Λεξιστορείν: Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Λεξιστορείν:  Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Λεξιστορείν: Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Αλέξανδρος Ν. Κατσαράς

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 364 ΦΟΡΕΣ

Στην αρχαιότητα η λέξη σπατάλη είχε την σημασία της άσωτης και ακόλαστης ζωής, του πλούσιου και υπερπολυτελούς γεύματος αλλά και του υπερπολυτελούς και ακριβού κοσμήματος.

Ετυμολογικά η λέξη εντάσσεται στην οικογένεια του ρήματος «σπάω-σπω» με την σημασία του «ρουφώ, απορροφώ, απομυζώ».

Άρα, με βάση αυτή την ερμηνεία, σπάταλος είναι αυτός που απορροφά κάτι υπερβολικά και χωρίς μέτρο, ο αχόρταγος.

Διαβάστε ακόμη

Γιάννης Σαμαρτζής: Η συμβολή της επιχειρηματικότητας στην οικονομική ανάπτυξη: Η περίπτωση της χώρας μας

Για την «περβόλα» της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου. Ένας επίλογος

Κωνσταντίνος Σάρλης: Τι τις ήθελε η κυβέρνηση τις αυξήσεις σε υψηλόβαθμους ιεράρχες;

Αργύρης Αργυριάδης: Η «επιτελικοποίηση» της διαφθοράς

Γεώργιος Σάββενας: Ο «χώρος» που μας ενώνει

Μανώλης Κολεζάκης: Μεταρρύθμιση στο Δημόσιο Σχολείο, βασικοί άξονες

Κοσμάς Σφυρίου: Ο πρωθυπουργός στη Ρόδο - Ούτε λέξη για την υποβάθμιση της αγοραστικής δύναμης των Ροδιτών

Αγαπητός Ξάνθης: Μια ενδιαφέρουσα ποιητική σειρά με τίτλο «Δεύτερο δέρμα» της Αντωνίας Ματσίγκου