Ληστοπειρατία στη Λίνδο το 1877 πρώτο θέμα στη διεθνή επικαιρότητα

Πώς καταγράφηκε το γεγονός από τα επίσημα Αρχεία B΄ ΜΕΡΟΣ Είναι πια γεγονός ότι η περίοδος των πειρατειών του 17ου και 18ου αιώνα, όπου τα μεγάλα ιστιοφόρα καταδίωκαν Έλληνες καραβοκύρηδες στο Αιγαίο και με συστηματικές αποβάσεις άρπαζαν από τη Ρόδο, την Κύπρο, τη Συρία σκλάβους(1), έχει για πάντα περάσει. Μόνο κατά τη διάρκεια της Επαναστάσεως και τα πρώτα χρόνια του ελληνικού Κράτους υπήρχαν αρκετά πειρατικά κέντρα, στα σημαντικότερα των οποίων συγκαταλέγονται η Κάρπαθος και η κατεστραμμένη Κάσος, οι ναυτικοί της οποίας αποτέλεσαν τη μάστιγα του Αιγαίου και έμειναν γνωστοί ως «Κασιώτες τερατές(2)». Στη δίκη που γίνεται στη Ρόδο(3) καταδικάζονται σε θάνατο(4) έξι ληστές οι Ευστάθιος Μπαμπέτας, από το Λιδωρίκι Λοκρίδας, κάτοικος Αθηνών, κρεοπώλης, Φώτιος Ταραμπέρας, 35 χρόνων, από τις Λογκάδες Ιωαννίνων, κάτοικος Αθηνών, σιμητοποιός, Χρήστος Γεωργίου Μαστρογιαννάκης, 35 χρόνων, από το χωριό Φάνες, λιθοξόος, Δημήτριος Μ. Καλύμνιος, από τη Λίνδο, δημότης Σύρου, κάτοικος Αθηνών, κτίστης, Μιχαήλ Ι. Καλαντζής, 26 χρόνων από τη Ρόδο, δημότης Αθηνών, λιθοξόος, Δημήτριος Ι. Σαμαρτζής ή Τσολάκης, 25 χρόνων ναύτης από το Κρανίδι και σε ισόβια δεσμά(5) οι Δημητρέλος ή Μαχαίρας από τη Βοστινίτσα Παρνασσίδας, κάτοικος Αθηνών, γαλακτοπώλης, Χρήστος Βελέντζας, 25 χρόνων, από το Μαύρο Λιθάρι Παρνασσίδας, κάτοικος Αθηνών, γαλακτοπώλης, Αθανάσιος Κώστα Ζυγούρας, 18 χρόνων από τη Βοστινίτζα, κάτοικος Αθηνών, γαλακτοπώλης, Παναγιώτης Κωνσταντέλος ή Καραπαναγιώτης, 60 χρόνων, από τη Βοστινίτζα, κάτοικος Πειραιά, βοσκός, Αντώνιος Βιστάκης, 29 χρόνων, Κρητικός, κάτοικος Αθηνών, μονόχειρας, άεργος, Παναγιώτης Ι. Κρεμμύδας ή Γαρμπής, 34 χρόνων πλοίαρχος από το Κρανίδι(6), Αντώνιος Εμμανουήλ, 22 χρόνων, από την Κατταβιά, δημότης Αθηνών, λιθοξόος, Ιωάννης Παπαδημητρίου, 28 χρόνων, από το Σέλινο Φθιώτιδας, βοσκός, Προκόπιος Βασιλείου, 40 χρόνων, από τα Μουρσιά της Ηπείρου, σιμητοποιός, Γεώργιος Βασιλείου, 60 χρόνων από το Γέρμα Δελβίνου, μεταπράτης, Ιωσήφ Μαρκόπουλος, 40 χρόνων, από το Σάρχο Ηρακλείου Κρήτης, γεωργός και Γεώργιος Αποστολόπουλος, 55 χρόνων, έμπορος από το Γαρδίκι Σπερχειάδας. Σε φυλάκιση τριών ετών καταδικάζονται οι Κωνσταντίνος Δούσσας, 52 χρόνων, ναύτης από το Κρανίδι και ο Στέφανος Στεφάνου, 50 χρόνων από το Κρανίδι, ναύτης. Κανένας από τους καταδικασθέντες, κατά τη διάρκεια της ανακρίσεως και της δίκης, έδωσε στοιχεία ποιοι ήταν οι επικεφαλής της ληστείας. Μόνο στη φυλακή ο Γεώργιος Αποστολόπουλος εκμυστηρεύτηκε στον υποπρόξενο Δ. Βιτάλη(7) και σε άνθρωπο της Αστυνομίας των Αθηνών ότι ο ληστής που σκοτώθηκε ήταν ο αδελφός του Χαράλαμπος και ότι οι επικεφαλής της ληστείας ήταν αδέλφια που έφερναν το ίδιο όνομα Γεώργος ο ένας και Γιώργος με επίθετο Λότζου ή Πλιάτζου. Όταν έγινε η ληστεία νομίστηκε από τις ελληνικές διωκτικές Αρχές ότι αρχηγοί ήταν οι αδελφοί Μελισσόβα, γνωστοί ληστές, με τις συμμορίες τους. Η ελληνική Κυβέρνηση ενήργησε για να μην εκτελεστούν οι ποινές και προς στιγμήν ενομίσθη ότι διατάχθηκε η εκ νέου εκδίκαση της υποθέσεως(8). Το υπουργείο Δικαιοσύνης, όμως, απάντησε ότι το Ακυρωτικό Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του Δικαστηρίου(9). Στις φυλακές της Ρόδου ήταν έγκλειστος την περίοδο αυτή, ένας άλλος ληστής, ο Δημήτριος Αναγνώστου Οικονόμου από την Κυνουρία, υπόδικος για ληστεία στη Μυτιλήνη. Και αυτός έδωσε πληροφορίες στον άνθρωπο της Αστυνομίας των Αθηνών ποιοι κρύβονταν πίσω από τις δύο ληστείες. Είναι πάντως γεγονός ότι τις πρώτες μέρες του συμβάντος οι ελληνικές διωκτικές Αρχές δεν γνώριζαν τίποτε για τους δράστες. Μόνο ένας πληροφοριοδότης τους, τους μετέφερε την είδηση ότι «ο βοσκός Κωνσταντίνος Ζυγούρας που βόσκει τα κοπάδια του στην περιοχή του Κολωνακίου στην Αθήνα, ξέρει πολλά». Ο πληροφοριοδότης δεν έπεφτε έξω. Ο βοσκός ήταν ο πατέρας ενός από τους συλληφθέντες. Ο διεθνής Τύπος Η ληστεία της Λίνδου δεν πέρασε απαρατήρητη. Ο διεθνής Τύπος ασχολήθηκε επί μακρόν και μάλιστα οι εφημερίδες του Λονδίνου με ανταποκρίσεις τους από τη Ρόδο και το Παρίσι δίνουν λεπτομέρειες στους αναγνώστες τους. Θέμα της ημέρας η ληστοπειρατία της Λίνδου ήταν και στην Αθήνα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Εκτός από τη γυναίκα του πλοιάρχου που έστειλε επιστολές και σε ξένες κυβερνήσεις, ζήτησαν την αναθεώρηση της δίκης και προσωπικότητες. Με τα χρόνια ένας από τους καταδικασθέντες πεθαίνει στη φυλακή(10), ένας ο Μιχαήλ Καλαντζής δραπετεύει το 1880, δύο οι Ν. Στεφάνου και ο Αντώνιος Μπιστάκηςπροφανώς ο δεύτερος από άλλη υπόθεση ή να έδωσε το πραγματικό του όνομααφού εξέτισαν την ποινή τους αποφυλακίστηκαν και οι υπόλοιποι παρέμειναν στις φυλακές αφού μειώθηκε η αρχική ποινή τους(11).