«Είμαστε τρελοί και κάνουμε θέατρο»!

Ο Νίκος Βασιλάκης πρωταγωνιστεί στην παράσταση “Μισά-Μισά” και μιλά για τη δυσκολία να είσαι ηθοποιός

Ένα ρομαντικό θρίλερ εν μέσω προεκλογικής περιόδου που ενέσκηψε ξαφνικά τι τύχη μπορεί να έχει στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου της Ρόδου;

Κι όμως η παράσταση “Μισά-Μισά” της θεατρικής ομάδας Άλφα το γεμίζει το θέατρο και συνεχίζει πάλι από σήμερα μέχρι και την Κυριακή για τέσσερις τελευταίες παραστάσεις που θα δώσουν τροφή στο φιλοθεάμον κοινό που στηρίζει τις καλές δουλειές και τους ηθοποιούς που θέλουν να κάνουν θέατρο χωρίς χρηματοδοτήσεις, ενισχύσεις από κανέναν πέραν της αγάπης του κοινού.

Πέμπτη με Κυριακή λοιπόν στις 9 το βράδυ και τα λεφτά είναι το θέμα του έργου όπως και στη ζωή. Το χρήμα που κάνει τον κόσμο να γυρίζει...

Ποιόν υποδύεστε, τι χαρακτήρας είναι ο Ντάνκαν;
Ωραίος χαρακτήρας τον αγάπησα, είναι ψυχούλα, αν δεν τον αγαπήσεις το ρόλο δεν μπορείς να τον ζωντανέψεις, αν δεν βρεις τα κίνητρά του δεν μπορείς να υποστηρίξεις τη δράση του σκηνικά.



Ένας άστεγος που ανοίγει η τύχη του...
Είναι ο άστεγος και μέθυσος Ντάγκαν, ένας σκωτσέζος που δέχεται μια συμφωνία η οποία τον βάζει σε μια περιπέτεια που θα αλλάξει και τα “μέσα” του και τα “έξω” του. Ένας αψύς τύπος τον οποίο η μεγαλοαστή λονδρέζα Φίλιππα παίρνει από τους δρόμους και τον εγκαθιστά στο υπερπολυτελές διαμέρισμά της, προτείνοντάς του μια ιδιόμορφη οικονομική συμφωνία. Βασισμένη στην εξωτερική ομοιότητα του Ντάνκαν με τον πρόσφατα εκλιπόντα σύζυγό της του ζητάει να τον παραστήσει και να μοιραστούν 2 εκ. λίρες τα οποία ήταν να κληρονομήσει εκείνος κλείνοντας σε λίγες ημέρες τα 37 του χρόνια.

Εξ ου και ο τίτλος του έργου “Μισά-Μισά”!
Μισά-μισά τα χρήματα. Το μόνο που έχει να κάνει ο Ντάνκαν προκειμένου να εισπράξει τα μισά είναι να υποδυθεί με επιτυχία τον Ρίτσαρντ. Είναι ένα ρομαντικό θρίλερ που έχει μεταφραστεί σε 16 γλώσσες και έχει παιχτεί με επιτυχία σε 19 χώρες σε όλο τον κόσμο. Εναλλάσσει συνεχώς το ψέμα με την αλήθεια, το κοινό προσπαθεί να μαντέψει συνέχεια τις εξελίξεις που διαρκώς φωτίζονται με διαφορετικό τρόπο, ενώ το δράμα κορυφώνεται.

Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο έργο;
Γιατί μέχρι τώρα και στα τέσσερα χρόνια που δημιουργούμε ως ομάδα Άλφα είχαμε ανεβάσει έργα που αφορούσαν γενικότερα τις σχέσεις των ανθρώπων μέσα από το γάμο και τη συμβίωση, θέματα που αφορούσαν πάντα και θα αφορούν πάντα. Αυτή τη φορά θέλαμε να παρουσιάσουμε κάτι άλλο στο ροδιακό κοινό, ένα έργο με στοιχεία θρίλερ, μυστηρίου, ανατροπών όπου το χρήμα οδηγεί τις καταστάσεις.

Δεν είναι λίγο πολύ συνηθισμένο αυτό στις μέρες μας, το χρήμα να οδηγεί τις καταστάσεις;
Είναι δυστυχώς η ματαιοδοξία των ανθρώπων, το να χάνουν τα όρια, να ακυρώνουν τα συναισθήματά τους και να πηγαίνουν όλο και πιο βαθιά στο κυνήγι της ύλης που έχει και μία βαρβαρότητα αυτό γιατί μπορεί ο άνθρωπος να γίνει ικανός για τα πάντα. Και οι άνθρωποι συχνά όσο πιο ψηλά ανεβαίνουν τόσο πιο πολύ τους φαίνονται μυρμήγκια οι άλλοι για να τους πατήσουν.



Δεν είστε Ροδίτης, πως βρεθήκατε να ζείτε εδώ;
Είμαι Κρητικός. Ήρθα στη Ρόδο το 2006 για πρώτη φορά για μια θεατρική παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ. Οι παραγωγές έγιναν δύο, η Ρόδος μου άρεσε, ξαναήρθα γιατί είχε καλλιτεχνικό έδαφος οπότε από το 2008 άφησα την Αθήνα όπου δούλευα στο θέατρο και εγκαταστάθηκα στη Ρόδο. Συμμετείχα σε παραγωγές του ΔΗΠΕΘΕ κι όταν το ΔΗΠΕΘΕ έκλεισε, μη έχοντας πια τρόπο έκφρασης φτιάξαμε την ομάδα Άλφα την οποία αποτελούν η Φωτεινή Τερανόβα που είναι η σκηνοθέτης μας και όχι μόνο, είναι η ψυχή της ομάδας, η Ρένα Ορφανού με την οποία έχουμε μια ωραία χημεία, δεν είναι αυτονόητο αυτό, και η αφεντιά μου. Και υπάρχει μια ομάδα στήριξης, μεγάλη ευτυχώς που χωρίς αυτούς δεν θα κάναμε αυτό που αγαπάμε, δεν θα κάναμε θέατρο, γιατί είμαστε τρελοί, αλλιώς δεν βγαίνει αυτό, χωρίς τρέλα δεν βγαίνει, οι δυσκολίες είναι τόσες...

Ένας ηθοποιός σ΄ αυτό το δυσμενές οικονομικό τοπίο πως λειτουργεί;
Το μεγάλο όραμα του ηθοποιού είναι να μπορεί χωρίς να κάνει εκπτώσεις να ζει από τη δουλειά του. Συνήθως δεν συμβαίνει αυτό. Πιστεύω ότι το μέλλον γενικώς στο θεατρικό γίγνεσθαι είναι η σύσταση ομάδων από ηθοποιούς που αυτονομούνται και συντελεστές που στηρίζουν και παίρνουν την κατάσταση πάνω τους.

Υπάρχει μία φράση στο έργο που τη λέει ο άστεγος Ντάνκαν: “παλιά νόμιζα ότι το μέλλον δεν μου επιφυλάσσει τίποτα, γιατί ν΄ αρχίσω να ανησυχώ τώρα για το μέλλον”.... που δείχνει και την απόγνωση τελικά. Είναι έτσι τα πράγματα έξω;
Όλο και για περισσότερους ανθρώπους συμβαίνει αυτό, η προοπτική έχει χαθεί και τα όνειρα. Το να είσαι ονειροπόλος-οραματιστής είναι η βάση για να εξελιχθείς. Το όνειρο δείχνει ότι έχεις στόχους, αυτό σε πάει παραπέρα. Όσο έχεις όνειρα και όραμα βελτιώνεσαι και εξελίσσεσαι.