Το σύμφωνο συμβίωσης

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Η προσέγγιση ενός τέτοιου θέματος θα έπρεπε να ανήκει στους ειδικούς επιστήμονες κοινωνιολόγους, νομικούς, ψυχολόγους, σεξολόγους και άλλους, οι οποίοι μέχρι στιγμής “ποιουν την νήσσα” σιωπούν για δικούς τους μάλλον λόγους, όπως δημόσια θέση επαρκώς αιτιολογημένη θα έπρεπε να έχουμε και από τους πολιτικούς μας, για να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε τον τρόπο σκέψης τους και για να δικαιολογήσουν την βιασύνη τους, για την νομοθέτηση τέτοιων θεμάτων, λένε όπως λέει και ο λαός μας, όλα τα έχουμε όλα τα λύσαμε “αυτό μας μάρανε”.

Η εκκλησία μας σε τέτοια θέματα θα έπρεπε να έχει τον κυρίαρχο λόγο αφού της εκκλησίας αρμοδιότητα είναι ο χριστιανικός ορθόδοξος γάμος, για τον οποίον ισχύει το μυστήριο του γάμου μεταξύ ανδρών και γυναικών, στους οποίους εύχεται να γίνουν εις σάρκα μία στους οποίους εύχεται αφού η εκκηλσία τους ένωσε να μην τους χωρίσει ο άνθρωπος “Ούς ο Θεός συνέζευξε, άνθρωπος μη χωριζέτω” ενώ συμβουλεύει και τους δύο να είναι πιστοί στον γάμο τους και να αποφευχθή η μοιχεία “Αμίαντον την κοίτην διαφύλαξον” ενώ εύχεται να τεκνοποιήσουν για την διαιώνιση του ανθρώπινου γένους και άλλες απαραίτητες ευχές για υγεία και ευτυχία.

Το σύμφωνο συμβίωσης κακώς ονομάσθη έτσι, αλλά θα έπρεπε να λέγεται σύμφωνο αγαμίας, αφού από αυτή την συμβίωση δεν πρόκειται να υπάρξει τεκνοποίηση, γιατί έτσι κυριολεκτεί, όπως επίσης φαντάζομαι ότι δεν προβλέπεται και δεν θα επιτρέπεται η υιοθεσία, γιατί τι παιδί θα διαπλάσουν δύο άνθρωποι του ιδίου φύλλου που ζουν μαζί, πως θα βοηθήσουν την εξέλιξη ομαλά του φύλου του παιδιού, αλλά και πως θα βοηθήσουν στην διάπλαση χαρακτήρα, ιδεών και αξιών αφού οι ομόφυλοι λένε οι επιστήμονες έχουν δύστροπο ευαιρέθιστο εκκρηκτικό και πολλές φορές εκδικητικό χαρακτήρα, αφού ζουν στην κοινωνία υπό αμφισβήτηση.

Η ηλικία μου, μου επιτρέπει να κάνω κάποιες σκέψεις όπως να φαντασθώ τους γονείς με καμάρι μεγαλώνουν τον υιό και την κόρη τους, τους δίνουν όχι μόνον την περιουσία τους αλλά και την ψυχήν τους, τους εξοπλίζουν με εφόδια, παιδεία, επάγγελμα αλλά και καλό χαρακτήρα, υπερηφανεύονται δικαίως γι’ αυτά, αν κάποια στιγμή οι γονείς στραφούν στον κανακάρη τους και του πουν, Γιώργο παιδί μου έχουμε μια πολύ καλή κοπέλα για σένα ίσως πρέπει να την γνωρίσεις, το ίδιο αλλά αντίστροφα προτείνουν κάτι ανάλογη στην όμορφη κόρη τους και μη γένοιτο ο υιός απαντήσει, πατέρα εγώ θα παντρευτώ τον Ανδρέα, ενώ η κόρη θα πει, αγαπημένοι μου γονείς εγώ θα παντρευτώ την Μαρία, τότε φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί στην οικογένεια, όποια οικογένεια. (Ανοιξε η γη και τους κατάπιε).

Εφ’ όσον το σύμφωνο συμβίωσης αγαμίας γίνει νόμος του κράτους και δημοσιευθεί και στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως θα πάρει τέτοιες πιθανές διαστάσεις στην κοινωνία, που θα τρέμουμε στη σκέψη ποιά ή ποιόν μπορεί να ερωτευτεί ο μοναχογιός μας ή ποιά η κορούλα μας στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, ή ακόμη όταν ο υιός μας πάει στον στρατό με ποιόν πιθανόν θα μπλέξει, με ποιόν;

Το θέμα κατά την άποψή μου είναι τρομερά σύνθετο και επικίνδυνο γιατί θα επηρεάσει κυρίως την ομαλή λειτουργία της ελληνικής παραδοσιακής οικογένειας, την κοινωνία και τις ανθρώπινες σχέσεις, πιθανόν να δούμε υψηλόβαθμα στελέχη της δημόσιας διοίκησης και της πολιτικής ζωής ομόφυλα να μας διοικούν όπως συμβαίνει σήμερα στην Ευρώπη, θα έχει σίγουρα μακροχρόνια επίδραση και στο δημογραφικό της χώρας, τίθενται θέματα νομικά και δικαιώματα κληρονομιών ή και άλλων, θέλει μεγάλη προσοχή, διότι ενός “κακού” μύρια έπονται.

Για να μην παρεξηγηθώ αν κύριοι ομόφυλοι και κυρίες ομόφυλες η πολιτεία θέλει να σας ενώσει αφού το θέλετε πρώτα εσείς, εγώ τι μπορώ άλλο να κάνω, παρά να μην φανώ αγενέστατος, να σας ευχηθώ “καλή τύχη”.

Υ.Γ.: Πολλά από τα αποτρόπαια ειδεχθή σεξουαλικά εγκλήματα έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, είχαν σαν θύτη “ομοφυλόφιλο”. Η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στην πολιτεία που νομοθετεί εν ονόματι των ατομικών δικαιωμάτων, αλλά και στην κοινωνία η οποία οφείλει να επαγρυπνεί.