Εκδόθηκε απόφαση για τις τοιχογραφίες της εκκλησίας στο Φουντουκλί

Στη συντήρηση και αποκατάσταση των τοιχογραφιών στον ιερό ναό του αγίου Νικολάου που βρίσκεται στην περιοχή Φουντουκλί κοντά στην κοινότητα της Ελεούσας, θα προχωρήσει το υπουργείο Πολιτισμού.

Όπως είχε γράψει πρόσφατα η «Ροδιακή» το θέμα τέθηκε στη συνεδρίαση του κεντρικού αρχαιολογικού συμβουλίου, μετά από εισήγηση της διεύθυνσης συντήρησης αρχαίων και νεωτέρων μνημείων, προκειμένου να εγκριθεί η μελέτη που έχει συνταχθεί.

Η απόφαση ήταν τελικά θετική με αποτέλεσμα το υπουργείο Πολιτισμού και ειδικά η υπουργός Λυδία Κονιόρδου να υπογράψει την έγκριση για να προχωρήσει το έργο.

Σύμφωνα με την απόφαση της υπουργού, πριν την έναρξη των εργασιών συστηματικής συντήρησης των τοιχογραφιών θα πρέπει να έχουν λυθεί τα προβλήματα στεγανότητας του μνημείου και να έχει τεκμηριωθεί λεπτομερώς η οριοθέτησης του αυθεντικού ζωγραφικού διακόσμου με μη καταστρεπτικές μεθόδους  η οποία να συνοδεύεται και από αναλυτική φωτογραφική και σχεδιαστική αποτύπωση.

Επίσης πρέπει να χρησιμοποιηθούν κατάλληλα υλικά για τα οποία θα ενημερωθεί η αρμόδια υπηρεσία, ενώ οι εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης θα εκτελεστούν με την επίβλεψη της εφορείας αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου.

 


Η αποκατάσταση των τοιχογραφιών στο εσωτερικό του ναού είναι  ένα πάγιο αίτημα της τοπικής κοινωνίας καθώς οι φθορές λόγω του χρόνου και των καιρικών συνθηκών, τις έχουν αλλοιώσει σε σημείο να διακρίνονται πολύ δύσκολα.

Ο ναός του αγίου Νικολάου είναι ιδιαίτερα γνωστός σε ντόπιους και επισκέπτες καθώς βρίσκεται σε ένα ειδυλλιακό τοπίο του νησιού μας, κοντά στον Προφήτη Ηλία και είναι εύκολα προσβάσιμος.

Το ιδιαίτερο σχήμα του τον κάνει να ξεχωρίζει αλλά οι τοιχογραφίες που είναι εκλεκτικής τεχνοτροπίας σύμφωνα με   πληροφορίες έχουν υποστεί αλλοίωση από απόπειρες αποκατάστασης κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας (1912-1943).

Ο Ναός που χρονολογείται τον 14ο με 15ο αιώνα μ.Χ., είναι κεντρικός τετράγωνος χώρος (τετράκογχος) ο οποίος καλύπτεται με τρούλο. Οι τοιχογραφίες οι οποίες χρονολογούνται επίσης το 14ο με 15ο αιώνα μ.Χ., παρουσιάζουν μερικές εικονογραφικές ιδιαιτερότητες.

Τα δύο πορτραίτα των δωρητών μας κάνουν να υποθέσουμε ότι, ο χορηγός ήταν ένας βυζαντινός ανώτερος διοικητικός υπάλληλος που αφιέρωσε την εκκλησία στον Άγιο Νικόλαο.

Στο νότιο τοίχο της δυτικής κόγχης, εικονίζονται ο κτήτορας με τη σύζυγό του κάτω από διακοσμητικό τόξο να κρατούν το ομοίωμα του ναού.

Συγχρόνως, δέονται προς την προτομή του Χριστού πιο πάνω που τους ευλογεί. Σημαντικό σε αυτήν την εκκλησία είναι η τριπλή σύνθεση των τοιχογραφιών στην κόγχη.

Στο βόρειο τοίχο, εικονίζονται τα τρία παιδιά του κτήτορα ένα κορίτσι και δύο αγόρια, δεόμενα κάτω από την προτομή του Χριστού- Εμμανουήλ.

Από τις επιγραφές που τα συνοδεύουν μαθαίνουμε ότι όλα είχαν πεθάνει. Ο ναός πιθανών χτίστηκε και διακοσμήθηκε στη μνήμη τους. Ο καλλιτέχνης ζωγράφισε κατά παραγγελία του χορηγού, τον Παράδεισο στον οποίο είχαν εισέλθει τα παιδιά. Διακοσμητικά στοιχεία με πουλιά συμβολίζουν τον Παράδεισο.

Το ίδιο σημαντικό είναι ότι εικονίζεται ο Χριστός ως παιδί, ο οποίος ευλογεί τα πεθαμένα παιδιά του δωρητή και όχι ως γενειοφόρος. Αρκετοί που επισκέπτονται το εξωκλήσι ισχυρίζονται ότι ακούνε φωνές παιδιών.