Αναγόρευση του Δημήτρη Προκοπίου σε διδάκτορα

Την Τετάρτη 17 Απριλίου 2019 ο  Δημήτρης Προκοπίου, επί μακρόν αρθρογράφος της εφημερίδας “Η Ροδιακή”, καθηγητής και σύμβουλος τουρισμού  αναγορεύθηκε    Διδάκτορας του Τμηματος Ναυτιλιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου  Πειραιώς. Το θέμα της διατριβής του είναι: Διαχείριση  Παράκτιου Περιβάλλοντος και Τουρισμός.

Επιβλέπων Καθηγητής είναι ο Βασίλης Τσελέντης Καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιώς και μέλη της τριμελούς επιτροπής ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου Δημήτρης Λαγός και ο Ομότιμος καθηγητής Γεράσιμος Ζαχαράτος, μέλη της επταμελούς  επιτροπής ήταν οι καθηγητές: Άγγελος Κότιος Πρύτανης Πανεπιστημίου Πειραιώς, Νίκος Γεωργόπουλος πρώην  Πρύτανης Πανεπιστημίου Πειραιώς, Δημήτρης Γεωργακέλλος, Αναστάσιος Τσελεπίδης, Θεόδωρος Πελαγίδης  και ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής Κωνσταντίνος Μουτζούρης. Πρόεδρος του τμήματος είναι ο καθηγητής Άγγελος Παντουβάκης.

Ο κ. Προκοπίου αναφέρει στην αρχή της διατριβής  του:
«Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της οικονομικής ανάπτυξης είναι ίσως ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα με τα οποία είναι σήμερα αντιμέτωπη η ανθρωπότητα. Ωστόσο σε κανέναν άλλο τομέα της οικονομίας, η περιβαλλοντική διάσταση δεν έχει τόση σημασία όσο στον τουρισμό, καθώς το περιβάλλον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του τουριστικού προϊόντος. Με αυτή την έννοια έχει μεγάλη σημασία η αναζήτηση, ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη μεθόδων που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην αναγνώριση, τόσο των δυνατοτήτων όσο και των ορίων της τουριστικής ανάπτυξης μιας περιοχής και ιδιαίτερα στα πλαίσια των κλειστών οικοσυστημάτων των νησιών που αποτελούν και τον βασικό τουριστικό πλούτο της χώρας μας.

Με δεδομένη την πολυπλοκότητα του τουριστικού προϊόντος, ωστόσο, οι ενδείξεις αυτές δεν είναι εύκολο να ποσοτικοποιηθούν, με έναν ενιαίο τρόπο, ώστε να μπορέσουν να αποτελέσουν αντικειμενικά και άρα, συγκρίσιμα κριτήρια αξιολόγησης της κάθε περιοχής για να βοηθήσουν αποτελεσματικά στη διαμόρφωση της τουριστικής πολιτικής.

Στα πλαίσια αυτά, η εκτίμηση της φέρουσας ικανότητας στον τουρισμό μπορεί να αναδειχτεί σε χρήσιμο όσο και κρίσιμο εργαλείο για τη χάραξη αναπτυξιακής πολιτικής, για την προστασία του περιβάλλοντος και για τη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη. Το ερευνητικό ερώτημα συνεπώς επικεντρώνεται, αφενός στο αν η φέρουσα ικανότητα μπορεί να γίνει ένας τέτοιος δείκτης και, αφετέρου στο ποιοι πρέπει να είναι οι παράγοντες εκείνοι που πρέπει συνδυαστικά να λαμβάνονται υπόψη ώστε ο δείκτης αυτός να καταστεί ένα αξιόπιστο εργαλείο στην άσκηση της τουριστικής πολιτικής.

Μιας πολιτικής που θα συνδυάζει σε βέλτιστο βαθμό την τουριστική ανάπτυξη με το σεβασμό στο περιβάλλον, έτσι ώστε η ανάπτυξη να καταστεί πραγματικά αειφόρος, η οποία θα προστατεύει ταυτόχρονα την ποιότητα του προσφερόμενου τουριστικού προϊόντος αλλά και την ίδια την ποιότητα ζωής, τόσο των μόνιμων κατοίκων όσο και των επισκεπτών, μέσω της επιλογής των πολιτικών εκείνων που θα αναγνωρίζουν το περιβάλλον, ως τον πιο κρίσιμο παράγοντα του τουριστικού προϊόντος.»