Στο ΕΔΑΔ ο Βαλλιανάτος για το σύμφωνο συμβίωσης

Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξετάζει αν συνιστά παραβίαση του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής, το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει προχωρήσει στην νομοθετική κατοχύρωση του "συμφώνου συμβίωσης" μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου.

Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξετάζει αν συνιστά παραβίαση του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής, το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει προχωρήσει στην νομοθετική κατοχύρωση του "συμφώνου συμβίωσης" μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου.

Οι εξεταζόμενες προσφυγές, έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο στις 6 Μαΐου 2009 από τους Γρηγόρη Βαλιανάτο και Νικόλαο Μυλωνά και στις 25 Μαΐου 2009 από τους Χ.Σ., Κ.Τ., Ε.Δ., Μ.Π., Α.Η., Δ.Ν. και τη ΜΚΟ "Σύνθεση", αλλά ύστερα από απόφαση του Δικαστηρίου, στις 11 Σεπτεμβρίου 2012, η εκδίκαση τους παραπέμφθηκε, για σήμερα, στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου.

Οι δύο πρώτοι, θα εκπροσωπηθούν στο Δικαστήριο από το "Παρατηρητήριο του Ελσίνκι" στην Ελλάδα και οι δεύτεροι από το δικηγορικό γραφείο των Αλεβιζάτου-Μάλλιου.

Όπως διευκρινίζεται στις προσφυγές, οι δύο πρώτοι ενάγοντες ζουν ως ζευγάρι στην Αθήνα.

Οι υπόλοιποι ενάγοντες ζουν, επίσης, είτε πολύ καιρό ως ζευγάρι στην Αθήνα, είτε διατηρούν σχέση χωρίς να συζούν.

Όσον αφορά τη "Σύνθεση" πρόκειται για ένα σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με σκοπό την ψυχολογική και ηθική στήριξη των ομοφυλοφίλων.

Ενώπιον της Ολομέλειας του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υποστηρίχθηκε ότι ο νόμος 3719/2008, που τέθηκε σε ισχύ το Νοέμβριο του 2008 στην Ελλάδα και αφορά τη δυνατότητα σύναψης "συμφώνου συμβίωσης" μεταξύ ατόμων διαφορετικού φύλου, αποκλείει τη δυνατότητα σύναψης "συμφώνου" μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και η εφαρμογή του συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή και της απαγόρευσης των διακρίσεων.

Οι προσφεύγοντες υποστήριξαν ακόμη ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα η δυνατότητα αποτελεσματικής προσφυγής στα εθνικά δικαστήρια προκειμένου να διερευνηθεί το βάσιμο των καταγγελιών τους, ότι η υπάρχουσα νομοθεσία προκαλεί διακρίσεις και παραβίαση στο δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής.

Το Δικαστήριο, μετά τη δημόσια ακρόαση, δεν πρόκειται να εκδώσει απόφαση αυθημερόν, αλλά, ως είθισται, ύστερα από κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα.