Ο Βράχος της Ολύμπου Καρπάθου στο πολιτιστικό προσκήνιο...

Γράφει ο
Αγαπητός Ξάνθης
αρχιτέκτονας

 

Σε μια κατάμεστη  αίθουσα και με την ταπεινότητα που διακρίνει την κοινότητα Ολύμπου Καρπάθου, την πόλη του μόχθου και της έμπνευσης, όπως και αναγράφει το πανό της εκδήλωσης, ο Πολιτιστικός Οργανισμός Ολύμπου Καρπάθου παρουσίασε το «βράχο» και τη ζωή του πριν από κάμποσες δεκαετίες.   

Ασπρόμαυρες φωτογραφίες που δηλώνουν τον κάματο και το μόχθο, αλλά και την αξιοπρέπεια ενός ζωτικού μέρους της Κάρπαθου, που εκπέμπει δύναμη και ψυχή, εκτίθενται στο Νεστορείδιο γα να αποτυπώσουν την αλήθεια της ιστορίας.

Η εκδήλωση που έγινε με την πρωτοβουλία του Οργανισμού και με πρόεδρο το γνωστό δικηγόρο Γιάννη Μηνατσή συνοδεύτηκε με την αφήγηση των βιωμάτων δύο νεαρών γυναικών καταγωγής Ολύμπου, φιλολόγων, της Μαρίας Αντωνίου Πρωτόπαπα και της Σοφίας Εμμανουήλ Βασιλαράκη με το συντονισμό του Νίκου Μακρή και της ένστολης με την τοπική, μοναδική φορεσιά, της Μαρίας Γκαραγκούνη.     

Η εκδήλωση έκρυβε μια μυσταγωγία αλλά και μία αποκάλυψη για τη δύσκολη εποχή του «βράχου» κατά την κατοχική περίοδο και όχι μόνο.
Τότε η Όλυμπος αριθμούσε 2000 κατοίκους περίπου με 200 μαθητές, σήμερα μετά βίας φτάνει το χειμώνα 300 άτομα μαζί με το επίνειο του Διαφανίου.

Παρόλα αυτά σήμερα κρατάει τη γοητεία της και την επιβλητικότητά της, το σκληροτράχηλο αλλά και την αυθεντικότητά της «μιλώντας» με τον ουρανό και τη θάλασσα, με τις τέχνες και τα γράμματα, τη γεωργία και την κτηνοτροφία, το ψάρεμα και τη γευσιγνωσία.

Ο οικισμός στέκει σαν ζωντανός φρουρός που παρακολουθεί το κρητικό πέλαγος αλλά και παραμονεύει το καρπάθιο πέλαγος για να δηλώνει την αρχοντική παρουσία του.

Τα ήθη και έθιμα γνωστά, η αρχιτεκτονική, η μοναδικότητα του τόπου φημισμένη, αλλά περισσότερο συγκινητικό είναι η υπάρχουσα κοινωνική αλληλουχία του χθες με το σήμερα.

Οι νεαρές φιλόλογοι, η καθεμία από τη μεριά τους αποτύπωσαν με γλαφυρό τρόπο στην ομιλία τους,  το τώρα του «βράχου» με τις θύμησες των παππούδων και πατεράδων τους.  
Με σεβασμό και εκτίμηση μίλησαν για αυτό που προικίσθηκαν και έχουν στην καρδιά τους ως μυστικό που μεταφέρεται από γενεά σε γενεά.  

Για τους νεαρούς μουσικούς, διάδοχοι μουσικών οικογενειών πιστοποίησαν και  αυτοί το ηθικό ζήλο αλλά και το μουσικό μεράκι που εισέπραξαν από τους γονείς τους, συνεχίζοντας την παραδοσιακή μακρόσυρτη μουσική του τόπου τους.
Αλλά εκείνο που έλαμπε είναι η στολή της Μαρίας Γκαραγούνη, που σπινθηροβολούσε  τον πλούτο των κόπων των κατοίκων της Ολύμπου.  

Δεν κατάγομαι από την Όλυμπο. Όμως η συγκίνηση και η φόρτιση από την εκδήλωση είναι ακόμη αποτυπωμένη στη σκέψη μου.
Ευχαριστούμε για αυτό που απεδόθη.

Και όπως έλεγε ο Θουκυδίδης: «Η ιστορία είναι η φιλοσοφία μέσα από σειρά παραδειγμάτων».
Αυτή τη φιλοσοφία μας της δωρίσατε άπλετα και πλουσιοπάροχα μέσα από την συλλογική μνήμη του τόπου, αλλά και από τα χειροπιαστά παραδείγματα των εκτεθειμένων φωτογραφιών που κοσμούν της έκθεση για την Όλυμπο Καρπάθου.
Η ιστορία είναι οι ρίζες μας, ο κορμός είναι η εκτίμηση και τα κλαδιά είναι οι φωνές και οι σκέψεις της νέας γενιάς.