Λεξιστορείν: Το σουβλάκι!

Η  λέξη  σούβλα που εκτόπισε την αρχαιότερη  λέξη οβελός  δεν  είναι ελληνική . Προέρχεται από τη λατινική  subula που αρχικά σήμαινε την μακριά βελόνα και το σουβλί του τσαγκάρη . Αργότερα τη συναντάμε και ως όργανο βασανιστηρίων.

Υποκοριστικό της αποτελεί  η λέξη  σουβλάκι που αρχικά δήλωνε τη μικρή σούβλα- βέργα, που χρησιμοποιούνταν για το ψήσιμο του κρέατος, και αργότερο τα ίδια τα κομμάτια κρέατος που τοποθετούνταν για ψήσιμο σε αυτήν. Η συνταγή του είναι γνωστή από την ελληνική αρχαιότητα. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Αθήναιου στο έργο του

Δειπνοσοφιστές ότι ο Ηγήσιππος στο Οψαρτυτικό του, δηλαδή στον οδηγό μαγειρικής που έγραψε, αναφέρει ένα έδεσμα που λεγόταν κάνδαυλος και ήταν κάτι ανάλογο με το σημερινό σουβλάκι.