“Η παραδοσιακή ψαραγορά στο Μανδράκι να λειτουργήσει με παραγωγούς-αλιείς”

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Δεν είναι πρέπον, δεν είναι σωστό η ιχθυαγορά στο κέντρο της κεντρικής Νέας Αγοράς στο Μανδράκι να είναι σήμερα κλειστή, ανενεργή, και να μην στεγάζει όπως θα έπρεπε τις δραστηριότητες σε ότι αφορά την πώληση καλά φρέσκων ψαριών από τοπικούς παραγωγούς-αλιείς, αλιευμάτων, όπως συνέβαινε πριν από μερικά χρόνια με μοναδικό όμορφο τρόπο, παραδοσιακό.

Το διατηρητέο παραδοσιακό και όμορφο κτίσμα που δεσπόζει στο κέντρο της Νέας Αγοράς έγινε από τους Ιταλούς και χρησιμοποιήθηκε για πολλά χρόνια από τους πωλητές-εμπόρους ψαριών- κυρίως ψαράδες ντόπιους με φρέσκα ημερήσια ψάρια με απόλυτη επιτυχία, αφού είχε καθιερωθεί στην συνείδηση όλων μας ο μοναδικός, ο καλύτερος χώρος αγοράς ψαριών.

Παραδοσιακές αγορές που έχουν συνδεθεί για χρόνια και συνεχίζουν και σήμερα με την προτίμηση του καταναλωτικού κοινού λόγω εξαιρετικής ποιότητας και εντοπιότητος όπως στην Αθήνα η Βαρβάκειος ή στη Θεσσαλονίκη η Μοδιάνο, δεν διενοήθη ποτέ και κανείς να τις κλείσει, αλλά αντιθέτως διατηρούνται, συντηρούνται, ανανεώνονται, λειτουργούν σταθερά.

Η λειτουργική λοιπόν και όμορφη από άποψης αρχιτεκτονικής και μοναδικής στο είδος της ιχθυαγορά-ψαραγορά και για άλλους ψαράδικα, πρέπει να δοθεί για χρήση, λειτουργία, και εκμετάλλευση στον σύλλογο των παραγωγών-αλιέων- αλιευμάτων ντόπιων, οι οποίοι θα υποχρεούνται να πωλούν καθημερινά μόνον φρέσκα ψάρια θαλάσσης, ημέρας, ούτως ώστε ο συγκεκριμένος χώρος να ξαναζωντανέψει, αποτελεί παράδοσιν. Η ιχθυαγορά σήμερα, αποτελεί τώρα, νεκρό μουσείο και σαν τέτοιο σίγουρα δεν το θέλει κανένας, αλλά αντιθέτως όλοι το θέλουν χρήσιμο και λειτουργικό, αφού είναι βέβαιο ότι η παραδοσιακή λειτουργία του θα προσφέρει και στην τουριστική άνοδο, αναβάθμιση της περιοχής αφού γεμάτα τουρίστες και εστιατόρια-καφενεία-παραδοσιακά θα συμπληρώσει την μοναδική μεσογειακή διατροφή και στην πράξη.
Από τον τρούλο της ιχθυαγοράς απουσιάζει το σύμβολο-έμβλημα που είναι το ψάρι, ένα καλλιτεχνικό έργο που κοσμούσε την εν λόγω παραδοσιακή αγορά, και που όπως μάθαμε ευρίσκεται καταχωνιασμένο σε κάποια αποθήκη του δήμου μας, ο οποίος, αδιαφορεί στην ανάγκη της συντήρησής του και της επανατοποθέτησής του σύντομα.

Ο ντόπιος Ροδίτης, η Ροδιακή κοινωνία, και προ πάντων εμείς οι παλαιότεροι είμαστε αρρήκτως συνδεδεμένοι με τέτοιους παραδοσιακούς χώρους και χρήσεις ενώ πιστεύουμε ακράδαντα, ότι η παράδοσης αποτελεί σημαντικό θεσμό τον οποίο οφείλουμε να σεβόμεθα, να διατηρούμε και να διαιωνίζουμε αφού ωφελεί τον τόπο γιατί κάποιες παραδόσεις διακρίνονται για την μοναδικότητα της χρήσης τους, εκτός των άλλων.
Ανεξαρτήτως όλων των ως άνω η συγκεκριμένη ιχθυαγορά αποτελεί και περιουσιακό στοιχείο του δήμου μας, που ωφείλει εκτός των άλλων να αξιοποιήσει γιατί θα έχει και ικανοποιητικό οικονομικό όφελος.