Η προφητεία του φωτογράφου

Γράφει ο Ιωάννης Φλεβάρης

Έχω ένα φίλο φωτογράφο στη Ρόδο, τον Παναγιώτη. Έρχεται συχνά και με επισκέπτεται, φέρνοντας μάλιστα και φωτογραφίες μου από διάφορες εκδηλώσεις που τράβηξε χωρίς να το ξέρω. Θα μου πείτε, μα καλά αυτό σε τι αφορά τα Υπουργεία μας και τη Γενική Κυβέρνηση;

Θα απαντήσω. Μια μέρα ρώτησα τον Παναγιώτη, «γιατί δεν μου στέλνεις κι εσύ τις φωτογραφίες όπως και άλλοι συνάδελφοί σου, φίλοι μου κι αυτοί που πότε-πότε μου στέλνουν ηλεκτρονικά φωτογραφίες μου;»

Τότε ο Παναγιώτης είπε κάτι που ευθύς αμέσως το ονόμασα «η προφητεία του φωτογράφου»… «Θα έρθει μια μέρα, που για κάποιο λόγο, για πολύ ή για λίγο, κάθε ηλεκτρονική επικοινωνία θα χαθεί και δεν θα υπάρχει. Αυτό μπορεί να γίνει από κακόβουλη ενέργεια, από πόλεμο, από φυσική καταστροφή, από γεωλογικό φαινόμενο ή τέλος πάντων από κάποιο λόγο που δεν μπορώ τώρα να φανταστώ.

Τότε λοιπόν, δεν θα υπάρχει internet ούτε wifi. Ίσως ούτε ηλεκτρισμός… Οι κεραίες δεν θα λειτουργούν και με δυο λόγια όλες αυτές οι συσκευές, κινητά τηλέφωνα, tablet, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, θα είναι άχρηστα. Κανείς δεν θα μπορεί να «ανοίξει» τα αρχεία του ούτε φυσικά να δει τις φωτογραφίες του. Τότε φωτογραφίες και βιβλία θα έχουν μόνο όσοι τα κρατούν στο χέρι, σε πραγματική μορφή».

Σκέφτηκα λίγο και είπα. «Σαν να τα λες καλά Παναγιώτη… Δίκιο έχεις.»
Πέρασε καιρός από τότε… Σήμερα το πρωί ο ηλικιωμένος πατέρας μου, ζήτησε να πάω να ενημερώσω το τραπεζικό του βιβλιάριο στο οποίο είχε τις ολίγες οικονομίες του ως συνταξιούχος μικρομεσαίος έμπορος του ΤΑΕ.

Πάω λοιπόν στην τράπεζα, μια από τις 4 «συστημικές», να ενημερώσω το βιβλιάριο και με μεγάλη μου έκπληξη η συμπαθέστατη και ευγενέστατη ταμίας με ενημέρωσε χαμογελώντας ότι «δεν μπορεί να γίνει πλέον ενημέρωση βιβλιαρίου».

Συγνώμη που το λέω, αλλά ακούμπησα το αυτί μου μήπως δεν άκουσα καλά και ρώτησα ξανά «πώς θα γίνεται η ενημέρωση του βιβλιαρίου, υπάρχει κάποιο μηχάνημα για να το ενημερώσω εκεί;» Όχι μου απάντησε η χαριτωμένη ταμίας, η ενημέρωση πλέον θα γίνεται ΜΟΝΟ ηλεκτρονικά! Τόνισε χαρακτηριστικά τη λέξη «Μόνο».

-Μα είναι δυνατόν; Ρώτησα ενοχλημένος. Πώς θα γίνεται τώρα η ενημέρωση, ένας άνθρωπος που δεν είναι εξοικειωμένος με την τεχνολογία ή δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο, τι θα κάνει;

-Σιγά-σιγά θα καταργηθούν και τα βιβλιάρια, μου είπε. Ήδη σε κάποιους δίνουμε αντί βιβλιαρίου καρτελάκι με τον αριθμό λογαριασμού.

-Αυτό δεν είναι σωστό, παρατήρησα. Είναι πρωτοφανές να μην υπάρχει βιβλιάριο τραπέζης.
-Μην το λέτε, συνέχισε, γιατί στο βιβλιάριο δεν φαίνονται μέσα οι χρεώσεις από κάρτες ή οι κινήσεις του λογαριασμού…

Προφανώς για να τα πει αυτά πέρασε κάποια ειδική εκπαίδευση καθώς παρόμοιες ερωτήσεις δεν θα ήμουν ο μόνος που τις έκανε.

Για να μην πολυλογώ, το τελευταίο που της είπα είναι ότι στο βιβλιάριο η ενημέρωση γίνεται κατά τον χρόνο που επιθυμεί ο πελάτης.  Τα επιχειρήματα της τράπεζας για κίνηση καρτών ή για κρατήσεις, δεν ισχύουν.

Αντί απάντησης μου χαμογέλασε αμήχανα. Καλημέρα της είπα και έφυγα κρατώντας στο χέρι το βιβλιάριο του πατέρα μου χωρίς να το ενημερώσω και χωρίς να μπορώ ακόμα να πιστέψω το περιστατικό. Η συγκεκριμένη μεθόδευση και επιλογή της τράπεζας αντιβαίνει στο δίκαιο του καταναλωτή, τον οποίο εξαναγκάζει ή να αποδεχθεί τα τετελεσμένα ή να αποφασίσει τι άλλο θα πράξει.

Θυμήθηκα τότε τα λόγια του φωτογράφου. Τι θα γίνει άραγε εάν η προφητεία επαληθευτεί; Πώς θα αποδείξει ο καταθέτης, τις καταθέσεις του ή ποια υλικά στοιχεία θα τηρεί για τις οικονομίες του;

Το πιο άμεσο θέμα όμως είναι, τι θα πω στον ηλικιωμένο πατέρα μου που δεν βρίσκεται ούτε στην ηλικία, ούτε στην κατάσταση της υγείας, καθώς «δεινόν το γήρας ου γαρ έρχεται μόνον», που θα του επιτρέψει να καταλάβει τα περί ηλεκτρονικού υπολογιστή και ηλεκτρονικής ενημέρωσης.

Το πιθανότερο είναι να μην με πιστέψει ή να αμφιβάλλει… Πώς θα του εξηγήσω τα ανεξήγητα και σε τελική ανάλυση τι κάνει η Κυβέρνηση και τα Υπουργεία σας κ.κ. υπουργοί οικονομίας και ανάπτυξης και εθνικής οικονομίας, για το θέμα αυτό;

Έχει το δικαίωμα η όποια τράπεζα να καταργήσει τα βιβλιάρια; Είναι νόμιμο ή μη σύννομο; Θίγει το δίκαιο του καταναλωτή; Ναι ή όχι; Παραβιάζεται η συμφωνία που έκανε ο πελάτης με την τράπεζα όταν υπέγραψε για να ανοίξει λογαριασμό και να πάρει βιβλιάριο;

Επιτρέπεται αυτό; Τελικά ποιος θα αντιδράσει σ’ όλες αυτές τις καταστάσεις αν δεν βγούμε πρώτοι όλοι εμείς ως ενεργοί πολίτες για να διαμαρτυρηθούμε.