Σχολιάζει ο κ. Γ. Χατζημάρκος τα εξής:
«Με αφορμή τις συνεχείς απώλειες της Ρόδου στον τομέα της κρουαζιέρας, ένας νέος άνθρωπος, τριαντάρης, μου έλεγε προχθές σε μια συζήτηση που είχαμε ότι η γενιά του πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα από αυτήν την πολύπλευρη κρίση που βιώνει η χώρα λόγω της απουσίας της από τα κοινά. Συμφώνησα εύκολα, διευκρινίζοντας ότι πρέπει να προσδιορίσουμε τι περιλαμβάνει για τον καθένα από εμάς αυτό που αποκαλούμε τίμημα.
Το δικό μας τίμημα είναι η ακύρωση των ονείρων μας, συνέχισε ο τριαντάρης φίλος. Και εδώ συμφώνησα εύκολα, αλλά η συζήτηση αυτή πρέπει να πάει πολύ παρακάτω.
Δεν είναι τίμημα για ένα εβδομηντάρη να βλέπει τους κόπους μίας ζωής σκληρής δουλειάς να πηγαίνουν χαμένοι ή για έναν πενηντάρη να στέκεται ανήμπορος μπροστά στις ανάγκες της οικογένειας του; Κάθε γενιά πληρώνει σήμερα το δικό της τίμημα.
Ένα είναι βέβαιο, ότι όσο ανάγκη έχουν οι ίδιοι να προστατεύσουν τα όνειρά τους, άλλο τόσο ανάγκη έχουμε και εμείς την ενεργό συμμετοχή τους στην πολιτική ζωή. Εκτός και αν πιστεύει κανείς ότι το πρόβλημα είναι οικονομικό».