Η γιορτή του Κωνσταντίνου του Υδραίου

Κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου μαζί με τον Απόστολο Φίλιππο και τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, γιορτάζει και ο Νεομάρτυρας Άγιος Κωνσταντίνος ο Υδραίος, που είναι και ο πολιούχος της Ρόδου. Σημείο αναφοράς και περισυλλογής πνευματικής, γίνεται το μαρτύριο και η ζωή του νεομάρτυρα που θυσιάστηκε για την ομολογία Του στον Χριστό. Γεννήθηκε το 1770 στο νησί της Ύδρας. Φτωχόπαιδο ναυτικού ανάπηρου πατέρα παιδί και επί εποχής Τουρκοκρατίας. Οι οικονομικές ανάγκες τον οδηγούν στην απόφαση να έλθει στη Ρόδο, μεγάλο εμπορικό και ναυτικό λιμάνι της εποχής εκείνης, όπου εργάζονταν και ζούσαν πολλοί Υδραίοι. Μεγάλες δυσκολίες συναντά ο Κωνσταντίνος και στη Ρόδο όπου 18χρονο παιδί δεν μπορεί να ζήσει σαν εργάτης στον Ταρσανά και να βοηθά οικονομικά και τους γονείς του. Βρίσκει δουλειά και σε ένα εμπορικό κατάστημα στην συνοικία των Αγίων Αναργύρων. Και εκεί οι ίδιες δυσκολίες. Η προθυμία του και η εργατικότητά του γίνονται αντιληπτές και από τους μωαμεθανούς της περιοχής. Του γίνεται πρόταση να εργαστεί στους στάβλους του σουλτάνου. Ο μισθός ικανοποιητικός κι όταν γρήγορα τον άλλαξαν θέση στα χωράφια του σουλτάνου, ο μισθός διπλασιάστηκε. Χαρούμενος ο Κωνσταντίνος δούλευε ασταμάτητα. Ένα βράδυ σε επίσημη γιορτή ο σουλτάνος Χασάμπεης ντύνει με επίσημη στολή τον Κωνσταντίνο και τον ονομάζει Χασάν και πιστό υπήκοό του. Η θλιβερή είδηση αυτή ακούστηκε σαν κεραυνός στη Ρόδο και στην Ύδρα. Ο Κωνσταντίνος δεν κατάλαβε τι του είχε γίνει. Όμως σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να βοηθήσει τους δικούς του και τον εαυτό του Η μεγαλύτερη τιμωρία του δεν ήτανε από τους χριστιανούς της Ρόδου, αλλά και όταν αποφάσισε να πάει στην Ύδρα με χρυσά και φλουριά κανείς δεν τον δέχτηκε. Η μάνα του μαυροφορεμένη διάδωσε παντού ότι ο γιος της πέθανε. Η νονά του για λίγο νερό, που της ζήτησε έσπασε τη στάμνα για να μην μολυνθούν από την προδοσία στην πίστη μας. Η εικόνα αυτή ήταν αρκετή να ξυπνήσει τον Χασάν από το λάθος του. Με κλάματα στα μάτια γυρίζει στη Ρόδο στον σουλτάνο, του πετάει τα χρυσά και τα πολυτελή ρούχα, βάζει τα φτωχικά του και του λέει: Εγώ χριστιανός γεννήθηκα και χριστιανός θα πεθάνω. Φεύγει και βρίσκει γέροντα στην περιοχή του Ροδινιού, από εκεί πάει στο Άγιον Όρος στη Μονή Ιβήρων γίνεται μοναχός με το όνομα πάλι Κωνσταντίνος, συναντά τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε’. Παντού εξομολογείται και παίρνει δυνάμεις. Επιστρέφει στη Ρόδο και αρχίζει ένας μεγάλος αγώνας που οι χριστιανοί της Ρόδου και οι Υδραίοι μένουν άφωνοι για την αλλαγή του αυτή. Μιλά για τον Χριστό και την Ελλάδα, κηρύττει και γίνεται αγαπητός όπως παλιά από παντού. Δεν άργησε να μαθευτεί το γεγονός και στον σουλτάνο που στην αρχή με χίλιους δυο τρόπους ζητούσε να ξαναγυρίσει κοντά του ο Κωνσταντίνος. Όταν είδε ότι ήτανε ακλόνητος τότε άρχισαν οι φυλακίσεις, οι απειλές και τα φρικτά μαρτύρια. Πουθενά δεν λύγισε ο Κωνσταντίνος. Έτσι τον κρέμασαν τα ξημερώματα της 14 Νοεμβρίου 1800 σε ηλικία 30 χρονών. Τη μαρμάρινη πλάκα του τάφου του, την έφτιαξαν οι Υδραίοι συμπατριώτες του και βρίσκεται στον ναό των Εισοδίων Θεοτόκου στο Νιοχώρι. Μετά από μερικά χρόνια η υπερήφανη μητέρα του Μαρίνα, ήρθε και πήρε τα οστά του στην Ύδρα με τιμές και δάκρυα. Στη Ρόδο υπάρχει τεμάχιο από την ωλένη του χεριού του. Ο Άγιος άργησε να ανακηρυχθεί επίσημα πολιούχος της Ρόδου επειδή υπήρχε κατοχή στο νησί. Ο αξέχαστος και ανεπανάληπτος μητροπολίτης Ρόδου Σπυρίδωνας ο Συνοδινός από το Ληξούρι της Κεφαλλονιάς, το 1956 με βασιλικό διάταγμα και με επίσημους νόμους του κράτους, καθιέρωσε την 14η Νοεμβρίου επίσημη ημέρα αργίας και τιμής του πολιούχου Αγίου Κωνσταντίνου του Υδραίου του Νεομάρτυρα. Καθιέρωσε μοναδικές λαμπρές εορταστικές εκδηλώσεις με ομιλίες, μεγαλοπρεπείς λιτανείες. Στην ιερή μνήμη του έξοχου ιεράρχη του μεγαλοπρεπούς και αξιοκράτη μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνα, ξαναζωντανεύει, για εμάς όλους η ωραία μορφή του μακαριστού Πρωτοσυγκέλλου Αλεξάνδρου των ωραίων μορφών του τόπου μας. Οι ψυχές τους με την ευχή του προστάτη μας Αγίου Νεομάρτυρα Κωνσταντίνου του Υδραίου, ας μας ενισχύσει σε κάθε καλό, πνευματικό και ωραίο. Για τον ευλογημένο τόπο μας, την πανέμορφη Ρόδο για τη νεολαία μας για μικρούς και μεγάλους.