Η Φιλαρμονική Ορχήστρα  του Δήμου Ρόδου, μια ξεχωριστή νότα

Γράφει ο αρχιτέκτονας
Αγαπητός Ξάνθης

Σ’ ένα  από τα ξάστερα βραδινά του Αυγούστου η ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ του Δήμου Ρόδου, συνέχισε τις μουσικές της εκδηλώσεις στο Μαντράκι, στο σημείο του Τρούλου.
Ένα αρμονικό σύνολο απέδωσαν ορχηστρικά τραγούδια από ξένο και ελληνικό ρεπερτόριο σε μια σύνθεση ποικιλίας και χαρούμενης ατμόσφαιρας.


Αποτελούμενοι από 25 μεγάλους και 20 φιντανάκια περίπου έχουν δημιουργήσει μια ξεχωριστή πολιτιστική πινελιά στα δρώμενα του νησιού.
Καθοδηγούμενοι από Αρχιμουσικό με ειδικές σπουδές στη Δ/νση Ορχήστρας εμπλουτίζουν τη γενικότερη δημοτική εικόνα του νησιού προσφέροντας μουσικά ακούσματα και ήχους εξευγενισμού στις όποιες εκδηλώσεις ακόμα  και σε λιτανείες.

Με συνέπεια και ορθότητα χαρίζουν για εφέτος περίπου 10 θερινούς κύκλους στο Μαντράκι και άλλους τόσους περίπου στις πλατείες της Μεσαιωνικής Πόλης, με μουσικές από Χατζηδάκι, Ξαρχάκο, Θεοδωράκη,  Santana, Glenn Miller και άλλους κλασικούς.  

Η πόλη γιορτάζει, η πόλη χαίρεται.
Η Ρόδος αποτελεί σταυροδρόμι πολιτισμών και η μουσική παιδεία ενδυναμώνει το «φως» στο σταυροδρόμι για να γίνεται λαμπερότερο και διαρκείας.   
Πράγματι, κάτι ισχυρό και ελπιδοφόρο έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια με την ενδυνάμωση της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου.  

Όταν η μουσική εισχωρήσει στα αυτιά του ανθρώπου, οι ήχοι μετατρέπονται σε ερεθίσματα που ταξιδεύουν από τα ακουστικά νεύρα στο θάλαμο του εγκεφάλου, τον σταθμό αναμετάδοσης των συναισθημάτων και των αισθήσεων. Έτσι ο εκάστοτε ακροατής μετατρέπεται σε ταξιδιώτη των ψυχικών καταγραφών για την αγαλλίαση της δική του ανθρώπινης υπόστασης.  

Οι Sloboda και Juslin (2001) θεωρούν ότι τα συναισθήματα που προκαλεί η ακρόαση μουσικής είναι δύο ειδών: (α) τα συναισθήματα που αφορούν την αισθητική αξία της μουσικής, δηλαδή το τι αντιλαμβάνεται κανείς ως ωραίο στη μουσική και (β) τα συναισθήματα που παράγονται ή εκφράζονται από τη μουσική, λίγο ή πολύ ανεξάρτητα από την αισθητική της αξία.

Ωστόσο, οι δύο κατηγορίες δεν είναι ανεξάρτητες η μία από την άλλη και όπως επισημαίνουν, είναι σημαντικό να γίνεται από τους ερευνητές μια σύνδεση των δύο ειδών έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η όσο το δυνατόν καλύτερη κατανόηση των ψυχολογικών πτυχών της μουσικής και των συναισθημάτων.

Οι ίδιοι επιστήμονες επίσης αναφέρουν ότι φαίνεται να υπάρχει κάποια συσχέτιση (αναφερόμενη και ως εσωτερικό συναίσθημα) ανάμεσα στην ένταση των συναισθημάτων που βιώνονται εξαιτίας της μουσικής και σε συγκεκριμένα δομικά χαρακτηριστικά της μουσικής. Αυτή η ένταση μεταβάλλεται συνεχώς κατά το σταδιακό «ξετύλιγμα» της μουσικής.

Αυτή την ένταση εισέπραξα την Κυριακή στις 19/8 ως απλός ακρότατης στον Τρούλο του Μαντρακίου από τα «γλυκά» ορχηστρικά τραγούδια της Φιλαρμονικής, καταβαλλόμενος από τη μουσική διέγερση μαζί με στιγμές ανάτασης  ενός ονειρεμένου ταξιδιού, μιας ελπιδοφόρου περπατησιάς μακριά από τη μίζερη καθημερινότητα και το «ψυχοπλάκωμα» του γκρίζου διαλόγου.

Σ’ όλους τους συντελεστές ένα μεγάλο “Ευχαριστώ” και περιμένουμε το επόμενο…ταξίδι. Το έχουμε ανάγκη. Γιατί χωρίς ταξίδι και μουσική η ζωή είναι άπραγη…