Αίμα, χαμόγελα κι ελπίδα  από το Λύκειο Αφάντου Ρόδου

Γράφει η
Στέλλα Π. Βουτσά
Καθηγήτρια Φιλόλογος Λυκείου Αφάντου Ρόδου, Διδάκτωρ Λογοτεχνίας

 

Η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους είναι αυτό που μας βαστάει στη ζωή.
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Αυτό που ζήσαμε την Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018, στο Γενικό Λύκειο Αφάντου Ρόδου, δεν ήταν απλώς μια εθελοντική δράση. Ήταν μια γιορτή, ένα πανηγύρι χαράς, προσφοράς και ανθρωπιάς. Γιατί ο δρόμος της προσφοράς στον συνάνθρωπο είναι αυτός που σκορπίζει στις ψυχές μας γαλήνη, πληρότητα και ικανοποίηση. Αυτό είναι άλλωστε και το μήνυμα του Χριστιανισμού: η έμπρακτη αγάπη προς τον συνάνθρωπο και, μάλιστα, τον πάσχοντα συνάνθρωπο.

Στην προκειμένη περίπτωση, αυτή η έμπρακτη απόδειξη αγάπης διαρκούσε 5-10 λεπτά. Μερικά λεπτά που όμως ήταν ικανά να σώσουν μια ζωή. Όπως έγραφε κι ένα χαρτόνι από τα πολλά που κοσμούσαν τους τοίχους του σχολικού κτιρίου: «Δεν χρειάζεται να είσαι γιατρός για να σώσεις μια ζωή». Αλλού πάλι διάβαζε κανείς: «Δώσε ζωή, είναι στο αίμα σου» ή «Γίνε εθελοντής, μην μένεις θεατής».

Όλα εύστοχα μηνύματα ευαισθητοποίησης, τα οποία εμπνεύστηκαν οι νεαροί μαθητές και τα φιλοτέχνησαν αριστοτεχνικά -σας διαβεβαιώ- με προσωπικό τους κόπο και πολύ μεράκι σε χαρτόνια μεγάλα και μικρά, τα οποία ανάρτησαν σε διάφορα σημεία του σχολείου. Και να σκεφτεί κανείς ότι κάποιοι από τους μαθητές αυτούς, συντονιστές της όλης προσπάθειας, είναι μαθητές της Γ’ Λυκείου, επιφορτισμένοι δηλαδή με πιεστικές υποχρεώσεις και, προπαντός, με αβάσταχτο άγχος και στρες.

Κι όμως, βρήκαν χρόνο από το υστέρημά τους και τον αφιέρωσαν με όλον τους τον ενθουσιασμό -εδώ και κάμποσες μέρες- στην οργάνωση αυτού του αλτρουιστικού εγχειρήματος. Επιβεβαιώνεται, έτσι, για μια ακόμα φορά ότι η νεολαία, αν πιστέψει σε κάτι, αν της θερμάνει την καρδιά ένας στόχος υψηλός, ένα ιδανικό, είναι ικανή για μεγάλα κι αξιοθαύμαστα πράγματα, στα οποία εμείς, οι της ώριμης ηλικίας, «βγάζουμε το καπέλο».   

Η αυλή του ΓΕΛ ΑΦΑΝΤΟΥ, λοιπόν, γέμισε από νωρίς το πρωί της Παρασκευής με μαθητές, αλλά και καθηγητές, που φορούσαν τα κόκκινα μπλουζάκια, ειδικά σχεδιασμένα για την περίσταση της αιμοδοσίας. Ωστόσο, δεν επρόκειτο για μια δράση εσωστρεφή, που αφορούσε το σχολείο μας και μόνο. Στην πορεία της μέρας έδωσαν το «παρών» πολλοί, αρχίζοντας από την Τοπική Αυτοδιοίκηση: ο Αντιπεριφερειάρχης Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος Ν. Αιγαίου κ. Γιάννης Φλεβάρης, η εντεταλμένη Περιφερειακή Σύμβουλος Εκπαίδευσης, Δια Βίου Μάθησης, Εθελοντισμού κι Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων και Πρόεδρος των Κ.Ε.Κ. “Γ. Γεννηματάς”, κ. Χαρούλα Γιασιράνη, ο εντεταλμένος Περιφερειακός Σύμβουλος Αθλητισμού, κ. Νίκος Νικολής, ο Αντιδήμαρχος Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Προσχολικής Αγωγής, κ. Γιάννης Κορωναίος και ο Πρόεδρος του Δημοτικού Οργανισμού Πρόνοιας Ρόδου και ΑΜΚΕ, κ. Σωτήρης Πετράκης.

Ο κ. Φλεβάρης δήλωσε ότι «όταν παίρνει το αίμα όποιος το έχει ανάγκη, δεν ξέρει ποιος το έδωσε, όμως γνωρίζει καλά ότι είναι προσφορά ζωής. Της δικής του ζωής. Συγχαρητήρια θερμά στο Λύκειο Αφάντου που προσφέρει ζωή και χαμόγελα». Από την πλευρά της η κ. Γιασιράνη τόνισε ότι «το Λύκειο Αφάντου έχει παράδοση στην εθελοντική αιμοδοσία και γενικότερα στον εθελοντισμό, γι’ αυτό θα πρέπει να συγχαρούμε τον Λυκειάρχη κ. Βενέτη Θωμίδη, το διδακτικό προσωπικό του σχολείου και, κυρίως, τις μαθήτριες και τους μαθητές».

Ο κ. Κορωναίος, εξέφρασε επίσης τα θερμά του συγχαρητήρια στο Λύκειο Αφάντου για την «ανεκτίμητη προσφορά και για το υψηλό αίσθημα ευθύνης και αλληλεγγύης» κι ευχήθηκε η πρωτοβουλία αυτή να βρει μιμητές. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο κ. Πετράκης επισήμανε ότι «οι προσπάθειες αυτές αξίζουν συγχαρητήρια και συμβάλλουν στην ανάδειξη των ανθρωπιστικών αξιών του εθελοντισμού και της κοινωνικών προσφοράς».  

Ένα δυνατό «παρών» έδωσε σύσσωμη και η υπόλοιπη εκπαιδευτική κοινότητα Αφάντου, η οποία προσήλθε να ενημερωθεί για την εθελοντική δράση της αιμοδοσίας και τη σημασία της. Ήρθαν, λοιπόν, με συνοδούς εκπαιδευτικούς το Νηπιαγωγείο, το 1ο, 2ο και 3ο Δημοτικό Αφάντου, καθώς και το Γυμνάσιο Αφάντου, το οποίο συνόδευσε -μεταξύ άλλων συναδέλφων- ο Διευθυντής του, κ. Θωμάς Σολδάτος και ο Υποδιευθυντής του, κ. Γιώργος Ζερβάκης.

Η οργάνωση ήταν τόσο άρτια που οι μαθητές του ΓΕΛ Αφάντου καλωσόριζαν κι ενημέρωναν τους λιλιπούτειους μαθητές των Δημοτικών και αυτούς του Γυμνασίου για τα αγαθά της εθελοντικής προσφοράς και, συγκεκριμένα, της αιμοδοσίας. (Η περίσταση θύμιζε λίγο τα αλληλοδιδακτικά σχολεία του Καποδίστρια, όπου οι μεγαλύτεροι μαθητές δίδασκαν και καθοδηγούσαν τους μικρότερους…)

Με την παρουσία του μας τίμησε, επίσης, και ο ιερέας του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αφάντου, πατήρ Γεώργιος Καππάκας κι έτσι η δράση ευλογήθηκε από δύο ιερείς, αφού στο σχολείο μας υπηρετεί ο πατήρ Γεώργιος Τσουρδιού. Παρών και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, ο πολυπράγμων και δραστήριος, κ. Σάββας Πολυχρόνης. Τέλος, είχαμε την παρουσία και του στρατού, αφού ήρθαν να δώσουν εθελοντικά αίμα αρκετοί οπλίτες από τα στρατόπεδα Αφάντου. Το πολύχρωμο αυτό ανθρώπινο μωσαϊκό ολοκληρώθηκε με την παρουσία γονέων των μαθητών, ντόπιων κατοίκων της κοινότητας Αφάντου, αλλά και ολόκληρου του νησιού, αφού το προσκλητήριο ήταν γενικό και απευθυνόταν σε όλους. Γιατί, η σωτηρία μιας ανθρώπινης ζωής είναι υπόθεση όλων μας και ειδικά εδώ, στο νησί της Ρόδου, η ανάγκη για αίμα προβάλλει ίσως επιτακτικότερη, με τα τόσα τροχαία που καταγράφονται συνέχεια και ταλανίζουν την τοπική κοινωνία.    

Μου έκανε εντύπωση -θα έλεγα με συγκίνησε- πόσο χαμογελαστοί και ευδιάθετοι ήταν αυτοί που έδιναν αίμα: μαθητές άνω των 17 ετών, παλαιοί μαθητές του σχολείου, εκπαιδευτικοί του ΓΕΛ Αφάντου κι άλλων σχολείων, απλοί πολίτες, κ.λ.π. Πόσο πρόθυμα άπλωναν το μπράτσο τους στους απεσταλμένους της Αιμοδοσίας του Νοσοκομείου Ρόδου, για να τους πάρουν την πίεση και κατόπιν να τους πραγματοποιήσουν την αιμοληψία!

Σίγουρα η σκέψη της εθελούσιας προσφοράς στον συνάνθρωπο τούς έδινε το κουράγιο και τη δύναμη ν’ αντιμετωπίσουν αυτή τη σύντομη δοκιμασία με τόσο κέφι. Όλους αυτούς τους αιμοδότες τους περίμενε στη συνέχεια μια ευχάριστη έκπληξη: τέσσερις κοπέλες του σχολείου είχαν αναλάβει να τους προσφέρουν -πέρα από το χαμόγελό τους- αλμυρά εδέσματα και χυμούς (όλα προσφορά από τοπικούς επιχειρηματίες για την εθελοντική δράση).

Από το γιορτινό κλίμα της ημέρας δεν έλειψε και η μουσική με ποικίλο ρεπερτόριο, ελληνικό και ξένο, την ευθύνη της οποίας είχαν μαθητές του σχολείου-αυθεντίες στον τομέα της μίξης ήχου. Κι όπως στην παραδοσιακή ελληνική κουλτούρα δεν είναι δυνατόν να υπάρξει γιορτή και πανηγύρι χωρίς μεζέδες, το Δεκαπενταμελές Συμβούλιο του σχολείου φρόντισε και γι’ αυτό, με άριστους μαθητές-ψήστες που ανέλαβαν να ετοιμάσουν και να προσφέρουν νόστιμα και ζουμερά σουβλάκια.

Η αιμοδοσία που διεξήχθη σε ένα τόσο γιορτινό κλίμα ολοκληρώθηκε με επιτυχία το μεσημέρι. Ο απολογισμός; Το σχολείο μας συγκέντρωσε σήμερα 60 φιάλες αίμα, οι οποίες έρχονται να προστεθούν στις ήδη υπάρχουσες που διατηρεί το Λύκειο Αφάντου στην Τράπεζα Αίματος του Νοσοκομείου Ρόδου, μετά από πέντε συνεχείς αιμοδοσίες που πραγματοποιεί επιτυχώς τα τελευταία χρόνια.

Ευχόμαστε το αίμα αυτό να είναι αχρείαστο και κανείς συμπολίτης μας να μην κινδυνεύσει, αντίθετα, όλος ο κόσμος να είναι καλά. Όπως και να ‘χει, όμως, το Λύκειο Αφάντου έστειλε το μήνυμά του με τον πιο πανηγυρικό τρόπο: δίνοντας αίμα χαρίζεις ένα χαμόγελο, μεταγγίζεις ελπίδα, σώζεις μια ζωή. Και την καλή και θεάρεστη πράξη η ζωή στην ανταποδίδει τόσο άμεσα, ώστε σήμερα, τόσο οι μαθητές όσο και ο Διευθυντής, ο Υποδιευθυντής, οι διδάσκοντες του σχολείου και όλοι οι παρευρισκόμενοι, είχαμε μια αξέχαστη εμπειρία. Φύγαμε γεμάτοι ικανοποίηση, νιώθοντας μια ψυχική ανάταση. Και προπαντός γεμάτοι αισιοδοξία για το μέλλον και τη νέα γενιά.