Εντός και εκτός των τειχών, όπως όλοι γνωρίζουμε, υπάρχουν κάποιοι μοναδικοί σε ομορφιά Μύλοι (ανεμόμυλοι), οι οποίοι δυστυχώς-λόγω εγκατάλειψης-μας κάνουν να νοιώθουμε άσχημα στο αντίκρυσμά τους.
Αρκετοί απ αυτούς είναι ετοιμόρροποι, όλοι δέ χωρίς πανιά, χωρίς κοντάρια, χωρίς πόρτα. Αλήθεια, μέσα σε μια πόλη σαν τη Ρόδο, μόνο ασχήμια προβάλλουν, ενώ θα μπορούσαν μέρα νύχτα να μας χαμογελούν. Τι θα στοίχιζε μια επισκευή τους; Μια τοποθέτηση κονταριών και πανιών; Ένα εξωτερικό πελέκημα των τοίχων; Αλήθεια, δεν θα ήταν ωραία να τα βλέπει κανείς να γυρίζουν;
Όπως είναι γνωστό, στο νησί της Αστυπάλαιας, υπάρχει μια σειρά παρόμοιων Μύλων που όλοι βρίσκονται σε κίνηση και εντυπωσιάζουν τους επισκέπτες, αλλά και τους ντόπιους.
Αλήθεια, γιατί αυτή η εγκατάλειψη; Γιατί αυτή η αδιαφορία; Γιατί αυτή η ασέβεια προς την πολιτιστική μας κληρονομιά και παράδοση;
Γ. Β.