Μας δουλεύουν ασύστολα... Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι θεσμοί

Γράφει ο X. Boυτυράκης h_vout@yahoo.gr Στην πρώτη του σελίδα η έγκριτη εφημερίδα “To “ΕΘΝΟΣ της Κυριακής”, μεταφέρει στους αναγνώστες του, την φρίκη του ανωτάτου δικαστηρίου (ʼρειος Πάγος ). Φρίττει και η Εφημερίδα, πρωτοσέλιδα, γιατί άνθρωπος πεθαμένος από το 1992 εξακολουθούσε να παίρνει σύνταξη. Η ίδια φρίκη διακατέχει την εφημερίδα για συνταξιούχο λόγω αναπηρίας, που δούλευε σε τράπεζα και για ζευγάρι συνταξιούχων λόγω χηρείας, που παντρεύτηκαν χωρίς να ενημερώσουν τα ταμεία τους. Αποπροσανατολίζει έτσι σκόπιμα και οδηγεί με περισσή τέχνη, στην σκέψη πως τέτοιοι ασυνείδητοι κατεδάφισαν τα ταμεία ασφάλισης. Δεν φταίνε σε τίποτα οι ανήθικοι πολιτικοί που με τα μπιλιετάκια τους καταπίεζαν τις επιτροπές απονομής συντάξεων, για να εξασφαλίσουν τα ψηφουλάκια τους. Δεν φταίνε οι πολιτικοί Εθνοσωτήρες που άφησαν επί δύο χρόνια να απαξιωθούν τα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων. Τα ομόλογα που μ’ αυτά, παράνομα, η τράπεζα της Ελλάδος ( που μόνο τράπεζα της Ελλάδος δεν είναι), αντικατέστησε με ομόλογα τα χρήματα των ταμείων, που είχαν κατατεθεί σ’ αυτήν προς φύλαξη άτοκα και ήταν προϊόν του μόχθου μιας ζωής των ασφαλισμένων. Δεν φταίνε οι επίορκοι θεσμικοί φύλακες της ιδιωτικής και Εθνικής περιουσίας, που χαρίσανε δύο χρόνια στις τράπεζες των «φίλων» και «συμμάχων» για να μπορέσουν να ξεφορτωθούν τα Ελληνικά ομόλογα στις Ελληνικές τράπεζες, ώστε με το κούρεμα που επακολούθησε να κουρευτούν μόνο τα ομόλογα των ταμείων τα οποία σήμερα είναι μείον, καθώς μείον είναι και οι Ελληνικές τράπεζες. Και οι μεν Ελληνικές τράπεζες θα ανακεφαλοποιηθούν με δανεικά που θα πληρώσει ο Ελληνικός Λαός, αλλά οι συνταξιούχοι θα πεθάνουν από πείνα και έλλειψη Ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Είναι η μόνη έξυπνη μέθοδος για να ανασάνουν τα ταμεία. Μας δουλεύουν Μ.Μ.Ε και πολιτικοί σε βαθμό, που αν η τραγωδία των συνταξιούχων δεν ήταν για κλάματα, θα κάναμε δυό φύλλα συκώτι από τα γέλια. Όσον αφορά την φρίκη που νιώθουν ο ʼρειος Πάγος και το “ΕΘΝΟΣ”, και οι δυό τους θέλουν να μας πείσουν πως σε μιαν αποθήκη, κάποιας επιχείρησης εμπορίας τυριών που τα έκλεψαν οι υπάλληλοι της, φορτώνοντας για πολλές νύχτες τριαξονικά φορτηγά, αποκαλύφθηκε ότι ένοχος, ήταν ένα ποντικάκι. Το πρόδωσαν τα ίχνη από τα δοντάκια του πάνω σ’ ένα υπόλειμμα τυριού που δεν το πήραν οι κλέφτες υπάλληλοι, γιατί ακριβώς ήταν ποντικοφαγωμένο. Στην ίδια έγκριτη εφημερίδα, πρώτη σελίδα, αλλά και στα περισσότερα Μ.Μ.Ε., διαβάζω. « Στο τραπέζι η πλήρης κατάργηση των δώρων των Δημοσίων υπαλλήλων. Από 700 Ευρώ αρχίζουν οι περικοπές στις συντάξεις και οριστικό τέλος στις πρόωρες». Γιατί παρακαλώ;; Πρώτον, γιατί σύμφωνα με δήλωση του (εκλεκτού της τρόικας) υπουργού οικονομικών κ. Πουρνάρα, « όλα τα μέτρα θα παρθούν τώρα, αλλιώς (δαμόκλειος σπάθη) κίνδυνος χρεοκοπίας. Αυτή κι’ αν είναι, διατεταγμένη από την Τρόικα κωλοτούμπα, του θεσμικού πρωθυπουργού μας που υποσχέθηκε προεκλογικά «όχι άλλες οριζόντιες περικοπές». Αλλά όπως και όλοι οι άλλοι, προηγούμενοι και επόμενοι έχει γίνει κι’ αυτός από τις κωλοτούμπες ….Κομανέντσι( Ολυμπιονίκης στις κωλοτούμπες. Η παρομοίωση ανήκει στο εκλεκτό μέλος της Ελληνικής Βουλής, κ. Γεωργιάδη και αναφέρεται σε άλλον και όχι στον Αρχηγό του.). Δεύτερον γιατί ο Πρωθυπουργός μας είναι αποφασισμένος στην συνάντηση του με την Μέρκελ να της προσφέρει 11,5 δις Ευρώ Δώρο, για να κατευνάσει με τη σειρά της, τις εντολοδόχες της Αγορές, Ευροβόρα τσακάλια που κατασπαράζουν την ετοιμοθάνατη Ελλάδα. Και για να είναι ξεκάθαρος όσον αφορά τις προθέσεις του, δήλωσε ότι «αναλαμβάνει προσωπικά την ευθύνη της καταβολής των 11,5 δις» μόνο που ξέχασε να συμπληρώσει, «έστω κι’ αν καταδικάσω σε θάνατο από πείνα και εξαθλιώσω όλους τους Έλληνες». Συμπέρασμα, τόσο τα ΜΜΕ όσο και οι θεσμικοί μας άρχοντες, επιμένουν στο εφεύρημα, ‘ότι ο Λαός που τα έφαγε πρέπει να πληρώσει, για να τιμωρηθεί, για να ικανοποιήσει την παγκοσμιοποίηση και τις ληστρικές αγορές που βάσει στρατηγικού σχεδίου και με τη συνεργασία επίορκων Ελλήνων πολιτικών, τον βάλανε στο λούκι. Καταφέρανε να μας πείσουν τους ιθαγενείς ότι μαζί τα φάγαμε. Αλλά ευτυχώς αυτό το τσιτάτο, του πρόσφατα θεσμικού αντιπροέδρου κ. Πάγκαλου της παγκοσμιοποιημένης κυβέρνησης, του κολοσσού της πολιτικής Γιωργάκη, λογικά δεν στέκει παρά μόνο για άτομα περιορισμένης ευφυΐας. Ο τρόπος σκέψης του τέως αντιπροέδρου, μ’ έκανε να θυμηθώ τα γυμνασιακά μου χρόνια, τότε που στην ογδόη τάξη διδασκόμασταν το μάθημα της “Λογικής”, που έχει καταργηθεί πριν από πολλά χρόνια, ίσως για να μην μπορούμε να σκεπτόμαστε λογικά σε πανελλήνιο επίπεδο. Κάναμε λοιπόν σ’ αυτό το μάθημα λογικές προτάσεις. Είχα κι’ ένα συμμαθητή, τον Μανώλη, εξαιρετικό παιδί και καλό αθλητή στο «άλμα εις ύψος». Για να τον κάνομε να θυμώσει, τον πειράζαμε με την κάθε άλλο παρά λογική πρόταση. «Η μαϊμού πηδά, ο Μανώλης πηδά, άρα ο Μανώλης είναι μαϊμού. Βάσει αυτής της λογικής, ο εκλεκτός των Ελλήνων σοσιαλιστών (δεν εξαιρούμαι), σκέφτηκε: Είμαι Έλληνας, είμαι μα….κας, άρα όλοι ιοι Έλληνες είναι μα….κες, όπως δήλωσε σε Γαλλικό κανάλι για να ενημερώσει τους Ευρωπαίους. Σε αντίθεση όμως, με όλους αυτούς που μας δουλεύουν ασύστολα, ο πρόσφατος θάνατος του εκλεκτού πνευματικού τέκνου της Ρόδου, Δάσκαλου Βαρέλη, λύπησε την Ροδιακή κοινωνία αλλά και το πανελλήνιο. Γιατί έχασε ο τόπος ένα πολύπλευρο ταλέντο, αλλά κυρίως έναν ʼνθρωπο, και φλογερό πατριώτη, που δεν δίστασε να προσφωνήσει τον επισκέπτη της Ρόδου, θεσμικό πρώτο πολίτη της χώρας, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και σε ανύποπτο χρόνο να του επισημάνει προφητικά. Οφείλετε να προστατεύσετε την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της πατρίδας και την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ που μας παραδώσανε οι πρόγονοι μας για να την παραδώσουμε στις ερχόμενες Γενιές. Χωρίς αυτά τα δύο δεν υπάρχει ΕΘΝΟΣ. Δυστυχώς για τον Δάσκαλο, που ασφαλώς θα έφυγε πικραμένος αλλά και για μας, η Πατρίδα μας σήμερα είναι σκλαβωμένη. Προτεκτοράτο της κατακτήτριας Γερμανίας, (πράγμα που δεν ενοχλεί καθόλου τον κ. Πάγκαλο, και τους λοιπούς θιασώτες της παγκοσμιοποίησης κατά δημόσια δήλωσή του). Επίσης κινδυνεύομε να χάσομε και τη γλώσσα μας, με τις συνεχείς επιθέσεις που δέχεται, όπως για παράδειγμα η τελευταία προσπάθεια κατάργησης των φωνηέντων βορά στην απλούστευση των οικονομικών επικοινωνιών. Έτσι η υποθήκη του Δασκάλου δεν εισακούσθηκε από τις κυβερνήσεις του Γιωργάκη, των κηπουρών του και των επόμενων θεσμικών οπαδών της προστασίας των αγορών, που εγκατέλειψαν Ελευθερία και γλώσσα, στο έλεος της παγκοσμιοποίησης. Αντίθετα αντιμετωπίζουν την χώρα όχι σαν Έθνος, Αλλά σαν Επιχείρηση, σαν Ανώνυμη εταιρία που την πτώχευσαν για να την προσαρτήσουν σε μια άλλη κερδοφόρα Επιχείρηση τη Γερμανία για να χρησιμοποιήσει τους Έλληνες πολίτες και τα παιδιά τους, σαν φτηνούς εργάτες, χωρίς ψυχή, πολιτισμό, όνειρα, ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Να μετατρέψουν τη χώρα σ’ ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας, σαν αυτά που ξέρουν να οργανώνουν οι Γερμανοί για τους Νότιους μη ʼρειους, κατώτερους, κατά την άποψη τους λαούς, που δεν τους ενδιαφέρει αν εξ αιτίας τους λιμοκτονούν. Από την άποψη αυτή, ο Δάσκαλος έφυγε την κατάλληλη ώρα για να μη δει την ολοκληρωτική καταστροφή της αγαπημένης του πατρίδας.