Υπάρχει φως στο τούνελ;

Του Παντελή Μαραβέλια ΕΙΧΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ πάλι οι πολιτικοί ταγοί του τόπου, έφεραν την Ελλάδα να κρέμεται και πάλι από μία λεπτή κλωστή. Μαθαίνουμε πως ο πρωθυπουργός διαμηνύει παντού πως η επιλογή είναι «μέτρα ή χάος», θυμίζοντας τα τελεσίγραφα του Γιώργου Παπανδρέου, πριν από κάθε πακέτο οδυνηρών περικοπών. Αλήθεια, μπορεί η τρικομματική κυβέρνηση να απαντήσει ποια είναι η οριστική λύση που διαφαίνεται πίσω από το νέο Μεσοπρόθεσμο που θα κάνει όλους τους Έλληνες φτωχότερους; Το τελευταίο(;) πακέτο μέτρων έρχεται κι αυτό προς ψήφιση με τη διαδικασία του κατεπείγοντος -κάτι που στηλίτευε ως αξιωματική αντιπολίτευση η ΝΔ-, χωρίς ωστόσο πουθενά να διαφαίνεται φως στο τούνελ. ΟΙ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ, έχουν εδώ και καιρό εγκαταλείψει την ψευδαίσθηση πως τα πράγματα μπορούν να γυρίσουν πίσω στο 2009 και την περίοδο των «παχιών αγελάδων». Ωστόσο, το ελάχιστο που απαιτούν είναι οι θυσίες, που θέλοντας και μη κάνουν, να πιάσουν τουλάχιστον τόπο. Αν όχι για τους ίδιους, για τα παιδιά τους. Απαιτούν μία στοιχειώδη κοινωνική πρόνοια, που θα εξασφαλίζει πρόσβαση σε Παιδεία, Υγεία και Ασφάλιση, ενώ παράλληλα θέλουν να σταματήσει η άνευ προηγουμένου φορομπηχτική πολιτική στα ίδια υποζύγια. Το πολυνομοσχέδιο, άραγε, εξασφαλίζει κάτι τέτοιο; Έστω και μακροπρόθεσμα... ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσει η κυβέρνηση συνολικά και κάθε ένας βουλευτής μόνος του, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του πως όσα μέτρα έχουν αποφασιστεί τα τελευταία δυόμισι χρόνια, απλά απέτυχαν. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Είναι πως πλέον η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα πεδίο μάχης ανάμεσα σε ΔΝΤ και Βερολίνο, με τους πολίτες της να γίνονται πειραματόζωα μίας πολιτικής που αφήνει πίσω της καμένη γη. Το πακέτο των μέτρων που έρχεται προς ψήφιση δεν είναι απλά νούμερα και δυσβάστακτες περικοπές. Είναι ένα τσουνάμι που συμπαρασύρει οικονομία και κοινωνία. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ να αντέξουν ένα τελευταίο πικρό ποτήρι. Αρκεί, όμως, να γνωρίζουν ότι θα είναι όντως το τελευταίο και ότι βρισκόμαστε λίγο πριν ξημερώσει και όχι στο μέσο μίας βαριάς χειμωνιάτικης νύχτας. Μία ακόμη άδικη θυσία σε μία κοινωνία που φτωχαίνει όλο και περισσότερο, όλο και πιο βίαια, είναι σίγουρο θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου... Και αυτό είναι κάτι που οφείλουν να το συνειδητοποιήσουν οι πάντες!