Ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο της Βρουλιάς την Κυριακή

Rodiaki NewsRoom

Από τον Σύλλογο Αρχιτεκτονικής και Πολιτιστικής Κληρονομιάς

Ο Σύλλογος Αρχιτεκτονικής και Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ρόδου σας προσκαλεί σε μια Κυριακάτικη εκδρομή στις 22 Νοεμβρίου 2015, στη Νότια Ρόδο, στον αρχαιολογικό χώρο της Βρουλιάς, με θέα το Πρασονήσι.

Κύλικα τύπου Βρουλιάς από τις ανασκαφές του Salzmann την Κάμιρο, Χρονολόγηση 550-525 π.Χ., Μουσείο του Λούβρου

Η ξενάγηση στην αρχαία πόλη θα γίνει από την αρχαιολόγο της Εφορείας Αρχαιοτήτων, υπεύθυνη του έργου, Εριφύλη Κανίνια. Προγραμματίζεται διαδρομή με πούλμαν για 50 άτομα.
Η αναχώρηση θα γίνει από την Πλατεία Δημαρχείου στις 10.00 π.μ. Το κόστος της διαδρομής θα είναι 8-10 ευρώ, ανάλογα με τα άτομα που θα δηλώσουν, με μίνιμουμ συμμετοχή 30 άτομα.
Μεσημεριανό φαγητό σε χωριό της Νότιας Ρόδου.

Αναχώρηση από Νότια Ρόδο περίπου στις 5 το απόγευμα
Δηλώστε συμμετοχή στα τηλέφωνα 694 77 31 002 & 693 67 37 899 & 697 30 58 390. Θα κρατηθεί σειρά προτεραιότητας.

Στάμνος τύπου Βρουλιας, από τάφο στην Ιαλυσό, ιταλικές ανασκαφές 1934, χρονολόγηση 550-525 π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου

ΑΡΧΑΪΚΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΒΡΟΥΛΙΑ ΝΟΤΙΑΣ ΡΟΔΟΥ
Ο αρχαϊκός οικισμός της Βρουλιάς είναι ένας από τους σημαντικότερους πρώιμους οικισμούς του αιγαιακού χώρου, με συγκροτημένο πολεοδομικό σχεδιασμό.

Ο οικισμός είχε περιορισμένη διάρκεια ζωής (κατά τον 7ο και 6ο αι. π.Χ.). Η στρατηγική του θέση επιλέχτηκε για τον έλεγχο των θαλασσίων διαδρομών και τον ενδιάμεσο ελλιμενισμό των πλοίων από και προς την Κύπρο, την Φοινίκη και την Αίγυπτο, σε μια εποχή έντονης αποικιακής δραστηριότητας και μεγάλης ακμής του εμπορίου και της ναυτιλίας του νησιού, ιδιαίτερα της Λίνδου.

Κύλικα τύπου Βρουλιάς, από τις ανασκαφές του Salzmann στην Κάμιρο 1863, χρονολόγηση 550-525 π.Χ., Μουσείο του Λούβρου

Η ανασκαφή του αρχαϊκού οικισμού της Βρουλιάς πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 20ου αι. (κατά την περίοδο 1907 – 1908), από τον Karl Frederik Kinch, μέλος της Δανικής αρχαιολογικής αποστολής. H ανασκαφή αποκάλυψε το σημαντικότερο τμήμα του αρχαϊκού οικισμού της Βρουλιάς και κατέστησε εφικτή την κατανόηση της βασικής συγκρότησής του: ο οικισμός περικλείεται από τα βορειοανατολικά από οχυρωματικό περίβολο, ο οποίος ανιχνεύεται σε συνολικό μήκος περίπου 300μ.

Και τα δύο άκρα του οχυρωματικού περιβόλου απολήγουν απότομα στο χείλος του γκρεμού που περιβάλλει το ύψωμα από τη μεριά της θάλασσας. Είναι φανερό ότι μεγάλο μέρος του υψώματος της Βρουλιάς (μαζί με τμήμα του οικισμού) έχει αποκοπεί και κατακρημνιστεί στη θάλασσα και ενδεχομένως η φυσική αυτή καταστροφή να υπήρξε και η αιτία της τόσο βραχύχρονης ζωής του. Σε επαφή με την εσωτερική όψη του οχυρωματικού περιβόλου, έχει διευθετηθεί η σειρά Ι των οικιών (εντοπίστηκαν σαράντα τρεις οικίες).

Αγγείο «Δίνος» με ξεχωριστή βάση, από τις ανασκαφές των Δανών στη Βρουλια, στυλ των Αιγάγρων 600-575, Αρχαιολογικό Μουσείο Κοπεγχάγης

Μία δεύτερη σειρά (σειρά ΙΙ, από την οποία ο Kinch ερεύνησε δέκα οικίες) έχει εντοπιστεί σε απόσταση περίπου 20μ δυτικότερα της πρώτης.

Στην κορυφή του υψώματος σώζεται ορθογώνιο κτίσμα (ταυτίστηκε από τον ανασκαφέα ως «πύργος» της οχύρωσης), γύρω από τον οποίο εκτεινόταν υπαίθριος αλλά σαφώς οριοθετημένος χώρος λατρείας. Παραπλεύρως και προς τα νοτιοανατολικά, άλλη οριοθετημένη ευρυχωρία έχει ερμηνευτεί ως χώρος συνάθροισης (Αγορά). Έξω από την πύλη του οχυρωματικού περιβόλου (η οποία βρισκόταν σε άμεση κατασκευαστική, πλην όμως αδιευκρίνιστη, σχέση με τον πύργο) απλώνεται το νεκροταφείο του οικισμού.

Πινάκιο με ψηλό πόδι, από τις ανασκαφές των Δανών στη Βρουλιά , Ιωνικών εργαστηρίων 600-575, Αρχαιολογικό Μουσείο Κοπεγχάγης

Στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του υψώματος του αρχαϊκού οικισμού, ο Kinch ερεύνησε τα φτωχά υπολείμματα μικρού αρχαϊκού ναού, ενώ ανατολικότερα, στην απέναντι ανωφέρεια, σημειώνει τα λείψανα παλαιοχριστιανικής βασιλικής: ανάμεσα στα αντικριστά επικλινή εδάφη, όπου σήμερα βρίσκεται το μικρό αδιαμόρφωτο αλιευτικό καταφύγιο της Βρουλιάς, θα πρέπει μάλλον να υπήρχε και το λιμάνι του αρχαϊκού οικισμού, προφυλαγμένο από τους βόρειους και νότιους ανέμους.

Από τα ευρήματα της ανασκαφής του Kinch στη Βρουλιά, ένα μικρό ποσοστό βρίσκεται σήμερα στη Δανία, στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κοπεγχάγης και του Ααρους, ενώ τα υπόλοιπα είχαν μεταφερθεί στο Μουσείο της Κωνσταντινούπολης.

Αρύβαλος, από παιδική ταφή από τις ανασκαφές των Δανών στη Βρουλιά, ροδιακών εργαστηρίων 700-675, Αρχαιολογικό Μουσείο Κοπεγχάγης

Από τους τάφους και τον οικισμό της Βρουλιάς προέρχεται και η χαρακτηριστική κεραμική «τύπου Βρουλιάς», όπως είναι σήμερα γνωστή στη διεθνή βιβλιογραφία. Τα κυπριακά ειδώλια και ιδιαίτερα το ελλιπές ειδώλιο σφίγγας με την εγχάρακτη φοινικική επιγραφή στο φτερό αναμφίβολα τεκμηριώνουν τη θαλάσσια δραστηριότητα και τις υπερπόντιες σχέσεις των κατοίκων του αρχαϊκού οικισμού της Βρουλιάς κατά τον 7ο και 6ο αι. π.Χ.

Λέβης ή δίνος
Πρόκειται για βαθύ και ανοιχτό αγγείο, συνήθως χωρίς λαβές, με μεγάλη καμπύλη στους ώμους που στένευε στο λαιμό, ο οποίος ήταν χαμηλός και είχε χείλη που προεξείχαν. Χρησίμευε για την ανάμειξη του κρασιού (όπως και ο κρατήρας) ή στο μαγείρεμα, ιδίως οι χάλκινοι. Στηριζόταν σε μια ανεξάρτητη βάση ή σε τρίποδα. Από τις απεικονίσεις σε αγγεία προκύπτει ότι οι δίνοι δίνονταν ως βραβεία σε αγωνίσματα ή ότι χρησιμοποιούνταν ως αγγεία σερβιρίσματος στα συμπόσια.