Οι κλεμμένες αρχαιότητες της Ρόδου

Κύριε διευθυντά,
Μια φορά, χιλιάδες χρόνια πριν, ήταν ένας Έλληνας που σκεπτόταν! Προβληματιζόταν!! Χαιρόταν!! Ικανοποιούταν!! Και κατακλυζόταν από πάρα πολλά συναισθήματα!! Αφού έψαξε πολύ, κατόρθωσε αυτά τα συναισθήματά του να τα μεταφέρει σε γραπτό λόγο, να τα χαράξει πάνω σε πέτρα σε μάρμαρο, να τα πλάσει με πηλό, να τα ξύσει σε βράχους, να τα ζωγραφίσει!!

Την ίδια εποχή, πέρα μακριά σε χώρες μακρινές, κάποια γονίδια προσπαθούσαν να συντεθούν σε σπέρμα και να φυτευτούν σε κάποια πλάσματα, κάτι σαν πιθήκους, που προσπαθούσαν να ανέβουν πάνω στα δέντρα.

Γιατί εκεί, εύρισκαν ασφάλεια από τα άλλα θηρία, αλλά και καρπούς για να τρώνε. Ο Έλληνας εν τω μεταξύ εδώ στο βράχο που ζούσε θριάμβευε! Είχε εφεύρει τον “χρυσό κανόνα” της αρχιτεκτονικής που λέει: “Το τερπνόν μετά του ωφελίμου” κι έφτασε ο μπαγάσας τις τέχνες και τα γράμματα στα ύψη.

Βέβαια τον βοήθησε σε αυτό πολύ το ότι μετέτρεψε την ομιλία σε γραφή, με γράμματα που αρχικά λειτούργησαν σαν παραστάσεις ανάλογες της έννοιας του ήχου που εξέπεμπε το κάθε γράμμα. Κι αυτό την ίδια εποχή που τα πλάσματα των πέραν χωρών είχαν αρχίσει να μοιάζουν με πιθήκους και να έχουν κάνει το πρώτο βήμα πάνω από τις ρίζες των δέντρων στην προσπάθειά τους προς τα κλαδιά.

Ραβδώσεις στις κολόνες του Παρθενώνα των Αθηνών όχι μόνον για ομορφιά αλλά και για μεγάλωμα της επιφάνειάς της για έλεγχο της θερμοκρασίας (διαστολή-συστολή) σε αντίθεση προς την πιθηκοποίηση των πλασμάτων των πέραν χωρών.

Μηχανισμό των Αντικυθήρων οι Έλληνες… ωμές ρίζες για φαγητό, αυτά τα πλάσματα.
Αρπάγες πλοίων και….. μη μου τους κύκλους τάραττε, οι Έλληνες, ύπνο στις βαθιές σπηλιές τα πλάσματα των πολύ πέρα χωρών.

Επτά θαύματα κι επτά σοφοί στους Έλληνες, ουφ!! Πολύ μακρινή η πορεία των γονιδίων προς το σπέρμα των πλασμάτων για πιθηκοποίησή τους, στις πέρα χώρες.

Για να μην ακολουθήσουμε κατά γράμμα τη μεταβολή των πλασμάτων πρώτα σε πιθήκους και μετά σε κάτι σαν ανθρώπους άγριους λόγω του τρόπου ζωής τους, που ήταν η συνεχής διεκδίκηση τροφής, ένδυσης και στέγασης από τα’ άλλα άγρια ζώα μέσα στο άγριο τοπίο των χωρών τους θα πάμε απευθείας στην εποχή που ανθρωποποιήθηκαν.

Είχαν μάθει πια να επιβάλλονται στους άλλους με τα όπλα. Είχαν μάθει πια να κλέβουν αυτό που δικαιωματικά ανήκε σε άλλους. Απλά και μόνο γιατί δεν το είχαν αυτοί, αφού τους ήταν αδύνατον να φτιάξουν το ίδιο ή παρόμοιο και ιδιαίτερα να παράξουν πολιτισμό που θα ήθελε κάποιος να κλέψει και να μην τους το επιστρέψει ποτέ πίσω.

Επειδή με τα προαναφερόμενα θα καταλάβατε ότι αναφέρομαι στις τότε άγριες Γερμανικές φυλές , Κέλτες, Σάξωνες κτλ που έφτιαξαν τα σημερινά προηγμένα έθνη, που “δανείστηκαν” πολιτισμό από τους “έχοντας δανειστεί” πριν από αυτούς Ρωμαίους των όπλων, δεν θα επεκταθώ. Θα πω μόνο σ’ όλους αυτούς “υποτίθεται σήμερα πολιτισμένους”, ότι ‘Η ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΣΕ ΔΙΚΑ τους ΜΟΥΣΕΙΑ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΩΝ “ΚΛΕΜΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ”, τους απογυμνώνει ακόμα περισσότερο στα μάτια του θεατή.

Η σκέψη αυτού του θεατή τους χαρακτηρίζει σαν δενδρόβιους πιθήκους ανίκανους για παραγωγή πολιτισμού. Ικανούς μόνο για επίδειξη της επιβολής τους και της απομύζησης του πλούτου λαών. Του πλουτισμού τους από πειρατείες που βαπτίσθηκαν ηρωικές εθνικές πράξεις, αφού τους πειρατές τους, ο Βασιλιάς τους τους έχρισε Sirs!!!.

Έχω όμως κι ένα μήνυμα για τα “Μελινάκια”, έτσι λέγονται όλοι όσοι μετά την Μελίνα προσπαθούν για τα Ελγίνεια. Στο Παρίσι λοιπόν ρε καλόπαιδα, στο μουσείο του Λούβρου γίνεται μια έκθεση με τα αγάλματα που έκλεψε το 42μ.Χ. ένα άλλο πιθηκοειδές που προσπάθησε να γίνει ανεπιτυχώς άνθρωπος, σπουδάζοντας εδώ, στην φιλοσοφική σχολή της Ρόδου.

Τα αγάλματα αυτά που αντίγραφα τους θαυμάζεται κι εσείς σαν Ελληνικά, είναι Ροδίτικα. Και φυσικά δεν υπάρχει λόγος να γυρίσουν στο μέρος τους για πολλούς και διάφορους λόγους. Ότι εδώ είναι Ελλάδα μόνον όποτε υπάρχει συμφέρον για τους Ελλαδίτες είναι ένας!

Ότι αν τα Ελγίνεια γυρίσουν πίσω, δεν υπάρχει άλλος λόγος να χαλάμε τις σχέσεις και τις καρδιές μας με συμμάχους και φίλους, είναι ένας δεύτερος. Τρίτος λόγος, ότι ηη Ελλάδα είναι μόνον μέχρι τη Σύρο και τέταρτος ότι εμείς οι Ροδίτες δεν θέλουμε τα αγάλματα μας πίσω.

Γιατί βλέποντας τα οι απόγονοι των βαρβάρων, μας μακαρίζουν σαν πολιτισμένους, πολιτισμένων προγόνων. Αυτό είναι άλλωστε που θέλουμε να δείξουμε στους απογόνους αυτών που θαυμάζουν σαν πολιτισμό στον τόπο τους την τοποθέτηση τεράστιων, άμορφων ογκολίθων πάνω σε ρότσες, αλλά, κι αυτών που έφτιαξαν ήρωες με κόμικς. Εμείς δεν θέλουμε ούτε Κλούνεϊ κι Αμάλ Αλαμουντίν, ούτε “Μελινάκια”. Εμείς θέλουμε να βλέπουν οι άγριοι ποιοι είμαστε.

Άλλωστε!! Μια δική μας διεκδίκηση θα ήταν ιδιαίτερα χαμηλά στην λίστα αναμονής της οποιουδήποτε χρώματος Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας έστω κι αν κοντά της ή απέναντί της η Ροδιακή σπουδαία απαίτηση θα είχε το μεσοφόρι της γιαγιάς Μπάμπως, έργο της Τσουράπι Φάσιον.!
Μη με ρωτήσετε αν έχω ειρωνική διάθεση κύριε Διευθυντά. Όχι!!

Απλά με διακατέχει μια γενικότερη απογοήτευση απ’ την μεταχείριση του τόπου μας από το Αθηναϊκό κράτος. Η έκθεση του Λούβρου για την οποία δεν έγινε καν ούτε η παραμικρή αναφορά είναι η απόδειξη. Δεν είναι το θέμα αν ζητώ και δεν μου δίνουν. Δεν ζήτησα και δεν ζητώ. Θέλω να αφήσουν ήσυχο τον τόπο και θέλω τα χέρια μου λυμένα για να δημιουργήσω, να τον ανατάξω, να παράξω πολιτισμό αντάξιο των προγόνων.

Η Σκωτία και η Καταλονία ζητούν ανεξαρτησία μετρώντας πολύ λιγότερους λόγους απ’ όσους μετράμε εμείς .Ζητάμε κι εμείς ανεξαρτησία!!;; Ό Χ Ι!!! εμείς απλά φωνάζουμε και…..που θα πάει!! εκλογές έρχονται… κάποιος θα ακούσει!!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΡΕΕΕΕ!!!... ΟΡΙΣΤΕ;;;; ΜΠΑ!!!!ΤΙΠΟΤΑ!!!

Του Κωνσταντίνου Σαρρή