Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της…

Γράφει o Γιάννης Κούρτης,
Πρόεδρος της Α’ βάθμιας Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου


Ελλάς το μεγαλείο σου. Ελευθερία δεν είναι η ασυδοσία, δεν είναι η ατιμωρησία. Ελευθερία είναι πάνω απ’ όλα σεβασμός. Δεν πρέπει να μείνουμε απαθείς σε όλα αυτά που μας συμβαίνουν.

Πρέπει να αγωνιστούμε, να παλέψουμε έστω και μόνοι μας για να αλλάξουμε αυτή την κοινωνία, η οποία το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να κρίνει εκ του ασφαλούς, να μην αναλαμβάνει ευθύνη και να προσπαθεί να βάλει τρικλοποδιές σε αυτούς που προσπαθούν να αλλάξουν έστω και κάτι.

Οι λέξεις που με εκφράζουν αυτή τη στιγμή είναι ντροπή, λύπη και αγανάκτηση γι’ αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας. Όχι τώρα αλλά από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και σήμερα.

Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της ακόμα και τώρα που χιλιάδες νέοι φεύγουν στο εξωτερικό για εργασία λόγω οικονομικής ανάγκης και στις χώρες που πάνε είναι υπόδειγμα επιστημόνων. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν μπορούμε να τους αξιοποιήσουμε. Αυτό κάποτε θα πρέπει να σταματήσει. Χρειάζεται πρωτίστως Εθνική προσπάθεια. Χρειάζεται αυτογνωσία.

Χρειάζεται να γνωρίζουμε την ιστορία μας και να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη συνεχώς. Χρειαζόμαστε επίσης μια καινοτόμο Παιδεία μεταρρυθμισμένη σε Ευρωπαϊκά πρότυπα.  

Είναι αναγκαία η Εθνική αυτογνωσία για να σφυρηλατήσουμε Εθνική ομοψυχία συνοχή, αλληλεγγύη. Αλλά δυστυχώς αυτό συμβαίνει πάντα όταν φθάσουμε σαν χώρα στο χείλος του γκρεμού. Πίκρα, αχαριστία και …λιθοβολισμό εισέπραξαν και εισπράττουν όσοι προσπαθούν να βάλουν ένα λιθαράκι για την ιστορία αυτής της χώρας. Τι να πρωτοθυμηθούμε αλήθεια…

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ο μεγάλος αυτός αρχιστράτηγος της επανάστασης, φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, ο Όθωνας του έδωσε χάρη και τελικά πέθανε σε ηλικία 73 ετών

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ: Πρωταγωνίστησε στην επανάσταση αλλά κυρίως τη λαϊκή εξέγερση στις 3 Σεπτέμβρη για την παραχώρηση του συντάγματος από τον μονάρχη Όθωνα. Καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία.

ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ: Η πλούσια αρχόντισσα της Μυκόνου διέθετε όλη την περιουσία για τον μεγάλο αγώνα. Πέθανε φτωχή και εγκαταλελειμμένη.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΕΚΕΡΗΣ: Διέθεσε την περιουσία του για να χρηματοδοτήσει την οργάνωση της Φιλικής Εταιρείας. Το 1830 πέθανε πάμφτωχος στο Ναύπλιο.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΡΙΕΖΙΩΤΗΣ: Ο ήρωας του ξεσηκωμού και της επανάστασης της Εύβοιας. Καταδιώχθηκε από το Οθωμανικό καθεστώς και κρύφθηκε αυτοεξόριστος στη Σμύρνη όπου και πέθανε σε ηλικία 68 ετών.
Όμως τη χειρότερη μοίρα απ’ όλους είχαν ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και ο Πάνος Κολοκοτρώνης.

Δολοφονήθηκαν άγρια από Έλληνες που είχαν μέχρι τότε το …φωτοστέφανο του αγωνιστή στον Μεγάλο Αγώνα. 

Τα πάθη της εποχής και οι προσωπικές αντιδικίες των αγωνιστών μεταξύ τους, οδήγησαν κάποιους από αυτούς, όπως τον Γκούρα και τους Μαυρομιχάληδες με αυτές τις δολοφονίες που διέπραξαν να αμαυρώσουν τη δόξα στον αγώνα και την ιστορικής τους υστεροφημία. Ίδια και χειρότερη αντιμετώπιση είχαν και επιφανείς αρχαίοι Έλληνες. Ας θυμηθούμε:

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ: Ο νικητής των Περσών στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, πέθανε στην εξορία.

ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ: Ο νικητής στη μάχη του Μαραθώνα πέθανε στη φυλακή
Αλλά και οι Πυθαγόρας, Περικλής, Φειδίας, Αισχύλος, Ηρόδοτος, Σωκράτης, Θουκυδίδης, Αριστοφάνης, Δημοσθένης, Ισοκράτης, Αναξαγόρας δεν είχαν καλό τέλος. Εθνική ντροπή και κατάρα του Έθνους μας. Διερωτώμαι έντονα, έως πότε η Ελλάδα …θα τρώει τα παιδιά της άραγε;

Θα ήθελε να κλείσω με μια φράση του Νίκου Καζαντζάκη… «Να αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί εγώ θα φταίω…»