Miguel Font-Μιγκουέλ Φόντ Ο Ισπανός φωτογράφος

Της Κατερίνας Μουράτη από τα Πατμιακά Χρονικά Ποιός δεν γνωρίζει πιά στην Πάτμο τον ισπανό φωτογράφο, που εδώ και ενάμισυ χρόνο τριγυρνάει όλη την ημέρα με την κάμερα του και καταγράφει φωτογραφικά μοναδικές στιγμές δημοσίων γεγονότων ή προσωπικών καταστάσεων. Παρών πάντα στα θρησκευτικά δρώμενα, στις πολιτιστικές εκδηλώσεις, στις εθνικές παρελάσεις, στους χορούς, χειμώνα και καλοκαίρι με κάθε καιρικές συνθήκες, «ντοκουμεντάρει» τη διάθεση της στιγμής. Στόχος του είναι, να συλλάβει αυτό τη μοναδικό δευτερόλεπτο που η κάμερα μπορεί να καταγράψει αλλά και να αποδώσει την ομορφιά, την αγνότητα και τη μοναδικότητα αυτού του τόπου. Κύρια έμπνευσή του το τοπίο και οι άνθρωποι. Φωτογραφίζει αυτό το τοπίο σε όλες τις στιγμές του. Ξερό, βροχερό, ηλιόλουστο ανάλογα με την εποχή του χρόνου. Μέσα στο τοπίο, συλλαμβάνει τους ανθρώπους, σε στιγμές διασκέδασης, ανάπαυλας, εργασίας. Αποθανατίζει την κίνηση, το ύφος και κυρίως την εσωτερική διάθεση, που μόνο μέσα από έναν φακό, που τον κρατάει ένα έμπειρο χέρι, μπορεί να καταγραφεί. Μέσα από πλήθος φωτογραφικών λήψεων για κάθε στάση, στο τέλος διαλέγει μία ή δύο που τον ικανοποιούν. Ο Μιγκουέλ Φοντ, νησιώτης ο ίδιος, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Μαγιόρκα, όπου εργάζονταν πριν να έρθει στην Ελλάδα, σαν φωτογράφος του ισπανικού περιοδικού «ΤΡΟΤ», το οποίο ήταν εξιδεικευμένο στους ιππικούς αγώνες. Έτσι, ο Μιγκουέλ ταξίδευε όλο τον κόσμο για να φωτογραφίζει αγώνες αλόγων σαν επαγγελματίας φωτογράφος. Το 2005 ήρθε για πρώτη φορά στην Πάτμο και το τοπίο του νησιού του θύμισε την Μαγιόρκα των παιδικών του χρόνων, πριν την τουριστική εξέλιξή της. Αγάπησε το νησί και ζεί εδώ και σχεδόν ενάμισυ χρόνο, πραγματοποιώντας τμήμα του φωτογραφικού του πρότζεκτ «Δωδεκάνησος». Ένα είδος φωτογραφικού ντοκιμαντέρ με καλλιτεχνικό ύφος, που θα πάρει χρόνο, αλλά θα είναι μία αρχειακή κατάθεση και προσφορά για την Πάτμο και τα γύρω νησιά, όταν ο ίδιος αποφασίσει ότι θα έρθει η κατάλληλη στιγμή να παρουσιάσει το πλήθος όλης αυτής της εργασίας. ʼλλος τόπος έμπνευσης του, οι Αρκοί, με φωτογραφίες που δείχνουν ανθρώπους τις ώρες της αγροτικής εργασίας ή κοντά στη θάλασσα, σε ασπρόμαυρη λήψη, που βλέποντάς τες, είναι σαν να σταμάτησε ο χρόνος σε μία άλλη εποχή, ακόμα ανέγγιχτη από την τεχνολογία. Και αυτό τον γοητεύει περισσότερο όπως λέει ο ίδιος, όταν μιλά με τους ανθρώπους, το ότι δείχνουν μία σιγουριά για τον τρόπο που εργάζονται με την γη, με τη θάλασσα. Στη ζωή των δύο νησιών, τον συγκινεί η εμπιστοσύνη της καθημερινότητας, που δείχνουν οι άνθρωποι ο ένας προς τον άλλον, η άνεση στις σχέσεις, η φιλικότητα και η ήρεμη ροή της ζωής. Εμφανή όλα αυτά μέσα από τον φακό όταν φωτογραφίζει ανθρώπους στις συλλογικές στιγμές τους. Ο Μιγκουέλ έχει γίνει πιά ένα κομμάτι της Πατμιακής καθημερινότητας, πάνω στη μηχανή του, πίνοντας καφέ στη Σκάλα, περπατώντας ή συζητώντας με την κάμερα πάντα στο χέρι, «προς αναζήτησιν της στιγμής». Σαν νησιώτης που είναι και ο ίδιος, ίσως ξετυλίγει, μέσα από τις φωτογραφίες του πρότζεκτ «Δωδεκάνησος», το νήμα των παιδικών του αναμνήσεων από τον τόπο του, τη Μαγιόρκα. Με φορέα την Πάτμο. Φωτογραφίες του μπορούμε να δούμε στο blog-dodecanisos.com www.mourati.eu