Silver alert για τις δομές υγείας στα Δωδεκάνησα

Της Πίτσας Χατζή


ΑΠΟΓΝΩΣΗ
H σωστή έκφραση που μπορεί να αποδώσει με πιστότητα το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν στον τομέα της Υγείας, χιλιάδες συμπολίτες μας στα Δωδεκάνησα του 21ου αιώνα. Στα Δωδεκάνησα της τουριστικής κίνησης εκατομμυρίων ανθρώπων. Στα κοσμοπολίτικα Δωδεκάνησα της επίπλαστης ευημερίας, του υποτιθέμενου πλούτου αλλά και της ταλαιπωρίας και ανέχειας μιας σημαντικής μερίδας πληθυσμού. Στα Δωδεκάνησα της αντίφασης, της ολιγόμηνης εργασιακής απασχόλησης και της μονοκαλλιέργειας του τουριστικού προϊόντος. Στα Δωδεκάνησα της οικονομικής κρίσης, της φτώχειας, της ανεργίας, του χρέους, της απόστασης, της ακριβής συγκοινωνιακής μετακίνησης, του αποκλεισμού των μικρών νησιών και της άγονης γραμμής.

ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Στα Δωδεκάνησα και στη Ρόδο του 21ου αιώνα που η κατάσταση στον τομέα της Υγείας εχει χτυπήσει κόκκινο.
Στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου που προσπαθεί αποκλειστικά και μόνο, με τις φιλότιμες προσπάθειες όσων ακόμα γιατρών έχουν απομείνει στις ιατρικές επάλξεις του Δημοσίου, να σταθεί στο υψος των περιστάσεων που εκ των πραγμάτων λόγω των σοβαρότατων προβλημάτων που υπάρχουν γίνεται όλο και πιο ανέφικτο.

ΑΠΟΓΝΩΣΗ -ΟΡΓΗ
Εξαιτίας της συνεχώς μειούμενης χρηματοδότησης από την Πολιτεία, της υποστελέχωσης σε ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό, της έλλειψης πολλών ειδικοτήτων για την σωστή κάλυψη των εφημεριών, στη μη στελέχωση των κλινικών από γιατρούς οι οποίοι θα είναι με σχέση μόνιμης οργανικής θέσης στο Νοσοκομείο και όχι επικουρικής, στην έλλειψη που παρατηρείται εδώ και μεγάλο διάστημα ακόμα και σε αναλώσιμα υλικά. Αυτούς τους λόγους ανέφεραν σε ανακοίνωση τους και στον έντυπο ημερήσιο τοπικό τύπο ενημερώνοντας τους πολίτες του Νομού, το Δ.Σ των νοσοκομειακών γιατρών με υπογράφοντες τον πρόεδρο και τον Γραμματέα του Δ.Σ κ.κ. Κινούς Βασ. και Γεωργανά Μ. αντίστοιχα.

Για όλους αυτούς τους λόγους, όπως εξήγησαν με την ανακοίνωσή τους, σε συνδυασμό και με την μείωση των ειδικευόμενων γιατρών από 48 σε 30 καθώς και το καθεστώς ''Γενικής Εφημερίας'' 365 ημέρες το χρόνο που είναι υποχρεωμένο να καλύπτει το νοσοκομείο για την αντιμετώπιση περιστατικών ολόκληρου του Νομού, θα καθιστά πλέον ανέφικτη την ασφαλή λειτουργία και εφημέρευση πολλών τμημάτων του Νοσοκομείου μέσα στους επόμενους μήνες.

ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Μέσα σε όλη αυτή την τραγικότητα που μας περιβάλλει στο κομμάτι των παροχών της Δημόσιας Υγείας, υπάρχει και μια άλλη ομάδα συμπολιτών μας, υψηλού κινδύνου, οι οποίοι ανεβαίνουν καθημερινά τον δικό τους Γολγοθά και ζουν το δικό τους δράμα.

Πρωταγωνιστές εδώ είναι μια μερίδα ανθρώπων που μέσα σε όλη αυτή την δίνη των προβλημάτων της καθημερινότητας έχουν να αντιμετωπίσουν και ένα επιπλέον πρόβλημα, ένα σοβαρό πρόβλημα, το δικό τους προσωπικό μαρτύριο και αυτό δεν είναι άλλο από το πολύτιμο για ολους μας αγαθό της υγείας.
Της αδιαπραγμάτευτης υγείας!

ΑΠΟΓΝΩΣΗ-ΘΥΜΟΣ-ΟΡΓΗ
Την αρρώστεια είναι αλήθεια ότι δεν την επιλέγει ούτε την αγοράζει κανείς. Όλοι εν δυνάμει κάποια στιγμή της ζωής μας είμαστε υποψήφια θύματα οποιασδήποτε νόσου όσο δυσάρεστο κι'αν ακούγεται αυτό.

Με αυτό το δεδομένο λοιπόν θα δούμε τι ακριβώς συμβαίνει στον ευαίσθητο και πολύπαθο αυτό χώρο και ιδιαίτερα σε κάποιες ευπαθείς ομάδες πληθυσμού που κάποια στιγμή της ζωής τους έρχονται αντιμέτωποι με τον καρκίνο και πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα κάποια εξειδικευμένη αγωγή με ακτινοθεραπείες.
Δυστυχώς από το σημείο αυτό ξεκινά και η μεγάλη ταλαιπωρία των συγκεκριμένων ασθενών καθώς και του περιβάλλοντός τους.

Ταλαιπωρία διότι όπως όλοι γνωρίζουμε το Γ.Ν.Ρ με τα σοβαρά λειτουργικά προβλήματα που αντιμετωπίζει τόσο σε τεχνολογικό εξοπλισμό όσο και στην στελέχωσή του με το απαιτούμενο έμψυχο επιστημονικό δυναμικό, δεν θα ήταν δυνατόν να διέθετε ακτινοθεραπευτικό ογκολογικό τμήμα. Το κόστος όπως ενημερωθήκαμε από την έρευνα είναι πολύ μεγάλο, ανέρχεται σε αρκετά εκατομμύρια ευρώ. Απαιτούνται σωστές υποδομές, με ειδικούς θωρακισμένους χώρους, τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, εξειδικευμένους ογκολόγους ακτινοθεραπευτές και άλλες ειδικότητες.

Η Πολιτεία και το υπουργείο Υγείας όπως ήταν αναμενόμενο, έκριναν ασύμφορη μια τέτοια επένδυση στο Νομό, όπως και άλλες δομές άλλωστε, λόγω υψηλού κόστους. Αν και κατά καιρούς από την ένταξη μας στην Ε.Ε. έως και σήμερα, υπήρξε εισροή εκατομμυρίων ευρώ για την πραγματοποίηση τέτοιων έργων που αφορούσε τον κλάδο της υγείας στην ..επι χάρτου αποκεντρωμένη Ελλάδα.

Στατιστικά στοιχεία ώστε να ξέρουμε πόσα περιστατικά στέλνονται εκτός Ρόδου για θεραπεία παρόλο που επιμείναμε, δεν καταφέραμε να έχουμε. Η ενημέρωση που μας δόθηκε ήταν, ότι είναι αρκετά σε επίπεδο Νομού αλλά δεν μπορούσαν να δώσουν κάτι συγκεκριμένο διότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει η δυνατότητα της καταγραφής των περιστατικών.
Κατά καιρούς βέβαια στον τοπικό τύπο έχουν δημοσιευθεί ανάλογα επιστημονικά άρθρα που αναφέρονται στην αύξηση των καρκίνων στην περιοχή μας.

ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Ακόμα μια φορά διαπιστώνεται η κακοδαιμονία που πλήττει το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Χώρας μας, η οποία δυστυχώς παίζει με την ψυχολογία και τις ζωές των ανθρώπων της. Αυτό εκτός από φρικτό είναι και απάνθρωπο.
Ας δούμε λοιπόν βήμα-βήμα την οδύσσεια ενός ανθρώπου ο οποίος μένει σε κάποιο νησί του Ν. Αιγαίου, κάποια στιγμή της ζωής του έρχεται αντιμέτωπος με τον καρκίνο και του ανακοινώνει ο θεράπων ιατρός του ότι πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του με ακτινοθεραπείες δηλ. ακτινοβολίες.

Αμέσως μετά την διάγνωση του ειδικού γιατρού ο ασθενής από οποιοδήποτε νησί της περιοχής μας, έχει να επιλέξει μεταξύ ελάχιστων Νοσοκομείων της Αθήνας και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου στο Ηράκλειο της Κρήτης, ως τα πιο κοντινά σημεία από το σημείο κατοικίας του. Αυτό όμως εφόσον περάσει κάποια χρονική περίοδος, που μεταφράζεται σε αναμονή και αγωνία 3-4- ίσως και 5 μηνών, ώστε να καταφέρει να πάρει... σειρά διότι τα περιστατικά που πρέπει να ακτινοβοληθούν είναι πολλά και ως εκ τούτου υπάρχει μεγάλη ζήτηση και από άλλες περιοχές της χώρας.

ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Η αναμονή αυτή είναι το πιο δύσκολο, άδικο και πολύ κρίσιμο σημείο για την εξέλιξη της υγείας του ασθενούς. Ο καρκίνος δεν μπορεί να περιμένει είναι από τις ασθένειες που χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση και η ολιγωρία κοστίζει σε ανθρώπινες ζωές.

Στη συνέχεια τώρα αν και εφόσον διευθετηθεί το κρίσιμο αυτό κομμάτι της αναμονής, ο ασθενής μαζί με τον συνοδό του, θα πρέπει να προετοιμαστούν για το ταξίδι.

Ενα ταξίδι όμως που δεν εχει χρονικό ορίζοντα 2-3 ημερών. Σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε περιστατικού χρειάζονται στην καλύτερη περίπτωση 10 με 15 συνεδρίες έως και 35 εκτός από τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες που δεν μπαίνουν μηχανήματα.

Άρα λοιπόν η χρονική διάρκεια της θεραπείας πλησιάζει σχεδόν τους δύο μήνες.
Ερχόμαστε λοιπόν στο δια ταύτα.
Το ερώτημα μπαίνει από μόνο του και είναι το εξής:

Πως είναι δυνατόν, στην Ελλάδα της κρίσης, της φτώχειας, των περικοπών, των μειωμένων συντάξεων, των ανασφάλιστων και ανέργων, των ακριβών μετακινήσεων, των αποστάσεων και της νησιωτικότητας Πως; ρωτώ ξανά, είναι δυνατόν ένας τέτοιος ασθενής ο οποίος εκτός από την ψυχολογία του, έχει να αντιμετωπίσει και όλα τα υπόλοιπα, έχει την οικονομική πολυτέλεια να ανταπεξέλθει σε όλα αυτά τα έξοδα που εκ των πραγμάτων δημιουργούνται λόγω μετακίνησης;

Σε ερώτησή μας για πιθανή κάλυψη εξόδων η μερική έστω συμμετοχή των ταμείων η απάντηση ηταν αρνητική τόσο από τις Αρμόδιες υπηρεσίες της Αθήνας όσο και σε τοπικό επίπεδο από το ΠΕ.ΔΥ.
Μάλιστα συμφώνησαν ότι όσο υπήρχε το ΙΚΑ υπήρχε και ημερήσια αποζημίωση του ασθενούς, από τότε όμως που άλλαξε μορφή, όλες αυτές οι παροχές καταργήθηκαν σε μια νύχτα και με συνείδηση πεντακάθαρη.

Υπερχρεωμένα νοικοκυριά, υπερχρεωμένοι πολίτες που η ίδια η Πολιτεία συνεχίζοντας την αδιαφορία της και τον κάκιστο σχεδιασμό της στο σοβαρό αυτό θέμα της Υγείας, βάζει σε οικονομική διαπραγμάτευση το πολυτιμότερο αγαθό, την υγεία. Πιο σωστά την ίδια την ζωή του πάσχοντα.

ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Μπορεί αλήθεια, κάποιος να σκεφθεί τι σημαίνει να ξεσπιτώνεται ενας ασθενής μαζί με τον συνοδό του, σε καιρούς χαλεπούς, όχι για ταξίδι αναψυχής αλλά για λόγους υγείας και συν τοις αλλοις να είναι αναγκασμένος να πληρώνει κι' από την τσέπη του, ξενοδοχεία, φαγητά, συγκοινωνίες, μετακινήσεις; και βέβαια χωρίς να νοιάζεται και να ενδιαφέρεται κανείς αν με τις υπάρχουσες συνθήκες διαθέτει αυτά τα χρήματα;

ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που χωρίς να το θέλουν, παζαρεύουν ακόμα και την ίδια τους την ζωή. Ανθρωποι που εχουν γονατίσει οικονομικά από την φοροεισπρακτική πολιτική του ανάλγητου κοινωνικά Κράτους και αδυνατούν να καλύψουν τα τεράστια αυτά έξοδα.

Ξενώνες σύμφωνα με την έρευνα δεν διαθέτουν όλα τα νοσοκομεία και αυτά που ίσως διαθέτουν πρέπει να σταθεί πολύ τυχερός κάποιος για να πετύχει διαθέσιμο δωμάτιο στις ημερομηνίες που ο γιατρός του όρισε. Εκτός αυτού η έρευνα έδειξε, ότι ακόμα και αυτοί οι λιγοστοί ξενώνες όσοι και όπου υπάρχουν, λειτουργούν σε εθελοντική βάση όπως ο ξενώνας στον Αγ. Σάββα, όπως μας ενημέρωσε η κοινωνική λειτουργός και υπεύθυνη λειτουργίας του ξενώνα κα. Πένυ Λιακοπούλου. Επειδή κάποιοι άνθρωποι με ευαισθησίες, που τους πρέπουν συγχαρητήρια, ανέλαβαν να κάνουν αυτό που δεν έκανε, μαζί με πολλά άλλα ως όφειλε, η ίδια η Πολιτεία.

Να αναφέρουμε εδώ ότι, τα αιτήματα για φιλοξενία στον συγκεκριμένο μόνο ξενώνα που εχουν γίνει από Δωδεκανήσιους από τον Αύγουστο του 2013 εως τον Μάϊο του 2014 ανέρχονται σε 34. Να διευκρινήσουμε ότι τα αιτήματα ήταν 34. Ο πραγματικός αριθμός ομως αυτών που απευθύνθηκαν για φιλοξενία ηταν μεγαλύτερος αν σκεφθούμε ότι τις περισσότερες φορές οι ασθενείς συνοδεύονται από τα αιτήματα αυτά δεν ξέρουμε πόσα ακριβώς ικανοποιήθηκαν.

ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Διότι σε όλα αυτα τα έξοδα το ΠΕ.ΔΥ καλύπτει μόνο τα εισιτήρια και αυτά αποκλειστικά με πλοίο.

ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Διότι η αβεβαιότητα για την έκβαση της πορείας της υγείας του κάθε ασθενούς έρχεται σε αντιδιαστολή με την αδιαφορία και την πλημμελή αντιμετώπιση της ίδιας της Πολιτείας.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρω ότι είχαμε την τύχη κάνοντας την έρευνα αυτή, να έρθουμε σε επαφή με τον ειδικό για την επιστήμη της ακτινοθεραπείας, τον Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας και Συντονιστή-Διευθυντή του Ακτινοθεραπευτικού Ογκολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου ''Αλεξάνδρα'' κύριο Γιώργο Πισσάκα ο οποίος όπως μας είπε και μας χαροποίησε ιδιαίτερα αυτό, είναι Ροδίτης.

Μας εξήγησε λοιπόν ο κ. Πισσάκας, με τον πιο κατανοητό για εμάς τρόπο ότι:
''Η Ακτινοθεραπεία είναι από τους βασικούς πυλώνες της ογκολογικής αντιμετώπισης. Είναι μια από τις θεραπευτικές πράξεις που πρέπει να γίνεται με εξαιρετική ακρίβεια αποκλειστικά από έμπειρο και εξειδικευμένο team που περιλαμβάνει γιατρούς, ακτινοφυσικούς, τεχνολόγους, νοσηλευτές κ.α.

Στόχο έχει να σκοτώσει έναν κακοήθη όγκο σε κάποιο σημείο του σώματος, προφυλάσσοντας ταυτόχρονα όλους τους υγιείς ιστούς γύρω από αυτόν.
Δυστυχώς όμως τα Νοσοκομεία μας σε πανελλαδικό επίπεδο παρουσιάζουν τεράστια υστέρηση στον τομέα των μηχανημάτων.

Σε όλη την Ελλάδα ανάλογα μηχανήματα υπάρχουν μόνο σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και από ένα έως δύο σε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Γιάννενα, Πάτρα και Ηράκλειο Κρήτης. Ούτε λόγος για την υπόλοιπη νησιωτική χώρα.
Τα ΕΣΠΑ δεν μπόρεσε το Ελληνικό Κράτος και τα αρμόδια Υπουργεία να τα εκμεταλευτούν σωστά ώστε να προμηθευτούμε μηχανήματα γι'αυτό τον σκοπό. Είμαστε ήδη στο 2014 και τα ΕΣΠΑ 2007-2013 κοντεύουν να χαθούν και το μόνο Νοσοκομείο που έχει τοποθετήσει μηχάνημα είναι το «ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ» στην Θεσσαλονίκη.

Τα Αντικαρκινικά Νοσοκομεία ''ΜΕΤΑΞΑ ''και ''ΑΓ.ΣΑΒΒΑΣ'' ενώ έχουν περάσει τρία (3) χρόνια από την ημερομηνία υποβολής, δεν εχουν πάρει ακόμα μηχανήματα και ακόμη χειρότερα ο ''ΑΓ. ΣΑΒΒΑΣ'' δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει τις διαδικασίες!!

Ενας αναγκαίος διαχωρισμός που πρέπει να γίνει όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κύριος Πισσάκας έχει να κάνει με το πόσο ψηλά βάζει τον πήχη η ίδια η Πολιτεία σχετικά με το επίπεδο των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας στους καρκινοπαθείς που έχουν ανάγκη να υποβληθούν σε Ακτινοθεραπεία.

Εάν δηλ. υπερισχύει η Ποσότητα σε βάρος της Ποιότητας δηλαδή περισσότεροι ασθενεις με απλές τεχνικές σε ένα μηχάνημα ακτινοθεραπείας ή λιγότεροι με καλύτερες αλλά πιο χρονοβόρες τεχνικές; Και εδώ αρχίζει η συζήτηση για τις τεράστιες λίστες αναμονής που υπάρχουν στην Ακτινοθεραπεία.

Γιατί λοιπόν αυτές οι λίστες; ''Οι λίστες υπάρχουν γιατί η Ελλάδα έχει πολύ λίγα μηχανήματα σε σχέση με τον πληθυσμό της. Οι ανάγκες μιάς χώρας προκύπτουν από τον αριθμό των μηχανημάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού, όπως μας εξήγησε ο γιατρός. Στις ΗΠΑ ο αριθμός αυτός είναι πάνω από 8 ενώ στην Ευρώπη φτάνει στα 7.

Στην Ελλάδα οι αριθμοί αυτοί είναι τραγικοί!
Η αναλογία όσον αφορά στον Δημόσιο Τομέα είναι μόνο 2, 2 ανά εκατομμύριο πληθυσμού ενώ φτάνει τα 3, 4 αν προσθέσουμε και τα μηχανήματα του Ιδιωτικού Τομέα (που όμως ο ασθενής πρέπει να πληρώσει ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσόν πέρα από την κάλυψητου ΕΟΠΥΥ).

Εμείς τώρα κάνοντας τα στοιχεία πράξη δίνουμε το παρακάτω παράδειγμα για να γίνει απόλυτα κατανοητό.
Αν υποθέσουμε, στρογγυλοποιώντας ότι ο Ελληνικός πληθυσμός ανέρχεται στα 10 εκατομ. χρειάζονται περίπου 70 μηχανήματα.

Διαθέτουμε περίπου 22 στο Δημόσιο Τομέα. Υπολείπονται σχεδόν 50 μηχανήματα. Ούτε τα μισά δηλαδή στον Δημόσιο Τομέα. Τό κόστος τώρα είναι πολύ υψηλό σε εναν ασθενή που θα επιλέξει τον ιδιωτικό τομέα και βέβαια αυτό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει από το σύνολο των ασθενών που νοσούν.
Μάθαμε επίσης το καταπληκτικό, ότι δεν διαθέτουμε ως Χώρα Αρχείο Νεοπλασιών!

ΚΑΤΑΛΗΞΗ:
Δεν μπορούμε άμεσα να εξοπλισθούμε με νέα τεχνολογία και αυτό με ευθύνη της Πολιτείας και των αρμόδιων υπουργείων.
Δεν επαρκούν τα υπάρχοντα μηχανήματα.

Το μηχάνημα έχει περιορισμένο αριθμό θέσεων. Υπάρχουν πάρα πολλά περιστατικά Πανελλαδικά. Οι ασθενείς επιβάλλεται να ακτινοβοληθούν σωστά και με τον απαιτούμενο χρόνο τους.
όπως επισημαίνει και ο ειδικός Γιατρός «Αφιερώνοντας παραπάνω χρόνο σε έναν ασθενή, μειώνεται αναγκαστικά ο αριθμός των ασθενών που θα πάρουν σειρά στα μηχανήματα». Αυτό για κάποια περιστατικά κακοηθειών είναι εντελώς αρνητικό.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η σωστή εφαρμογή της ακτινοθεραπείας, ως μέσον θεραπευτικής οδού σε περιπτώσεις κακοηθειών στην χώρα μας, είναι ιδιαίτερα σοβαρό και παρουσιάζει πολλά προβλήματα. Χρειάζεται σοβαρή και επίμονη προσπάθεια από την πλευρά του Κράτους και του Υπουργείου Υγείας ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα προβλήματα, να εξαλειφθούν σκοπιμότητες που ίσως υπάρχουν στους εμπλεκόμενους χώρους, όπως Δημόσιος-Ιδιωτικός Τομέας καθώς και των Εταιρειών που προμηθεύουν τα μηχανήματα και να λειτουργήσουν αποκλειστικά και μόνο προς το συμφέρον των πολιτών που τους έχουν ανάγκη.

Υπάρχει επίσης μεγάλη ανάγκη από την πλευρά των κατοίκων των νησιών να αντιπετωπίζονται ισότιμα με τους υπόλοιπους κατοίκους της χώρας, εστω και με τις όποιες ελλείψεις και αδυναμίες παρουσιάζει το Σύστημα.Είναι αδιανόητο, πρωτόγονο και εγκληματικό να μην αναγνωρίζεται από το επίσημο Κράτος η αναγκαιότητα των Δωδεκανησίων να απολαμβάνουν και αυτοί παροχές υγείας στον μέγιστο βαθμό. Όταν γίνεται απογραφή πληθυσμού μέσα στα στατιστικά στοιχεία υπάρχουν και όλοι αυτοί οι άνθρωποι που κατοικούν στα νησιά μας χειμώνα -καλοκαίρι, τα διατηρούν ζωντανά και πάνω απ'ολα τα διατηρούν Ελληνικά.

Η Πολιτεία οφείλει, αυτό τουλάχιστον να το ανταμοίψει, με το δικαίωμά τους να μπορούν αν μη τι άλλο να προστατεύσουν τις ζωές τους οταν αυτές κινδυνεύουν και να τους παρέχει όποια θεραπευτική αγωγή χρειάζεται πέρα από κόστη και αποστάσεις. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να παίζει με τη ζωή του άλλου παζαρεύοντας και εφαρμόζοντας μικροοικονομικές πολιτικές. Η Λερναία Υδρα της γραφειοκρατίας που είναι μόνιμη κάτοικος της χώρας μας, εμποδίζει την λήψη γρήγορων και γενναίων αποφάσεων.

Νομίζω και ελπίζω ότι οι βουλευτές του Νομού και η Περιφέρεια Ν. Αιγαίου θα αξιώσουν και θα απαιτήσουν αναλαμβάνοντας και το πολιτικό κόστος την αξιοπρεπή και ανέξοδη πλέον πρόσβαση του Νησιώτη-Ελληνα Πολίτη στον τομέα της Υγείας τόσο σε επίπεδο αναβάθμισης, στελέχωσης και υποστήριξης των υπαρχουσών μονάδων Υγείας που διαθέτουμε στην περιοχή μας, όσο και στην συμμετοχή του Ασφαλιστικού Συστήματος Υγείας του ΠΕΔΥ στα έξοδα που προκύπτουν από τις μετακινήσεις και την διαμονή σε περιοχές εκτός Δωδεκανήσου για σοβαρούς λόγους αποκατάστασης και θεραπείας.

Κράτησα για το τέλος, τα λόγια του Ανθρώπου - Επιστήμονα -Ογκολόγου Ακτινοθεραπευτή κ.Γ. Πισσάκα «Το Υπουργείο Υγείας και κανένας μέχρι σήμερα δεν έχει σκύψει με τρυφερότητα πάνω στον καρκινοπαθή. Πρέπει επιτέλους κάθε Ελληνας καρκινοπαθής που νοσεί, να έχει την Ακτινοθεραπεία που του αξίζει». Βάση των αναμενόμενων περιστατικών πρέπει να ακτινοβολούνται ετησίως περίπου 28 έως 30 χιλιάδες πάσχοντες.

Στον αντίποδα έχουμε μόνο 24 χιλιάδες. Αυτό κατά την ερμηνεία πάντα των γιατρών, σημαίνει ότι κάποιοι ...χάθηκαν κάπου μέσα στην πολύμηνη αναμονή τους για το μηχάνημα, κάποιοι άλλοι απογοητεύτηκαν και τα παράτησαν με κόστος την υγεία τους και κάποιοι επίσης που έμεναν στα νησιά έχασαν αυτή την δυνατότητα για οικονομικούς και μόνο λόγους.

Θα ήθελα να κλείσω το ευαίσθητο και σοβαρό αυτό κομμάτι, διαπιστώνοντας ό,τι:
''Η υστέρηση σε ανθρωπιά, τρυφερότητα, αλληλουχία, ενδιαφέρον και κατανόηση για τον άνθρωπο που πάσχει, είναι πολλές φορές πιο επικίνδυνο και θανατηφόρο ακόμα και από τον ίδιο τον φοβερό αλλά όχι ανίκητο πάντα καρκίνο''.