Χτίζοντας την ευτυχία μέσα μας...

Γράφει η ψυχολόγος, Msc
Μαρία Καρίκη

Όλη μας τη ζωή γυρεύουμε την ευτυχία σε ανθρώπους, σε σχέσεις, σε επιτεύγματα, σε επιτυχίες, σε συγκυρίες, σε πράγματα έξω από μας.

Περιμένουμε, αναμένουμε για ένα σημάδι, έναν καλό οιωνό... Κι η προσμονή γίνεται συχνά εξαντλητική, εκνευριστική. Τι θα γινόταν άραγε αν αναθεωρούσαμε, αν επαναπροσδιορίζαμε την πηγή της ευτυχίας! Τι θα γινόταν αν εσύ και μόνο εσύ ο ίδιος φέρεις την ευθύνη της ευτυχίας σου! Μέσα από τις σκέψεις σου, τους στόχους, τα όνειρά σου. Μέσα από τη σχέση σου με τον εαυτό σου. Τότε, δεν θα ήσουν πια έρμαιο των άλλων, της τύχης... Πόση ελευθερία, πόση ανακούφιση θα πυροδοτούσε μια τέτοια προσέγγιση.

Φαντάσου να υπήρχε ένα σταθερό, ασφαλές «καταφύγιο» μέσα σου όπου θα μπορούσες να πηγαίνεις όποτε θες για να ανασυγκροτηθείς, να αναστοχαστείς, να οραματιστείς, να γαληνέψεις. Να μπορούσες με κάποιον τρόπο να ανακτήσεις το χαμόγελό σου, την αισιοδοξία σου, τη δύναμή σου. Να ρύθμιζες τα ανάκατα συναισθήματά σου, να ένιωθες ευγνώμων για ό,τι έχεις (αντί να γκρινιάζεις για όλα όσα δεν έχεις), να έβρισκες λύσεις και εναλλακτικές για ό,τι σε προβληματίζει, να ένιωθες εξορισμού πλήρης και ολοκληρωμένος. Να έψαχνες πρώτα μέσα σου τις απαντήσεις πριν ξεκινήσεις να ψάχνεις έξω σου.

Οι σκέψεις μας μπορούν είτε να καλλιεργήσουν την αίσθηση ευτυχίας μέσα μας είτε να τη σαμποτάρουν. Σκέψεις έλλειψης, ανεπάρκειας, αμφιβολίας, απαισιοδοξίας, εξάρτησης οδηγούν σε συνεχή συναισθηματική αναστάτωση, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η ψυχική μας ισορροπία. Άγχος, θυμός, απογοήτευση και θλίψη είναι μερικά μόνο από τα συναισθήματα που προκύπτουν όταν δεν έρχεται η «ευτυχία» και σε μας. Λες και είναι κάτι απρόσωπο, κάτι έξωθεν οριζόμενο για τον καθένα μας.

Πόσο μακριά είμαστε από τη συνειδητοποίηση αυτής της έννοιας ως μια καθαρά υποκειμενική υπόθεση! Τι επιθυμείς; Τι σου έχει λείψει; Τι έχεις πεθυμήσει; Με τι ενθουσιάζεσαι; Με τη χαλαρώνεις; Με τι διασκεδάζεις; Με τι γελάς; Με τι εκτονώνεσαι; Πώς αγαπάς; Πώς το δείχνεις; Πώς επικοινωνείς; Ποια είναι τα όνειρά σου; Ποιες είναι οι ανάγκες σου; Πώς τις διεκδικείς; Και πόσες ακόμα ανάλογες ερωτήσεις για να έρθεις αντιμέτωπος με έναν εαυτό που μοιάζει μπερδεμένος και αποπροσανατολισμένος. Απομακρυσμένος από τον πυρήνα της ύπαρξής του, από την αλήθεια της μοναδικότητάς του.

Δεν είναι ούτε εύκολος, ούτε απλός ο δρόμος προς την αναζήτηση της ευτυχίας. Ωστόσο, είναι σημαντικό να ξέρεις εκ των προτέρων που να ψάξεις! Δεν είναι απαραίτητα η ικανοποίηση που αναζητάς, όσο η αίσθηση της πληρότητας, της γαλήνης μέσα σου, της αυτοπραγμάτωσης, της σύνδεσης κάθε φορά με έναν προσωπικό σκοπό ζωής. Παρά τα απρόοπτα, παρά τις δυσκολίες, παρά τις ανατροπές και τις αναποδιές, αναζητάς ένα νόημα πίσω και πέρα από όλα αυτά. Κάτι που θα αφαιρέσει τις λεπτομέρειες και θα αποκαλύψει την ουσία. Κάτι που θα σου δείχνει κάθε φορά ποιος είσαι και τι θέλεις. Ίσως, αυτός να είναι με απλά λόγια ο δρόμος προς την ευτυχία. Με τα σωστά και τα λάθη του...Με τα πάνω και τα κάτω του...

Άλλωστε η ευτυχία δεν κατακτιέται ως εκτέλεση μιας «έτοιμης συνταγής». Είναι μια διαδρομή αυτοαποκάλυψης, αυτογνωσίας και ωρίμανσης. Μια διεργασία συνεχούς απόσταξης ώσπου στο τέλος θα βγει το πιο πολύτιμο όλων: η επίγνωση του εαυτού ως ολότητα και αυθεντικότητα. Χωρίς εκπτώσεις, περιορισμούς και αλλοιώσεις. Ένας εαυτός που ρέει ανάμεσα στις δυσκολίες της καθημερινότητας και ταυτόχρονα ελίσσεται, αλλά δεν αλλοτριώνεται, ούτε νοθεύεται. Επιμένει στα απλά, αλλά ουσιαστικά. Αγαπάει, αλλά δεν εξαρτιέται.

Ονειρεύεται χωρίς να εγκαταλείπει εύκολα. Επιθυμεί, αλλά χωρίς να υποδουλώνεται στην επιθυμία. Έχει ανάγκη τον συνάνθρωπό του, όχι ως υποκατάστατο της μοναξιάς του, αλλά για να διευρυνθεί η ψυχή του μέσα από την εμπειρία συνάντησης και συνύπαρξης μαζί του. Ο ευτυχισμένος εαυτός είναι ελεύθερος από τις προσδοκίες, τα στερεότυπα, τις προκαταλήψεις και τις ετεροπροσδιοριζόμενες-κατασκευασμένες ετικέτες ευτυχίας του κόσμου αυτού... Σκοπός του δεν είναι να φτάσει κάπου συγκεκριμένα. Σκοπός του είναι να μην προδώσει κατά τη διαδρομή την ψυχή του ανθρώπου για την οποία φέρει την ευθύνη...