Η Κυριακή των Βαΐων

Rodiaki NewsRoom

Η Ανάστασις του Λαζάρου. Η Πανηγυρική είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα

Γράφει
ο πρωτοπρεσβύτερος
Κυριάκος Αναπ. Μανέττας
Κληρικός-Εκπαιδευτικός, εφημέριος ιερού ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου

Μετά την Κυριακή της Ε’ Εβδομάδας των Νηστειών με την προβολή ότι και την τελευταία στιγμή, όσο αμαρτωλοί και αν είμαστε υπάρχουν τρόποι και μέσα της Σωτηρίας μας, που είναι η μορφή της πρώην πόρνης και αμαρτωλής οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας μας δίνει δύναμη και κουράγιο όλοι μας να γνωρίσουμε το φως της αλήθειας που είναι τα ιερά μας μυστήρια και ο ίδιος ο Χριστός μας.

Σήμερα αδέλφια μου γιορτάζουμε μετά την Ανάσταση του αγαπημένου του και καρδιακού φίλου του Χριστού τετραημέρου Λαζάρου στη βηθανία, την Πανηγυρική είσοδο του Κυρίου μας στα Ιεροσόλυμα,για την εορτή του Πάσχα.

Χθες το Σάββατο του Λαζάρου όπως ονομάζεται ήτανε η μνήμη του Αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου, που μεταφέρεται την Λαμπρή Δευτέρα.
Η Ανάσταση του Λαζάρου που εφέτος (23 Απριλίου 2016) συμπίπτει τον μεγαλομάρτυρα άγιο Λάζαρο από την Βουλγαρία μας διδάσκει δύο βασικά πράγματα. 1) Αν και είχε 4 ημέρες νεκρός και ενταφιασμένος δεν εμπόδισε την θαυματουργική δύναμη του Κυρίου να τον Αναστήσει λέγοντάς του το γνωστό “Λάζαρε δεύρο έξω” και αναστήθηκε ο νεκρός Λάζαρος. Οι Σχολιαστές και πολλοί από τον λαό επίστευσαν.

Σημαντική εικόνα ότι ο Χριστός εδάκρυσεν για τον Λάζαρο. Όλοι έλεγαν, πόσο τον αγαπούσε ο Χριστός. Ο Λάζαρος, ο αδελφός της Μάρθας και Μαρία (πονάλειψε τον Χριστό με πολύτιμο μύρο και τον σκούπισε με τα μαλλιά της), ήτανε τότε 30 χρονών και μετά την Ανάστασή του έζησε άλλα 30 χρόνια σαν επίσκοπος Κυρίου (Λάρνακας) Κύπρου όπου 60 ετών Κοιμήθηκε.

Υπάρχει παλαιοχριστιανικός μεγαλοπρεπής και μεγάλο προσκύνημα στη Λάρνακα του Αγίου Λαζάρου. Υπάρχει παλιά συνήθεια να μάλλονται τα τροπάρια του, τα κάλαντά του και παιδιά σε χωριά και νησιά και σύλλογοι πανηγυρίζουν και τραγουδάνε την Ανάσταση του Λάζαρου με βάγια, μαργαρίτες, παίρνοντας γλυκά, ξηρούς καρπούς, χαρτζιλίκη και αυγά για το Πάσχα. Λέγεται επίσης σαν παράδοση ότι μέχρι που κοιμήθηκε δεν ξαναγέλασε ποτέ ο Λάζαρος.

Τόσο σοβαρά πήρε για όσα είπε στον Κάτω Κόσμο μέχρι την Ανάστασή του. 2) Η Ανάσταση του Λαζάρου είναι η πρώτη Ανάσταση μέχρι το ερχόμενο Μέγα Σάββατο, όπου θα εορτάζουμε την ζωηφόρο και ένδοξο Ανάσταση του Χριστού μας. Απόδειξη χειροπιαστή ότι προηγήθηκε και άλλη Ανάσταση. Δεν ήτανε φαντασία, ούτε οπτασία παραπλάνησης.

Ότι ο Χριστός είναι ο Αρχηγός της ζωής και του θανάτου. Ότι έχει το πρώτο και τελευταίο λόγο στη ζωή της Ανθρωπότητας. Ότι εμείς σχεδιάσαμε γελάει από ψηλά ο Χριστός, εάν δεν συνηγορήσει και υπογράψει η χάρη του και το θέλημά του. Τίποτα δεν γίνεται. Η Κυριακή των Βαΐων μας οδηγεί στην εβδομάδα των Αγίων Παθών της Σταυρικής θυσίας και της Ανάστασης του Θεανθρώπου Κυρίου μας. Το Ευαγγέλιο του Λαζάρου και των Βαΐων. η διήγησης είναι του Ευαγγελιστή Ιωάννη.

Έξι ημέρες πριν το Πάσχο ο Χριστός έρχεται στη Βηθανία όπου όπως περιέγραψα προηγουμένως τον Ανέστησε. Του έκαμαν οι χαρούμερες αδελφές του Λαζάρου Μάρθα και Μαρία επίσημο δείπνο. Η Μάρθα διακονούσε και η Μαρία έλαβε μίτρα μύρου νάρδου πιστικής πολυτίμου (έτσι το αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης), άλειψε τα πόδια του Χριστού και μετά τα εσκούπισε με τα μαλλιά της.

Γέμισε το σπίτι από την μυρωδιά του μύρου. Οι Μαθητές έμειναν έκθαμβοι. Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης ο μετέπειτα προδότης, είπε γιατί δεν πουλήθηκε αυτό το μύρο (τριάντα δηνάρια) έβγαλε και τιμή, όπως για (τριάντα αργύρια) πρόδωσε το δάσκαλό του, για να δοθούνε στους πτωχούς. Δεν τον ενδιέφεραν οι πτωχοί τον Ιούδα τον Προδότη, αλλά ήτανε και κλέπτης και το γλωσσόκομα είχε (το ταμείο των μαθητών) και κρατούσε τα χρήματα των άλλων μαθητών.

Ο Χριστός μας απαντά και λέγει: Καλά έπραξε η Μαρία. Για την ημέρα του ενταφιασμού το έκανε. Τους πτωχούς κάθε ημέρα έχετε μαζί σας, αλλά εμένα δεν με έχετε πάντοτε. Προφητικά λόγια για την προδοσία και το Θείο Πάθος του.
Πολύς κόσμος μαζεύτηκε στο σπίτι του Λαζάρου για να δούνε από κοντά την Ανάστασή του. Οι Αρχιερείς έκαμαν σχέδιο να εκτελέσουν και τον Λάζαρο γιατί πολλοί Ιουδαίοι επίστεψαν στην Ανάσταση του και του Χριστού.

Πολύς κόσμος την Κυριακή των Βαΐων άκουσαν ότι ο Χριστός έμπαινε στα Ιεροσόλυμα μετά τους μαθητές του καθισμένος πάνω σε νέο γαϊδουράκι όπως ήταν γραμμένο. Μη φοβάσαι Σιών έρχεται ο Βασιλιάς σου καθήμενος πάνω στο γαϊδουράκι. Ο κόσμος πήρε στα χέρια του τους φοίνικες, έστρωσαν ρούχα κάτω και φώναξαν. Ωσαννά ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου ο Βασιλιά του Ισραήλ. Αυτός ο λαός, ο ίδιος, που σε 4 ημέρες θα φωνάξει: (Άρον άρον, σταύρωσαν Αυτόν...”.

Γι΄ αυτό λένε σήμερα ο λαός μας: “Βάγια-βάγια των Βαγιών τρώνε ψάρι και κολιό και την άλλη Κυριακή κόκκινο αυγό και αρνί”. Κατά το τόπους παράδοση και έθιμο και αλλού όχι καταλύεται σήμερα των Βαΐων ψάρι και κρασί και την Μεγάλη Πέμπτη λάδι, για την προσμονή της χαράς της Ανάστασης. Την Μεγάλη Πέμπτη βάφονται τα κόκκινα αυγά όχι τα παρδαλά. Γιατί το κόκκινο αυγό συμβολίζει το αίμα και το πάθος του Χριστού. κατά την παράδοση με την Βοσκοπούλα, που δεν πίστεψε ότι ο Χριστός Αναστήθηκε και είπε: “Εάν τα αυγά που κρατώ στο καλάθι μου από άσπρα γίνουνε κόκκινα, τότε μόνο θα πιστέψω ότι ο Χριστός Αναστήθηκε.

Έτσι και έγινε κόκκινα τα άσπρα αυγά της βοσκοπούλας αδέλφια μου. Πόσα ήθη και έθιμα, παράδοσης διηγήσεν από στόμα σε στόμα από γενεά σε γενεά, από παππούδες και γιαγιάδες σε παιδιά και εγγόνια , δεν κρατήθηκαν ανά τους αιώνες.

Γι’ αυτό ακολουθήσομεν την ταπείνωση και την απλότητα του Χριστού μας στη ζωή μας. Ο μακαριστός Ροδίτης Λογοτέχνης Φώτης Βαρέλης έγραψε στα πολλά συγγράματά του, για τα κατοικίδια ζώα. Το γαϊδουράκι υπήρξε για χιλιετίες το μεταφορικό μέσο των ανθρώπων και όχι μόνον.

Ο κουβαλητής, ο χαμάλης για όλες τις εργασίες. Κακή ζωή, κούραση και πολλές φορές αχαριστία τον πείραξε η χαδιάρα γατούλα στον σταύλο σαν βρόμικο και κορόιδο. Εκείνος έβλεπε τη ζωή της γάτας και του σκύλου χωρίς ιδιαίτερη προσφορά, καλύτερη από τη δική του από τον άνθρωπο.

Σκέφτηκε κάτι και αυτός να απαντήσει στη γάτα των σαλονιών και της καλοπέρασης. Έτσι το διηγείται ο Σαλακενός λογοτέχνης, Φώτης Βαρέλης. Άκουσε κυρά μου, μπορείς να καυχιέσαι ότι θέλεις, όμως και εμένα ένας από τους προγόνους μου σήκωσε στη ράχη του το Χριστό και τον πήγε στα Ιεροσόλυμα. Έτσι η γάτα αποεξομώθηκε από το γαϊδουράκι.

Σας εύχομαι μέσα από τις γραμμές αυτές καλή εβδομάδα των Παθών και της Ανάστασης του Κυρίου μας. Αφήστε τις ατέλειωτες δουλειές και ελάτε ενωμένοι κάτω από τον Σταυρό του μαρτυρίου του Κυρίου μας. Αφήστε Εκείνον να μας μιλήσει. Και θα μας μιλήσει. Για ότι περνάμε προσωπικά, οικογενειακά, εθνικά, παγκόσμια. Κάτι έχει να μας πει μυστικά. Για εσένα, για εμένα, για όλους μας ανέβηκα στο Σταυρό. Τρυπήθηκα, δέχθηκε εξευτελισμούς, ταπεινώσεις, προδοσία, θάνατο αλλά και Ανάσταση.

Σας αγαπώ, θα μας πει. Έχετέ μου απόλυτη εμπιστοσύνη. Εγώ δεν σας πρόδωσα ποτέ. Ούτε πρόκειται να το κάνω. Υπομονή, υπομονή, μέχρι το τέλος.
Ελάτε αδέλφια μου αυτό το Πάσχα, αυτή τη Μεγάλη Εβδομάδα να ζήσουμε ότι δεν ζήσαμε ποτέ. Τον Χριστό. Τα Πάθη Του. Την αγωνία Του. Τον ιδρώτα, τα δάκρυά Του στο Όρος των Ελαιών.

Εκείνος σφουγγίζει τα δικά μας δάκρυα και τον ιδρώτα της πάλης και της άνισης μάχης που δίνουμε. Καλή Ανάσταση αδέλφια μου σε όλους μας και στην πολύπαθη πατρίδα μας. Αμήν.