Η Θεατρική Αγωγή ως εκπαιδευτικό εργαλείο στην ειδική εκπαίδευση

Το Θεατρικό Παιχνίδι (εφεξής Θ.Π.) ως ψυχοεκπαιδευτικό μέσο και η δραματοθεραπεία μέσω θεατρικών τεχνικών χρησιμοποιούνται τα τελευταία χρόνια για την εξερεύνηση της παιδικής ψυχοπαθολογίας και την ενδυνάμωση της ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά.

Η εκπαίδευση μέσω Θεατρικού Παιχνιδιού ενδυναμώνει τη διαπολιτισμική ευαισθητοποίηση ενώ παράλληλα ενθαρρύνει τον μαθητή στην κοινωνικοποίηση και αλληλεπίδραση. Η σύνδεση της εκπαίδευσης μέσω δράματος με την Ειδική Εκπαίδευση αποτελεί ένα μεγάλο και σημαντικό κεφάλαιο τόσο στη Θεατρική Αγωγή, όσο και στην Ειδική Εκπαίδευση.

Το 2014 ο Kempe (2014) αναφέρει την αναγνώριση από τις Βρετανικές Αρχές για το Θέατρο στην Εκπαίδευση τη δεκαετία του ‘60 κατά την οποία οι θεατρικές τεχνικές αναπτύσσουν τις κοινωνικές δεξιότητες στα παιδιά με αυτισμό και άλλες μορφές νοητικής υστέρησης.

Παράλληλα, αναπτύσσεται η αισθητική και ενισχύεται η απόταξη της διαφορετικότητας μέσα στη σχολική τάξη και κατ’ επέκτασιν στη ζωή. Το Θ.Π  χρησιμοποιώντας τεχνικές που εξασκούν τη δεξιότητα της προσήλωσης γίνεται εκπαιδευτικό εργαλείο σε παιδιά με νοητικές ή αισθητηριακές δυσλειτουργίες. Η αλληλεπίδραση που συμβαίνει στην τάξη κατά τη διάρκεια του Θ.Π. ενθαρρύνει κοινωνικά τα παιδιά αυξάνοντας την αυτοπεποίθησή τους.

Επίσης, έχουν την ευκαιρία να ξετυλίξουν τα μοναδικά τους ταλέντα και να νιώσουν το ενδιαφέρον των συμμαθητών τους απέναντι σε αυτά. Κατά τον Chasen (2011), ο έλεγχος της συμπεριφοράς στα παιδιά με αυτισμό και άλλες μορφές νοητικής υστέρησης, προτείνεται να γίνεται μέσω δραματοθεραπείας μιας και οι δεξιότητες εξασκούνται ακούσια ενώ παράλληλα αυξάνεται η αλληλεπίδραση, η ισότητα και η κατανόηση.

Με αφορμή την προκήρυξη μόνιμων διορισμών στην Ειδική Εκπαίδευση, ο Θεατρικός Σύλλογος Δωδεκανήσου έλαβε αμέτρητα ερωτήματα σχετικά με την ένταξη της Θεατρικής Αγωγής στα Ειδικά Σχολεία της περιφέρειάς μας. Τα αιτήματα των οικογενειών με παιδιά με αναπηρία αναφέρονται στην έλλειψη οργανικής θέσης στα Δωδεκάνησα σε ό,τι αφορά τα μαθήματα αισθητικής αγωγής, όπου αυτά είναι το θέατρο, τα εικαστικά και η μουσική.

Καθώς στα περισσότερα Ειδικά Σχολεία της Ελλάδας η θεατρική αγωγή συμπεριλαμβάνεται στο ημερήσιο πρόγραμμα, η έλλειψη που διαπιστώνεται στον τόπο μας αποτελεί αδιαμφισβήτητο ερώτημα της τοπικής κοινωνίας. Ο Θεατρικός Σύλλογος Δωδεκανήσου, με τη στήριξη της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης  Δωδεκανήσου καθώς και της Περιφερειακής Διεύθυνσης Δωδεκανήσου, ενημερώθηκε και προέβη στις σχετικές ενέργειες για  τη σύσταση οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών ειδικοτήτων στο Νότιο Αιγαίο.

Κατόπιν στάλθηκε σχετικό αίτημα στο Υπουργείο Παιδείας ζητώντας τα Ειδικά Σχολεία της περιοχής μας να επανδρωθούν με εκπαιδευτικό προσωπικό της ειδικότητας των θεατρολόγων. Ευελπιστούμε στην ευαισθητοποίηση και σημαντικότητα του θέματος από τις κρατικές δυνάμεις, κατανοώντας ότι εφόσον το κράτος αποφάσισε την επάνδρωση των ειδικών σχολείων με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων σε όλη τη χώρα, το ίδιο θα συμβεί και στην περιφέρειά μας.

Εκ μέρους του ΘΕ.ΣΥ.ΔΩ.
Η πρόεδρος
Βίκυ Θεολόγη