Διαθέσιμα και πράξεις άνευ περιεχομένου!

Η προσφυγή στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου συνιστά για κάθε κυβέρνηση μια πρακτική που αντιτίθεται στη δημοκρατική και την κοινοβουλευτική τάξη, όταν δεν κινείται στο πλαίσιο της εξαιρετικώς επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης την οποία απαιτεί το Σύνταγμα για την έκδοσή της και η οποία ρητώς πρέπει να αναφέρεται σε αυτήν. Το γεγονός ότι η προηγούμενη της... έβγαλε τα μάτια δεν συνιστά άλλοθι σε καμία περίπτωση για την παρούσα. Οσο και όπως και αν ζορίζεται.

Από την άποψη αυτή, η δέσμευση των ταμειακών διαθεσίμων περιφερειών και δήμων πάσχει -και μάλιστα σοβαρά- για ακόμη έναν λόγο. Αν έγινε στο πλαίσιο ενός προσωρινού εσωτερικού δανεισμού, όπως δήλωσε ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός, δεν θα έπρεπε να έχει προηγηθεί η ενημέρωση των εκπροσώπων της Αυτοδιοίκησης;

Οπως εύστοχα επισημαίνει η Ενωση Περιφερειών Ελλάδας: «H Αυτοδιοίκηση, όπως και στο παρελθόν, έχει δείξει ότι είναι πρόθυμη να συμβάλει στις εκρηκτικές ανάγκες της πατρίδας και της κοινωνίας μας.

Είναι συνεπώς αυτονόητο ότι, σε συνεργασία με την κυβέρνηση, θα εκτιμήσει το μέγεθος του προβλήματος, θα συνδράμει στον αγώνα της και θα αντιδράσει ανάλογα».

Ή, μήπως, συνιστά «καθησυχαστική» ενημέρωση η δήλωση του κ. Δ. Μάρδα ότι «ο Προϋπολογισμός της χώρας δεν εξελίσσεται με τον προβλεπόμενο τρόπο, τα έσοδα δεν είναι αυτά που είχαμε προβλέψει»;

Ασορτί με το «μπάχαλο» αυτό ήταν και η απαράδεκτη εικόνα που επικράτησε την Τετάρτη στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, όταν ξεκίνησε η συζήτηση για το θέμα.

Οπως και να έχει, συνηθισμένοι στις φαρσοκωμωδίες, φαίνεται ότι θα τη δούμε κι αυτή: Σε μια χώρα που η τύχη της παίζεται από εβδομάδα σε εβδομάδα έως τον Ιούνιο, η κυβέρνησή της να σέρνεται στα δικαστήρια από τους δήμους και τις περιφέρειές της!

Η κυβερνητική αστοχία επί του προκειμένου, όμως, δεν μπορεί να συγκαλύψει, από την άλλη πλευρά, μία άλλη χρονίζουσα αστοχία: το αμαρτωλό ζήτημα των οικονομικών της Αυτοδιοίκησης. Είναι αλήθεια ότι οι κρατικοί πόροι προς τους δήμους έχουν περικοπεί τα χρόνια της κρίσης σε ποσοστά πάνω από το 50%.

Πώς προσπαθούν οι τοπικοί άρχοντες να καλύψουν αυτά τα ελλείμματα; Πώς νοικοκυρεύουν τους προϋπολογισμούς τους;

Τι καινούργιο έφεραν στη διοίκηση των πόλεών μας; Πόσο κοντά βρίσκονται στα ευρωπαϊκά πρότυπα Αυτοδιοίκησης και με ποιους τρόπους αξιοποίησαν τους πόρους που τους διατέθηκαν για να τα προσεγγίσουν;

Το κυριότερο, πώς απάντησαν στις εκθέσεις του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, που αναδείκνυαν συνεχώς μακράν πρωταθλήτρια στη διαφθορά την Τοπική Αυτοδιοίκηση μεταξύ όλων των τομέων του Δημοσίου; Εκτός, φυσικά ,από το να τον κατηγορούν «ότι έχει χάσει επαφή με την πραγματικότητα».

Μία πραγματικότητα που φυσικά και κατά τα λοιπά της τη συνθέτουν «μνημεία διαφανούς και χρηστής διαχείρισης». Οπως, για παράδειγμα, η μαύρη τρύπα 114.500.000 ευρώ στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με το πόρισμα των ορκωτών λογιστών, οι ανεξέλεγκτοι της ανέλεγκτης «λίστας Λαγκάρντ» κ.λπ.

Αν και γι' αυτά τα ταμειακά... αδιάθετα είχε επιδειχθεί ανάλογος ζήλος για τη δέσμευσή τους από την κυβέρνηση, σίγουρα η ζαλάδα του αναπληρωτή υπουργού της κ. Δ. Μάρδα θα ήταν μικρότερη! Οπως και να έχει, 400.000.000 ευρώ που σου λείπουν στο Mega το πρωί να τα βρίσκεις δύο ώρες αργότερα στο... Star είναι θέμα!

Γράφει ο Γιώργος Κ. Στράτος