Η επιβολή προστίμων σε παραβάτες της ελεγχόμενης στάθμευσης  πρέπει να γίνεται με προσοχή

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Είναι υποχρέωση της πολιτείας και της τοπικής αυτοδιοίκησης, να προσφέρουν στους χρήστες και ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων, ασφαλή και άνετη κυκλοφορία, αλλά και χώρους στάθμευσης, αφού το αυτοκίνητο σήμερα είναι αναπόσπαστο εργαλείο κάθε εργαζόμενου, ελλείψει καλών αστικών συγκοινωνιών.

Το αυτοκίνητο κατά την αγορά του πληρώνει τεράστιους φόρους, τέλη και παράβολα ταξινόμησης, στη συνέχεια πληρώνει κάθε χρόνο τέλη κυκλοφορίας αλλά και καθημερινά πανάκριβα την βενζίνη, αποτελεί δηλαδή για το Ελληνικό Δημόσιο πηγή σημαντικών εσόδων, γι’ αυτό και οφείλει να του προσφέρει δωρεάν και χωρίς άλλα τέλη ή πρόστιμα άνετη κυκλοφορία και στάθμευση.

Η υπηρεσία ελεγχόμενης στάθμευσης κάθε Δήμου, έχει μετατραπεί στην ουσία και στην πράξη, σε μια κερδοφόρα επιχείρηση, που εκμεταλλεύεται μέρος των δημοτικών ή δημόσιων δρόμων κυκλοφορίας που ανήκουν δικαιωματικά στο αυτοκίνητο, σε ελεγχόμενους χώρους στάθμευσης, που δεν αποβλέπουν στη σωστή αντιμετώπιση της ανάγκης στάθμευσης των οχημάτων των δημοτών της αλλά στην ουσία στην είσπραξη, παραβόλου στάθμευσης που δεν γνωρίζω αν είναι νόμιμο και συνταγματικά σωστό, αλλά και πρόστιμα.

Προσπαθώ να σεβαστώ τους κανόνες κυκλοφορίας και στάθμευσης, γι’ αυτό αν χρειασθώ να κινηθώ στο κέντρο της πόλης, δεν μου κάνει καθόλου κόπο να το αφήσω σε σημείο που επιτρέπεται, έστω και αν χρειασθώ να βαδίσω τουλάχιστον 15 λεπτά για να κάνω τις δουλειές μου, γι’ αυτό και εξεπλάγη όταν αμέσως μετά τις δημοτικές εκλογές μου εστάλη ειδοποίηση από την υπηρεσία προσόδων του Δήμου, να καταβάλλω πρόστιμο 20 ευρώ για παράνομη στάθμευση, για την οποία τίποτε δεν γνώριζα, τίποτε δεν μου έγινε γνωστό, δεν έλαβα κλήση.

Παρ’ όλα αυτά πήγα να πληρώσω, εξέφρασα όμως την επιθυμία να δω σε φωτοτυπία το έντυπο της παράβασης που μου επεβλήθη, για να διαπιστώσω ότι ο αριθμός κυκλοφορίας αφορούσε το δικό μου αυτοκίνητο, αλλά η περιγραφή του π.χ. Chevrolet Chiroco κίτρινο, δεν αφορούσε εμένα, ήμουνα σίγουρος γι’ αυτό, στις παρατηρήσεις μου αυτές βρήκα άμεση και ευγενική ανταπόκριση από τις δύο κυρίες υπαλλήλους, που μου ζήτησαν όμως να προσκομίσω αντίγραφο της άδειας κυκλοφορίας και να υποβάλω αίτηση διαγραφής στο Δήμο.

Όμως η ταλαιπωρία που υπέστη ήτο μεγάλη, αναγκάστηκα δύο φορές να επισκεφθώ τις υπηρεσίες, αφού η γραφειοκρατία ζει και βασιλεύει.