«Άριστη είναι η Δημοκρατία που δεν έχει ούτε υπερβολικά πλούσιους, ούτε υπερβολικά φτωχούς πολίτες»: Πλούταρχος

Rodiaki NewsRoom

Της Μαίρης Παπανδρέου

«Άριστη είναι η Δημοκρατία που δεν έχει ούτε υπερβολικά πλούσιους, ούτε υπερβολικά φτωχούς πολίτες»: Πλούταρχο

Κατά γενική ομολογία, σήμερα όλοι οι πολιτισμένοι λαοί δέχονται ότι οι Αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν ανακαλύψει τα πάντα σχετικά με τις Επιστήμες και τη Φιλοσοφία, κι εμείς απλώς σήμερα ξαναανακαλύπτομε αυτές τις παγκόσμιες αρχές. Ο αείμνηστος Παναγιώτης Κανελλόπουλος στο βιβλίο του «Ο στοχασμός και ο λόγος», γράφει: «Το αρχαίο ελληνικό πνεύμα έδωσε στο νεότερο δυτικό κόσμο τα αντικειμενικά μέτρα της ομορφιάς και της Αλήθειας».

Σοφό θα ήταν λοιπόν, και η σημερινοί μας “άρχοντες”, να ξαναμελετήσουν τους αρχαίους μας συγγραφείς, μήπως και αφυπνίσουν και εμπλουτίσουν το συναίσθημα και την διάνοιά τους. Ο Πλούταρχος, στο «Επτά σοφών συμπόσιο», αναφέρει ότι ο Θαλής είπε: «Άριστη είναι η δημοκρατία που δεν έχει ούτε υπερβολικά πλούσιους, ούτε υπερβολικά φτωχούς πολίτες». Αναρωτιέμαι πως θα χαρακτήριζε την κατ’ ευφημισμό, δημοκρατία μας σήμερα, ο Θαλής (ο Μιλήσσιος – ένας απ’ τους Επτά σοφούς της αρχαιότητας), που η μέριμνα των ιθυνόντων απέδειξε ότι κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους.

Αναφέρει επίσης ο Πλούταρχος, ότι ο Ανάχαρσης, είπε: «Άριστη είναι η δημοκρατία όπου, ενώ όλα τα άλλα κρίνονται με ισότητα, η υπεροχή ορίζεται με βάση την αρετή και η κατωτερότητα με βάση την κακία», ενώ ο Κλεόβουλος ο Λίνδιος (επίσης ένας από τους Επτά Σοφούς) είπε: «Τη μεγαλύτερη σωφροσύνη παρουσιάζει η δημοκρατία, όπου οι πολιτικοί φοβούνται περισσότερο την ηθική κατηγορία, παρά το Νόμο».

Σε αντιπαράθεση, οι σημερινοί μας πολιτικοί ηγέτες, δεν «φοβούνται», ούτε την ηθική κατηγορία, ούτε και το Νόμο, που ‘γράφουν στα πεπαλαιωμένα τους υποδήματα» (παράδειγμα προς αποφυγήν υπουργός Παπάς).

Δυστυχώς, σήμερα βλέπομε και “απαίδευτους” και “άπειρους” να “άρχουν”… Ας αναλογιστούμε, έστω και εκ των υστέρων, τη συμβουλή του Πιττακού, όπως την καταγράφει και πάλι ο Πλούταρχος στο «Επτά σοφών συμπόσιο»: «Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη όπου δεν επιτρέπεται ούτε στους κακούς να άρχουν, ούτε στους καλούς να μην άρχουν».

Είπε επίσης ο Κανελλόπουλος ότι: «Ένα κεφάλι συνειδητά αδειανό, αξίζει περισσότερο από ένα κεφάλι γεμάτο άχυρα που περνάει τ’ άχυρα για ιδέες», κι εδώ ίσως θα έπρεπε όλοι μας να ξαναθυμηθούμε κάποιες από τις «ιδέες» των ιθυνόντων, που είναι εξοργιστικές, αντεθνικές και άκρως επικίνδυνε, όπως π.χ. πρόσφατες δηλώσεις του υφυπουργού παιδείας Ζουράρη. Στον «Επιτάφειο του Περικλέους», ο Θουκυδίδης αναφέρει: «Το πολίτευμα που έχομε, δεν γυρεύει να πάρει τους νόμους του από τους ξένους.

Μάλλον εμείς είμεθα παράδειγμα για τους άλλους, παρά να γυρεύουμε να τους μιμηθούμε. Το όνομά του είναι Δημοκρατία, διότι δεν στηρίζεται στους λίγους, αλλά στους πολλούς». Εμείς σήμερα πραγματώνομε, όλα τα αντίθετα και μάλιστα ταυτόχρονα. Έτσι έχομε πληθώρα ‘απαίδευτων’ και “απείρων” υπουργών, πιθηκίζομε με το να μιμούμεθα τους “ξένους”– τους Ευρωπαίους εταίρους δηλαδή - όπου μας το επιβάλλουν.

Από τη Φύση μας, είμαστε αισιόδοξοι εμείς οι Έλληνες και η αισιοδοξία μας πολλές φορές κατά το παρελθόν, μας έδωσε τη δύναμη να υπομένομε και να ευελπιστούμε. Λέγεται ότι ο «Ποιητής, είναι «δημιουργημένος Δημιουργός» και ο αείμνηστος Ποιητής, Νομικός, Βουλευτής της Ε.Κ. στην ποιητική του συλλογή «Προσμένοντας την ξαστεριά», με τον τίτλο: «Θα ξαστερώσει…», γράφει ενθαρρυντικά, ενδεχομένως και προφητικά: «Της προσμονής ο εφιάλτης θα τελειώσει/ και θάναι φωτεινότερ’ απ’ το χτές./ Όπως και νάναι, δεν μπορεί, θα ξαστερώσει».