Η βεβήλωση των μνημείων με σπρέυ-γκράφιτι, διδάσκεται... στα ελληνικά πανεπιστήμια!

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου


Επαινετή αλλά άχαρης η προσπάθεια του Δήμου μας να καθαρίσει μνημεία από τις ανίερες πράξεις βανδάλων, που ρυπαίνουν τα αγάλματα-κτίρια με λέξεις και εκφράσεις απαράδεκτες, ζωγραφιές και σχέδια που διδάσκονται οι νεαροί κυρίως κουλτουριάρηδες στα Ελληνικά Πανεπιστήμια, εξαιρώ το δικό μας ΑΙΓΑΙΟΥ.

Είχα την τιμή και τη χαρά ως πρόδρος Επιμελητηρίου να επισκεφθώ την πόλη της Μασσαλίας στη Γαλλία, όπου το τοπικό Επιμελητήριο, είχε στην αρμοδιότητα τη διοίκηση και διαχείριση του αεροδρομίου, του μεγάλου εμπορικού λιμένος και της Πανεπιστημιακής Οικονομικής Σχολής, αντίστοιχης της δικής μας ΑΣΟΕ και όταν την επισκεφτήκαμε εξεπλάγην από την απόλυτη τάξη και καθαριότητα του Πανεπιστημίου, εσωτερικά και εξωτερικά, που έμοιαζε περισσότερο με εκκλησία σε σύγκριση με τα δικά μας κυρίως των Αθηνών.
 
Όταν ένας σπουδαστής, φοιτητής, ζει μέσα σε ένα δυστυχώς ρυπαρό περιβάλλον, που όλοι οι τοίχοι, ακόμη και οι κολώνες, στον εξωτερικό αύλειο και προαύλιο χώρο, αλλά και οι εσωτερικοί είναι γεμάτοι με ζωγραφιές, λέξεις και συνθήματα, από μελάνι, μπογιές, σπρέυ και γκράφιτι, αλλά και αφίσες κολλημένες παντού, σωστός σκουπιδότοπος, αποκτά μια παράξενη συνείδηση, που αν όχι τίποτε άλλο το θεωρεί ασήμαντο και δεν αντιδρά στα φαινόμενα ρύπανσης των μνημείων, διατηρητέων και παραδοσιακών δημοσίων κτιρίων, λείπει η παιδεία.
 
Πάντως σχεδόν όλα τα υπαίθρια μνημεία μας είναι γεμάτα κυρίως με τσίκλες σε όλα τα δάπεδα, μερικά επιλεκτικά αγάλματα ακόμη και σύγχρονων επιφανών ανδρών μουντζουρώνονται, γι’ αυτό νομίζω ότι ο Δήμος και η Αρχαιολογία και η Υπηρεσία Νεωτέρων μνημείων, οφείλουν να ξεκινήσουν μια συστηματική ενημέρωση από τα σχολεία αλλά και με ειδικές καλαίσθητες πινακίδες να προειδοποιούν και τους τουρίστες που και αυτοί δεν εξαιρούνται, για τον αναγκαίο σεβασμό και την αποφυγή ρύπανσης.
 
Την περίοδο 1950-1955 μαθητής τότε της Εμπορικής Σχολής Ρόδου που στεγαζόταν στο όμορφο κτίριο της πρώην Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ρόδου, καμαρώναμε για το μνημείο στον προ της εισόδου χώρο αφιερωμένο στον άγνωστο παπά και δάσκαλο, δύο σημαντικούς θεσμούς που πάντα περιβάλλουμε με ιδιαίτερο σεβασμό όπως και σήμερα, γι’ αυτό όλες οι αναμνηστικές φωτογραφίες μας των μαθητών της Εμπορικής και των δασκάλων της Ακαδημίας έχουν παρθεί με επίκεντρο το εν λόγω μνημείο, όμορφο και μοναδικό, άξιο παντοτινού σεβασμού, οφειλομένου από όλους μας. Η προστασία των μνημείων είναι ευθύνη.