Για μια επίπλαστη... πραγματικότητα

Καμικάζι ο [kamikázi] Ο (άκλ.): 1. Iάπωνας πιλότος, στο β' παγκόσμιο πόλεμο, που έριχνε το γεμάτο εκρηκτικές ύλες αεροπλάνο, το οποίο οδηγούσε εθελοντικά, επάνω στον εχθρικό στόχο, βρίσκοντας ταυτόχρονα και ο ίδιος το θάνατο. 2. χαρακτηρισμός ατόμου που οδηγεί αυτοκίνητο ή δίκυκλο με πολύ ριψοκίνδυνο τρόπο: Οι ~ της ασφάλτου. [λόγ. < αγγλ. kamikaze (προφ. [-zī] ) από τα ιαπων. (αρχική σημ.: `θεϊκός άνεμος’ που βούλιαξε τα καράβια των Kινέζων εισβολέων το μεσαίωνα)] Οι παραπάνω έννοιες, σύμφωνα με το Λεξικό Τριανταφυλλίδη, χαρακτηρίζουν έναν όρο πολυχρησιμοποιημένο τα τελευταία χρόνια, γεμάτο κίνδυνο και άτομα ισορροπιστές ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο από τη Μέση Ανατολή έως την τελευταία πόλη της Ευρώπης όταν επικρατεί η αναρχία. Κυρίως τη δεκαετία του ’80 με την επίπλαστη οικονομική ευμάρεια ως τροφοδότη αισιοδοξίας νέων ανθρώπων, η μετακίνηση έπαψε να ορίζεται όπως τα προηγούμενα χρόνια. Ο καθένας «έφτιαχνε» την τύχη του παρέα με το δίτροχο, σε μια πορεία διαφορετική κι απρόβλεπτες συνέπειες, αναλόγως της ταχύτητας μετάβασης από τη μιζέρια στο όνειρο. Η αρχή: Οι γραμμές αυτές ξεκινούν ή έχουν σημασία από τη στιγμή που οι γονείς ικανοποιούν την επιθυμία των ανήλικών παιδιών τους, αναδεικνύοντας πόσο λίγοι είναι στο σημαντικότατο ρόλο τους. Παραδείγματα πάμπολλα, κυρίως από πατεράδες, οι οποίοι γεμίζουν τα μυαλά των γιών τους με όνειρα γεμάτα ταχύτητα. Αποκτούν λοιπόν ως δώρο μηχανάκια από την ηλικία ακόμη –αν είναι δυνατόν- και των εννιά ετών, ξεκινώντας από το σημείο αυτό να ενδιαφέρει κυρίως η έννοια Νο2 του όρου «καμικάζι» όπως αναφέρεται στην αρχή. Στη συνέχεια: Μη γνωρίζοντας τα ανήλικα αγόρια τον κίνδυνο, παραδίνονται σε ό,τι καταστροφικά γρήγορο, από μια βόλτα με την επίσης ανήλικη κοπέλα τους έως και τις κόντρες μετά τα μεσάνυχτα σε έρημες εθνικές οδούς γεμάτες από υγρασία και άδειες από οποιανδήποτε εποπτεία. Τα θύματα πολλά, και στο τραγικό γεγονός δεν έχουν σημασία οι όποιες ερωτήσεις. Μετράει μόνο το αποτέλεσμα, ο χαμός, ανεξαρτήτως ηλικίας ή κοινωνικής τάξης. Το αποτέλεσμα: Ο παραδειγματισμός παύει ν’ αποκτά νόημα, όταν μετά από τα δυστυχήματα οι γονείς συνεχίζουν και προμηθεύουν τα παιδιά τους με τον κίνδυνο. Ταχύτητα, μίσος, ύβρεις, πανικός, καταγγελίες στον Τύπο και ακόμη λιγότερα μπλόκα, όπως καταγγέλλεται. Σε καμία φυσικά περίπτωση δεν είναι πρέπον να διαδραματίζονται σκηνές… απείρου κάλλους στις πόλεις, με ανθρωποκυνηγητά ή συλλήψεις παιδιών, πόσο μάλλον στη Ρόδο γεμάτη ζωή, ειδικά το καλοκαίρι και την τελευταία ελπίδα από τον τουρισμό στην οικονομική κρίση. Μα η αγανάκτηση πολλές φορές φτάνει και περισσεύει μπροστά στο μοιραίο. Η αντιμετώπιση… Από την πλευρά της η Τροχαία κάνει ό,τι μπορεί, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της και δεν είναι εκείνη που θα υποκαταστήσει τους άμυαλους γονείς όταν φτάνουν στο σημείο να καμαρώνουν τα ανήλικα παιδιά τους πάνω σε μηχανές εντούρο μεγάλου κυβισμού. Στους ελέγχους πάντως, κόβονται τα πρόστιμα αναλόγως της παράβασης κι αφορούν κυρίως μέσα στις πόλεις την ηχορύπανση, αφού οι υπάλληλοι της Τροχαίας χρησιμοποιήσουν το κατάλληλο θορυβόμετρο, όπως το ονομάζουν. Το ίδιο ισχύει στα περιστατικά κατά τα οποία κάποιοι που θέλουν να φανούν… διαφορετικοί έχουν τοποθετήσει ειδικά ηχεία στα αυτοκίνητά τους, με υπερβολική ένταση στη μουσική. ʼλλες φορές δίνεται σημασία στις βλαβερές ουσίες που εκπέμπουν οι εξατμίσεις των δικύκλων, χρησιμοποιώντας τους κατάλληλους μετρητές. Εάν εντοπιστεί ο ανήλικος σε έλεγχο, τότε γίνονται οι μηνύσεις, καθότι είναι ο τελευταίος φταίχτης… Αξίζει να σημειωθεί πως στη Ρόδο ξεκίνησε από την ΕΛΑΣ μια εκστρατεία ενημέρωσης των παιδιών στα σχολεία σχετικώς με τη συμπεριφορά τους στον δρόμο. Ειδικά καταρτισμένοι υπάλληλοι της Τροχαίας δίνουν διαλέξεις και προσπαθούν με τον τρόπο αυτό να μειώσουν όσο γίνεται τις πιθανότητες οδήγησης από ανηλίκους ή τουλάχιστον ν’ αλλάξουν τις αντιδράσεις τους σε συνάρτηση πάντα με τον ΚΟΚ. Στον Αρχάγγελο: Σε περιοχές όπως ο Αρχάγγελος υπάρχουν όλο και πιο συχνά οι διαμαρτυρίες για την χαοτική κατάσταση συγκεκριμένες ώρες από τους ανήλικους οδηγούς δικύκλων, αφού θέτουν σε κίνδυνο και τις ζωές των περαστικών. Ειδικά το μεσημέρι, κατά τη διάρκεια εξόδου από τα προαύλια των σχολείων των μαθητών, γίνονται …αγώνες επίδειξης από τους «καμικάζι», οδηγώντας μηχανάκια με παράνομες εξατμίσεις, χωρίς πινακίδες ή καθρέφτες απαραίτητους για την ασφάλειά τους. Την τουριστική περίοδο η αρνητική διαφήμιση είναι πια μέσα στο πρόγραμμα τα βράδια, λαμβάνοντας υπόψη τον υπερβολικό θόρυβο στους δρόμους όπου βρίσκονται οι λιγοστές καφετέριες της περιοχής. Οι συντάκτες των εφημερίδων φαντάζουν ως τελευταία λύση για να σταματήσει αυτό το φαινόμενο, από τη γνωστοποίησή του και μόνο. Το πρόβλημα φυσικά είναι γενικότερο και ο Αρχάγγελος αναφέρεται γιατί απλώς το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν εκεί οι φωνές διαμαρτυρίας, ενώ με μια βόλτα στους κεντρικούς δρόμους το πρόβλημα εντοπίζεται πανεύκολα. Στην… εκκίνηση: Με την παρατήρηση γίνεται αντιληπτό πως αρκετά παιδιά απ’ όταν ήταν ακόμη μαθητές δημοτικού, απέκτησαν ικανότητες στην οδήγηση, πέραν του ρίσκου στις κινήσεις εντυπωσιασμού. Οι τοπικοί όμιλοι του μηχανοκίνητου αθλητισμού μπορούν να τα υποδεχτούν και γιατί όχι να αποτελέσουν στο μέλλον κάποιους από τους αναβάτες με επιτυχίες σε σπάνιους αγώνες, οδηγώντας πάνω απ’ όλα με ασφάλεια. Το πρόβλημα άλλωστε είναι γνωστό, όπως επίσης η αδιαφορία, αλλά αν δεν υπάρχει παιδεία από την οικογένεια τίποτε δεν θ’ αλλάξει στην προσπάθεια λύσης του.