Το αεροδρόμιο “Διαγόρας” σε στενάχωρη θέση...

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Αγαπητός Ξάνθης
Αρχιτέκτων- Δρ. Πανεπιστημίου Αιγαίου

Μία φωτογραφία, χίλιες λέξεις.

Στην αναχώρηση μου, για την Αθήνα από το αεροδρόμιο Διαγόρας στις 6/6 το απόγευμα αντίκρισα μια σκηνή που δεν κολακεύει τον ποιοτικό τουρισμό που επιδιώκουμε όλοι μας.

Στις αίθουσες αναχώρησης του αεροδρόμιου μας, αλλοδαποί στοιβαγμένοι σε γωνιές και διαδρόμου κατάχαμα περίμεναν υπομονετικά την ακριβή ώρα αναχώρησης.

Η εικόνα μου θύμισε τριτοκοσμικές χώρες, όπου τα άτομα στοιβαγμένα σαν τσαμπιά ζουν σαν υποκείμενα ενός κατώτερου Θεού.
Πολλοί παράγοντες του τουρισμού, επιμένουν στην ποιότητα του ξενοδοχειακού προϊόντος. Ιδιαίτερα ο Σύλλογος Δ/ντων Ξενοδοχείων Ρόδου αγωνίζεται τα τελευταία χρόνια να εμπεδώσει στα στελέχη του τουρισμού τη συνείδηση της ποιότητας και της φιλοξενίας, ως στοιχεία της τοπικής ανταγωνιστικότητας.
Όμως «η πρώτη πύλη εισόδου» του νησιού έρχεται να το διαψεύσει περίτρανα.

Δεν μπαίνω στην αιτία ή στη δημιουργία του θέματος, αλλά στο αποτέλεσμα που δεν περιποιεί τιμή για ένα νησί που θέλει να λέγεται «η ναυαρχίδα του τουρισμού» ή «νησί με αίγλη».
Νικώντας αντικρουόμενες απόψεις και διαχειριστικές θέσεις, στέκομαι ευλαβικά στο ζήτημα της τελευταίας εικόνας που αποκομίζει ο τουρίστας/στρία αναχωρώντας για τα μέρη του.

Η κατάσταση ήταν αποκαρδιωτική, ήταν ενοχλητική, ήταν αντιτουριστική.
Παρακαλώ να διευθετηθεί το θέμα, προσφέροντας μια σειρά από επιπλέον καρέκλες χωροταξικά δεμένες με το μεγάλο πλήθος των καταστημάτων Duty Free που έχουν σήμερα καταλάβει σχεδόν όλο το εύρος του ορόφου (για κερδοσκοπικούς λόγους).
Η ευταξία μεγάλων δημόσιων χώρων δεν μπορεί να γέρνει υπέρ της κατανάλωσης, αλλά οφείλει να υπηρετεί το αίσθημα της ευπρέπειας και της ισορροπίας μεταξύ των σχεδιαζόμενων λειτουργιών.

Μια απλή σκέψη λέει, «νοιώσε καλά, για να αποδίδεις καλά».
Αυτό επισημαίνω με την παρατήρηση της στενάχωρης θέσης του αεροδρομίου «Διαγόρας».
Στο επίκεντρο της συζήτησης πρέπει να βάλουμε τον άνθρωπο-ταξιδιώτη και όχι την απόλυτη διαχείριση της αξίας του κέρδους που προσφέρει η εμπορική βουλιμία του.
Οψόμεθα…