Λεξιστορείν: Το σουβλάκι!

Αλέξανδρος Ν. Κατσαράς

Η λέξη σούβλα που εκτόπισε την αρχαιότερη λέξη οβελός δεν είναι ελληνική . Προέρχεται από τη λατινική subula που αρχικά σήμαινε την μακριά βελόνα και το σουβλί του τσαγκάρη . Αργότερα τη συναντάμε και ως όργανο βασανιστηρίων.

Υποκοριστικό της αποτελεί η λέξη σουβλάκι που αρχικά δήλωνε τη μικρή σούβλα- βέργα, που χρησιμοποιούνταν για το ψήσιμο του κρέατος, και αργότερο τα ίδια τα κομμάτια κρέατος που τοποθετούνταν για ψήσιμο σε αυτήν. Η συνταγή του είναι γνωστή από την ελληνική αρχαιότητα. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Αθήναιου στο έργο του

Δειπνοσοφιστές ότι ο Ηγήσιππος στο Οψαρτυτικό του, δηλαδή στον οδηγό μαγειρικής που έγραψε, αναφέρει ένα έδεσμα που λεγόταν κάνδαυλος και ήταν κάτι ανάλογο με το σημερινό σουβλάκι.