Μια θανάσιμη παγίδα απέναντι από το λιμανάκι της Λάρδου

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Εδώ και ένα χρόνο σχεδόν, κάθε φορά που πηγαίνω στο χωριό μου Βάτι και επί της εθνικής οδού Ρόδου-Λίνδου και δεξιά του δρόμου σε μια επικίνδυνη στροφή και σχεδόν απέναντι από το λιμανάκι της Λάρδου, υπάρχουν σε επαφή με το δρόμο και την άσφαλτο αφού δεν υπάρχει πεζοδρόμιο, ένας όγκος από σπασμένα γυαλιά, πιθανόν από φιάλες αναψυκτικών 20 μέτρα μήκος επί 5 πλάτος από πτώση φορτίου ή από ανατροπή του μεταφορικού μέσου.


Το σημείο αυτό, είναι μια αριστερόστροφη κλειστή στροφή, είναι πολύ επικίνδυνο, γιατί με την ταχύτητα που αναπτύσσει ένα τροχοφόρο υπάρχει πάντα ο φόβος να βρεθεί εκτ΄ςο δρόμου και να πέσει επάνω στον όγκο των σπασμένων γυαλιών, μπουκαλιών και αν βέβαια πρόκειται ο μη γένοι για δίκυκλο, μοτοσακό ή γουρούνα που αναποδογυρίζουν εύκολα, λυπούμαι αλλά τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά, όπως τραγικά μπορεί να είναι ακόμη και για ένα μικρό επιβατικό Ι.Χ. αυτοκίνητο.

Επειδή ο δρόμος παρουσιάζει πολύ μεγάλη κίνηση, λόγω των ξενοδοχειακών μονάδων της Νότιας Ρόδου, αλλά και αυτών που χρησιμοποιούν τον συγκεκριμένο δρόμο για Πεύκους-Λίνδο, επειδή κινούνται και πολλά μοτοποδήλατα, επιβάλλεται, χωρίς καμία καθυστέρηση, ο πρόεδρος της κοινότητας Λάρδου να κινητοποιήσει αμέσως τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Ρόδου και να προβούν στον άμεσο καθαρισμό του χώρου και την απομάκρυνση αμέσως του όγκου των σπασμένων γυαλιών.

Βέβαια στην περίπτωση μας φαίνεται πόσο δίκαιο είχε η Περιφέρεια όταν δήλωσε την πρόθεσή της για τον περιορισμό των ατυχημάτων και την σύλληψη των ασυνείδητων επικίνδυνων οδηγών όπως εν προκειμένω αυτού που πέταξε εκεί τα γυαλιά και δεν φρόντισε να τα απομακρύνει, να τοποθετήσει κάμερες κοντά μήκος του εθνικού οδικού δικτύου και πιστεύουμε ότι σύντομα θα υλοποιηθεί και που το ζητούν όλοι οι καλοί οδηγοί.

Οι Ιταλοί στο εθνικό οδικό περιφερειακό δίκτυο είχε θέσει σε εφαρμογή το σύστημα με τους “στρατίνους” οι οποίοι καθάριζαν και φρόντιζαν συνεχώς όλο το οδικτό δίκτυο. Ας τους μιμηθούμε. Καλό θα είναι.