Νικήτας Μόσχος: Το νοσοκομείο Ρόδου πρέπει να γίνει περιφερειακό

Την αναγκαιότητα να καταστεί το Νοσοκομείο της Ρόδου Περιφερειακού τύπου επισημαίνει για ακόμα μία φορά ο Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας του Γ.Ν.Ρόδου, Συντονιστής Διευθυντής Καρδιολογικής Κλινικής Νικήτας Μόσχος στην απάντηση που δίνει με αφορμή άρθρο του δημοσιογράφου Κώστα Σαμιωτάκη.

Ο δημοσιογράφος εξέφρασε την άποψή του με αφορμή τα εγκαίνια που έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα στην Ογκολογική κλινική του νοσοκομείου της Ρόδου προκαλώντας με το άρθρο του την αντίδραση του Συντονιστή Διευθυντή της Καρδιολογικής κλινικής κ. Νικήτα Μόσχου, καθώς αναφέρεται και στο Αιμοδυναμικό και στη Μονάδα Εμφραγμάτων.

Η απάντηση του κ. Μόσχου είναι η εξής:
«Κύριε Σαμιωτάκη, δεν μπορώ να μην εκφράσω την απορία μου αλλά και τη λύπη μου για τις απόψεις αυτές που παραθέσατε δημοσίως για τις οποίες δεν υπάρχει συνοχή αλλά και απέχουν της πραγματικότητας.

Αναφέρεστε σε Ογκολογικό, Αιμοδυναμικό και Μονάδα Εμφραγμάτων. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω τη συνάφεια των τμημάτων αυτών γιατί η μονάδα λειτουργεί πάνω από 15 χρόνια, το Αιμοδυναμικό λειτουργεί εδώ και πέντε χρόνια και εξυπηρετεί όλο το νότιο Αιγαίο με συνεχείς προσωπικές μετεκπαιδεύσεις περισσότερες από 40 μήνες σε μεγάλα πανεπιστημιακά κέντρα της Ελλάδας και του εξωτερικού και το ογκολογικό μόλις προ δύο ημερών εγκαινίασε τη δικιά του στέγη και τους δικούς του γιατρούς που δεν υπήρχαν μέχρι πριν λίγο χρόνο.

Ο κόσμος δεν φτιάχνεται σε μια ημέρα κ. Σαμιωτάκη και δεν καταλαβαίνω τη συσχέτισή τους αλλά και τη διάσταση που τοποθετείστε σε αυτά σαν να είστε δυσαρεστημένος από το γεγονός ότι πράγματι οι συμπολίτες μας δεν ξοδεύουν το μίσθωμά τους στην aegean αλλά νοσηλεύονται και γιατρεύονται στον τόπο τους. Εκτός και αν κάποιοι σας μετέφεραν διαφορετικά μηνύματα.

Για την Πανεπιστημιακή διασύνδεση που αναφέρεστε, μέχρι πριν δύο χρόνια υπήρχε στα χαρτιά με το «Αττικό» αλλά όχι στην κλινική πράξη μάλλον πελατειακή διασύνδεση θα εννοείτε.
Για τον πανηγυρικό χαρακτήρα των εγκαινίων του Ογκολογικού που αναφερθήκατε, δεν ξέρω πουθενά στον κόσμο που να βγάζουν επικήδειους λόγους σε εγκαίνια.

Θα συμφωνήσω μαζί σας σε ένα μόνο πράγμα. Ότι το Νοσοκομείο μας θέλει περισσότερη στελέχωση. Όμως τι να πεις, όταν τα προηγούμενα χρόνια έχουν αποτυπώσει ένα Νοσοκομείο από 400  σε 350 κλίνες προκειμένου να μην καταστεί Περιφερειακού τύπου. Σε αυτό πρέπει να επικεντρώσουμε όλοι,  τις δυνάμεις μας προκειμένου να έχουμε ένα πλήρες Νοσοκομείο και τα υπόλοιπα είναι για τα παράθυρα και τις τηλεοράσεις.
Με εκτίμηση
Νικήτας Ι. Μόσχος MD, PhD
Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας του Γ.Ν.Ρόδου
Συντονιστής Διευθυντής Καρδιολογικής Κλινικής»

Ακολουθεί προς ενημέρωση και το άρθρο του δημοσιογράφου Κώστα Σαμιωτάκη, το οποίο αναφέρει τα εξής:
«Ογκολογικό, αιμοδυναμικό, μονάδα αντιμετώπισης εμφραγμάτων στο νοσοκομείο μας.
Αναμφίβολα οι σπουδαιότερες και θετικότερες κατακτήσεις του νοσηλευτικού μας ιδρύματος τα τελευταία χρόνια .
Τα εύσημα ανήκουν σε πολλούς. Σε άλλους πολύ περισσότερα σε άλλους λιγότερα και σε κάποιους άλλους ίσως ακόμα και μια μούντζα να ήταν αρκετή!!

Το μεγάλο στοίχημα βέβαια πέρα από τις πανηγυρικές τελετές και τις γενναιόδωρες ανταλλαγές συγχαρητηρίων και φιλοφρονησεων είναι η σωστή λειτουργία των τμημάτων και των μονάδων, ο επαρκής εξοπλισμός τους, η προμήθεια υλικών αλλά κυρίως το κατάλληλο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Φαντάζομαι βέβαια ότι το ανθρώπινο δυναμικό θα είναι εκπαιδευμένο και συνεχώς επιμορφούμενο αφού και το αντικείμενο είναι πολύπλοκο και οι επιστημονικές εξελίξεις ραγδαίες.

Ως εκ τούτου αποτελεί τουλάχιστον παράδοξο το γεγονός (απ’όσα τουλάχιστον γνωρίζουμε) ότι δεν υπάρχει καμιά μέχρι σήμερα διασύνδεση και στενή συνεργασία του νοσοκομείου μας με κάποιο πανεπιστημιακό νοσηλευτικό ίδρυμα της Ελλάδας.
Με τις δυνατότητες της τεχνολογίας την εποχή που οι αποστάσεις έχουν εκμηδενιστεί, στην εποχή της πληροφορίας, της τηλεϊατρικής της πολύμορφης ανταλλαγής δεδομένων της συνεχούς επιστημονικής πληροφόρησης το νοσοκομείο μας αρκείται σε βήματα κι όχι σε άλματα.

Τις συνέπειες βέβαια τις πληρώνουν οι αυτόχθονες ιθαγενείς που πρέπει να πληρώσουν τα μαλλιά της κεφαλής τους για να πετάξουν μέχρι την πρωτεύουσα για να δείξουν απλά μια εξέταση σε κάποιον ειδικό γιατρό ή για να κάνουν ένα εγκεφαλογράφημα στο παιδί τους.

Άραγε πόσο σκανδαλώδες είναι να πληρώνει το εθνικό σύστημα υγείας τις μετακινήσεις για την αντιμετώπιση απλών σχετικά και πολύ συνηθισμένων περιστατικών ενώ θα μπορούσε να πληρώνει γιατρούς να κάνουν τη δουλειά στον τόπο μας;

Πρέπει πάντως να παραδεχτούμε ότι τα εγκαίνια και οι γιορτές έχουν ένα πρόσθετο όφελός πλην της δημοσιότητας.
Κάνουν γνωστό στο ευρύ κοινό ότι το νοσοκομείο μας διαθέτει και αμφιθέατρο. Κανονικά ο χώρος αυτός θα’ πρεπε να είναι συνώνυμος με όρους όπως διάλεξη, σεμινάριο, επιμόρφωση, πληροφόρηση, επιστήμη, πρόοδος, καινοτομία.

Ένα ανοιχτό πανεπιστήμιο υγείας για όλους εμάς και η συνέχεια των ιατρικών σπουδών για τους γιατρούς μας.

Το γιατί δεν συμβαίνει μπορεί να εξηγηθεί ποικιλοτρόπως.
Πάντως γιατροί και διοίκηση φαντάζομαι ξέρουν πολύ καλύτερα τους λόγους. Δεν ελπίζω βέβαια ότι θα μας κάνουν κοινωνούς αυτής της γνώσης!
Είναι σαφές ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ ενός επαρχιακού νοσοκομείου και ενός σύγχρονου νοσηλευτικού ιδρύματος.

Αυτή την απόσταση καλούνται να γεφυρώσουν διοίκηση αλλά και γιατροί. Με τι κίνητρο; Μα φυσικά την αγάπη για τον τόπο τους και την πίστη τους στις ανθρώπινες αξίες. Οι γιατροί έχουν μπούσουλα τον όρκο του Ιπποκράτη.
Οι διοικήσεις από την άλλη δεν κρίνονται και δεν αξιολογούνται από τους πραγματικούς ιδιοκτήτες του νοσοκομείου μας, όλους εμάς δηλαδή, αλλά διαχρονικά από υπουργούς και βουλευτές που τις επιλέγουν τις ανέχονται και σθεναρά τις υποστηρίζουν.

Μέχρι αυτό το φαύλο σύστημα κομματοκρατίας ένα σύστημα δεκαετιών καταρρεύσει με πάταγο και αντικατασταθεί με ουσιαστική αξιοκρατία και αξιολόγηση εμείς οι αυτόχθονες ιθαγενείς μπορούμε να ελπίζουμε στον καλό Θεούλη και να εκλιπαρούμε την Aegean να μας λυπηθεί και να μην μας πάρει όλο το μισθό όταν έρθει εκείνη η ώρα που θα χρειαστούμε πρωτευουσιάνικη παροχή υγείας!!»