νέο Κόσμο» ο απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αδελαΐδας, ο οποίος είναι ιδιαίτερα αγαπητός και δημοφιλής στην ελληνική παροικία της Νότιας Αυστραλίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο το γιατρό, το 30% των ασθενών του όλα αυτά τα χρόνια ήταν Έλληνες ενώ ένα ποσοστό 25% ήταν ιταλικής καταγωγής. «Ανεξαρτήτως εθνικότητας, για μένα κάθε ασθενής που με εμπιστεύθηκε είναι ξεχωριστός και με συγκινεί ιδιαίτερα όταν παιδιά που έχω φέρει στη ζωή με επισκέπτονται όταν έρχεται η ώρα να κάνουν δική τους οικογένεια».

Πατέρας τεσσάρων παιδιών ο ίδιος, παραδέχεται ότι η ζωή ενός γιατρού δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα.
«Η δουλειά μας έχει πολλές απαιτήσεις και απαιτεί συμβιβασμούς, όμως είναι τέτοια η ικανοποίηση που νιώθω να υποδέχομαι την μία γενιά μετά την άλλη, που με συγκινεί και με επιβραβεύει απεριόριστα».
Τραγική ειρωνεία ο ερχομός του ίδιου του γιατρού στη ζωή που διαδραματίστηκε μέσα σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στην Γάζα της Παλαιστίνης το 1944 και που σε τίποτα δεν θυμίζει την εμπειρία των νεογνών που ο ίδιος φέρνει στον κόσμο όλα αυτά τα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας.  «Μετά την εισβολή των Άγγλων στο Καστελόριζο η έγκυος τότε μητέρα μου με τον δίχρονο αδελφό μου εκδιώχθηκε στην Παλαιστίνη και εκεί γεννήθηκα εγώ.

«Έπειτα μαζί με άλλους πρόσφυγες μεταφερθήκαμε στην Αίγυπτο με σκοπό να επιβιβαστούμε σε πλοίο για την Κύπρο. Δυστυχώς, κάπου στα ανοιχτά της Μεσογείου το πλοίο βυθίστηκε με αποτέλεσμα να πνιγούν 39 από τους επιβαίνοντες, αλλά εμείς μετά από έξι ώρες στο νερό και με τη βοήθεια του θείου μου, τα καταφέραμε».
Η οικογένεια γύρισε για λίγο στο Καστελλόριζο και, τελικά, μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1950.
Ύστερα από μια γεμάτη ζωή γεμάτη περιπέτειες και επιτυχίες, ο Δρ. Αντωνάς κάνει στροφή 180 μοιρών, ανοίγοντας ένα καινούριο κεφάλαιο στη ζωή του.

«Η συνταξιοδότηση ήταν δίχως αμφιβολία μια πολύ δύσκολη απόφαση για μένα γιατί έχω την τύχη να είμαι ακόμα υγιής, γεμάτος ενέργεια και δύναμη, αλλά ήρθε η ώρα να αφοσιωθώ στην οικογένειά μου» λέει ο μαιευτήρας, ο οποίος θα εξακολουθήσει να εργάζεται ως εξωτερικός συνεργάτης (consultant) με το δημόσιο νοσοκομείο Γυναικών και Παίδων της Αδελαΐδας (Women's and Childrens Hospital), αλλά και να διδάσκει γυναικολογία στο Πανεπιστήμιο Αδελαΐδας.  

«Υποψιάζομαι ότι θα βαρεθώ κάποια στιγμή αλλά ανυπομονώ να περάσω χρόνο με την οικογένειά μου και τους φίλους μου, να μάθω καινούριες τέχνες όπως την επιπλοποιία την οποία ήδη σπουδάζω και να ταξιδέψω».

ΤΙ ΛΕΝΕ ΣΥΜΠΑΡΟΙΚΟΙ
Τι είναι, όμως, αυτό που κάνει τον Δρ. Βασίλειο Αντωνά ιδιαίτερα αγαπητό σε όλους; Μίλησαν στο «Νέο Κόσμο» οικογένειες που τον εμπιστεύτηκαν.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΗ
«Είναι, πάνω απ' όλα, «άνθρωπος» με μια ήρεμη δύναμη που ανέκαθεν με καθησύχαζε ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές της ζωής μου» εξηγεί η 46χρονη μητέρα τεσσάρων παιδιών, Σόφη Αρχοντούλη, που υπήρξε πελάτισσά του τα τελευταία 25 χρόνια.

«Τον θυμάμαι πάντα χαμογελαστό να έρχεται διακριτικά και αθόρυβα στο δωμάτιο του μαιευτηρίου για να επισκεφθεί εμένα και το μωρό και να σιγουρευτεί πως όλα βαίνουν καλώς. Θυμάμαι το πάθος του, την ευγένεια, την ζωντάνια και το χιούμορ του και πιστεύω ότι έχει αφήσει μια μεγάλη παρακαταθήκη στην ιατρική ιστορία της Αδελαΐδας.

Κατά τη διάρκεια της τέταρτης εγκυμοσύνης της, η κ. Αρχοντούλη έχασε εντελώς ξαφνικά τον σύζυγό της.
«Μετά το τραγικό συμβάν, θυμάμαι τον γιατρό να ανησυχεί πολύ όχι μόνο για την σωματική, αλλά κυρίως για την ψυχική μου υγεία. Θα μου λείψει πάρα πολύ και θα τον ευγνωμονώ πάντα για όσα μου προσέφερε, όμως σίγουρα δικαιούται και ο ίδιος ένα διάλειμμα για ξεκούραση. Σας ευχαριστώ γιατρέ»!

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
«Ήταν ο μαιευτήρας για την γέννηση της κόρης μου Έλενας (2008) και Πηνελόπης (2011) και θα έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου» λέει η ασθενής του Φιλίτσα Ηλιοπούλου.
«Ο σύζυγός μου κι εγώ τον εμπιστευόμασταν απόλυτα και συγκινούμαι όταν σκέφτομαι πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε στην ζωή μας. Θέλω να του πω τα εξής:

«Αφιερώσατε όλο σας το “είναι” στους συνανθρώπους μας, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να ανοίξετε ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή για σας και την οικογένειά σας. Εύχομαι στο εξής να χαμογελάτε με ικανοποίηση και περηφάνια για όλα όσα προσφέρατε. Αλλάξατε τη ζωή μας προς το καλύτερο και κατέχετε μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές όλων μας. Με απεριόριστο σεβασμό και εκτίμηση προς εσάς και το έργο σας, σας ευχόμαστε καλή συνταξιοδότηση».

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΥΡΑΓΓΕΛΟΥ
«Είχε μια ταπεινή και ήρεμη αυτοπεποίθηση που μας έκανε να νιώθουμε πως είμαστε στα χέρια του καλύτερου «μηχανικού». Αυτό ήταν το παρατσούκλι του.
«Την στιγμή που τον γνωρίζει κάποιος, αυτόματα αισθάνεται ότι ο άνθρωπος αυτός έχει έρθει στη ζωή για έναν και μόνο σκοπό τον οποίο εκπλήρωσε και με το παραπάνω. Νιώθουμε ευλογημένοι και είναι τιμή μας που τον είχαμε δίπλα μας για την γέννηση των δύο παιδιών μας. Νίκος και Τάνια Μαυράγγελος».

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΛΗ
«Με έκανε να νιώθω ασφάλεια και σιγουριά και αυτό που θυμάμαι από κείνον είναι το αστείρευτο χιούμορ του και την ευγένεια της ψυχής του.
Τον ευχαριστώ ειλικρινά που έφερε στον κόσμο με τόση ζεστασιά και ασφάλεια τόσες χιλιάδες πλασματάκια-θαύματα» λέει η πελάτισσά του και μητέρα τεσσάρων παιδιών, Δήμητρα Τόλη.