Το δικό μας ποδήλατο

Το δικό μας ποδήλατο

Το δικό μας ποδήλατο

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 1099 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Αλέξανδρος Σωτηράκης

Αν η ζωή μας είναι ποδήλατο τότε σίγουρα ο γάμος είναι ένα fixed gear. Είναι ένα ποδήλατο με μόνιμη σχέση χωρίς τη δυνατότητα να αλλάζουμε ταχύτητες, δηλαδή φορτίο.

Το ποδήλατο, όπως και ο γάμος θέλει δύο, δύο γρανάζια εν προκειμένω. Μπορεί το ένα να είναι μεγαλύτερο και το άλλο μικρότερο, ή δύο ίδια, δεν έχει σημασία. Στη διαδρομή και τα δύο γρανάζια πηγαίνουν το ίδιο γρήγορα ή το ίδιο αργά. Το “φορτίο” είναι το ίδιο, το μοιράζονται και τα δύο γρανάζια, άλλοτε το ένα πιο πολύ, άλλοτε το άλλο. Άλλοτε θα αντέχει το ένα πιο πολύ και θα δίνει, άλλοτε θα δίνει το άλλο περισσότερο.

Μόνο του δεν μπορεί πια να κινηθεί κανένα, θέλει δύο, θέλει συνεργασία, θέλει ισορροπία.
Το fixed gear δεν έχει φρένα! Αλήθεια, δεν έχει φρένα! Μπορείς να τρέχεις στην κατηφόρα και στην ανηφόρα σε μια διαδρομή χωρίς να κρατάς στο χέρι σου την ασφάλεια του φρένου για να σταματήσεις όποτε θες, ή όποτε κουραστείς. Μαζί, το κλειδί είναι εκεί στο μαζί! Συνεργασία για να τρέξουμε, συνεργασία για να επιβραδύνουμε αν ποτέ χρειαστεί, αλλά πάντα μαζί.

Έχει και άλλα μυστικά το “φιξάκι”, αμέ! Είναι επιλογή! Το αγοράζεις επειδή έχεις δοκιμάσει όλα τα είδη πίστας, δρόμου, βουνού και τώρα επιλέγεις να καβαλήσεις αυτό που θα σε οδηγήσει στην πιο ευχάριστη και γλυκιά διαδρομή σου. Το επιλέγεις συνειδητά και όταν το καβαλάς νιώθεις όπως τότε που ήσουν παιδί και ένα αόρατο χέρι σε βοηθούσε να σταθείς όρθιος και να βγεις νικητής! Με αυτό επιλέγεις να τρέξεις στις ξέγνοιαστες βόλτες σου τις Κυριακές, με αυτό επιλέγεις να τρέξεις στον αγώνα της εβδομάδας, μέχρι πάλι να έρθει η Κυριακή!

Επειδή τώρα ξέρεις τι σου ταιριάζει. Τώρα νιώθεις σίγουρος, έχεις αυτοπεποίθηση και πείσμα για κάθε διαδρομή. Σκύβεις το κεφάλι και πιέζεις να βγάλεις την ανηφόρα και αμέσως μετά, το δροσερό αεράκι σε χτυπά στο μέτωπο, βλέπεις τον ορίζοντα, τεντώνεις τον κορμό σου, αφήνεις το τιμόνι και ανοίγεις τα χέρια να νιώσεις ελεύθερος! Ελεύθερος, μα όχι μόνος γιατί ξέρεις ότι είσαι μαζί με το δικό σου “γρανάζι”.

Τη διαδρομή δεν την ξέρεις από πριν αλλά δεν σε νοιάζει γιατί έχεις ό,τι θέλεις. Ό,τι χρειάζεσαι και ό,τι θέλεις. Βάζεις και ένα καλαθάκι ροζ, ή ένα μπλε, ή και δύο, τρία και είσαι πλήρης. Δεν σε κουράζει τίποτα πια, έχεις όλα όσα χρειάζεσαι για τη μεγάλη σου διαδρομή προς την ευτυχία, την ολοκλήρωση. Έχεις το ποδήλατο της ζωής σου και η διαδρομή των ονείρων σου σε περιμένει!
Λοιπόν Ελσάκι μου; Ξεκινάμε μαζί;

Διαβάστε ακόμη

Δρ. Παρασκευή Ξανθούλη: Το Φθινόπωρο του Χαλκού: Ο Huizinga, ο Κολοσσός της Ρόδου και τα Ιστορικά Καθεστώτα της Μορφής

Μανώλης Κολεζάκης: Ο ρόλος των Μικρομεσαίων επιχειρήσεων,(ΜμΕ-SMEs), στην Ελληνική οικονομία

Χρ. Γιαννούτσος: Τελικά η Ρόδος ανήκει στους κατοίκους της ή σε αθηνοκεντρικά συμφέροντα;

Χρύσανθος Λαουδίκος: Ο τόπος μας είναι ευλογημένος. Οφείλουμε να τον αντιμετωπίζουμε με ευλάβεια

Γιάννης Σαμαρτζής: Η εισοδηματική ανισότητα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση τον συντελεστή Gini

Σωτήρης Ντάλης: Ήττα Τραμπ: Μια αισιόδοξη μέρα για τις ΗΠΑ και τον κόσμο

Σωτήρης Ντάλης: Πολωνία: θεσμική σύγκρουση με ρωσικό «άρωμα»

Μαρία Καρίκη: Γιατί οι άνθρωποι θυματοποιούνται;