Άσε με να κάνω λάθος, μην παριστάνεις το θεό

Αγαπήστε τα λάθη σας με όλη τη δύναμη της ψυχής σας και τότε θα νιώσετε να ‘χετε αγαπηθεί όσο ποτέ άλλοτε.

Όχι γιατί μπορείτε να μάθετε απ’ αυτά αλλά γιατί όποιος εκτιμά ανθρώπινα και αναγνωρίζει το λάθος, μπορεί να σταθεί δίπλα σε ό, τι ανώτερο οι διπλανοί του προσπερνούν.

Από τα λάθη μου εγώ δεν έμαθα, όμως ακόμη και τώρα αν έπρεπε ν’ αποφασίσω, πάλι θα τα ‘πραττα.

Από …λάθος άλλωστε αυτή τη στιγμή γράφω τούτο το κείμενο, επειδή από λάθος βρέθηκα στη δουλειά αυτή πριν δεκαπέντε χρόνια. Αν δεν έκανα λάθη, το πιθανότερο ήταν τώρα να εργάζομαι σε κάποιο τεχνικό γραφείο και να εκπονώ μελέτες για εγκαταστάσεις θέρμανσης, ψύξης και κλιματισμού.

Σκέτη φρίκη, δηλαδή. Και στο ποδόσφαιρο γίνονται λάθη, όπως σε κάθε έκφανση της ζωής από έμψυχες φυσιογνωμίες που γοητεύονται τα βράδια από τον έναστρο ουρανό και δεν έχουν βύσμα ή μπαταρία για να λειτουργήσουν, αυτό είναι το σημαντικό.

Πριν κάνα μήνα στο παιχνίδι Ουρουγουάη - Περού για το Copa America ζήσαμε το τι σημαίνει αλλοίωση …αθλήματος κι όχι αποτελέσματος.

Οι Περουβιανοί, αναγνωρίζοντας την ανωτερότητα του αντιπάλου και το ότι αν παίξουν αληθινό ποδόσφαιρο θ’ αρπάξουν πεντέξι γκολ, αποφάσισαν να συγκεντρωθούν για να τα …πούνε όλοι στην περιοχή τους.

Ήξεραν επίσης πως, βάσει κανονισμού της διοργάνωσης, σε περίπτωση που το παιχνίδι έληγε στην κανονική του διάρκεια ισόπαλο, θα πήγαινε απευθείας στα πέναλτι κι εκεί θα έπρεπε η τύχη να είναι μαζί τους για να προκριθούν στην ημιτελική  φάση.

Οι Ουρουγουανοί ωστόσο πέτυχαν τρία γκολ, ένα εκ των οποίων ήταν οφσάιντ από ‘δω ως το …Περού, ενώ τα υπόλοιπα δύο για κάτι εκατοστά. Όπως ήταν λογικό, αυτά τα τέρματα ακυρώθηκαν, και ειδικά σε ό, τι είχε να κάνει με τα δύο, υπήρξε και η βοήθεια του VAR γι’ αυτό.

Εάν η τεχνολογία απουσίαζε, η πολύ καλύτερη Ουρουγουάη θα περνούσε στα ημιτελικά και όχι το Περού με την εφαρμογή στο έπακρο του αντιποδοσδφαίρου. Γιατί, δεν ξέρω αν το μάθατε, αλλά το ματς έληξε 0-0 και το Περού πέρασε στα πέναλτι 5-4…

Το ποδόσφαιρο λατρεύεται σ’ όλο τον πλανήτη επειδή είναι ίσως το μοναδικό ομαδικό άθλημα που δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος, αυτή είναι η γοητεία του. Και τώρα με την τεχνολογία τού την αφαιρούν αυτήν. Λάθη, ανθρώπινα λάθη. Το θυμάστε το χέρι του Θεού; Λάθος, ανθρώπινο λάθος, τι ωραία ακούγεται.

Σχηματίστε την εικόνα και θα ‘ναι καλύτερη απ’ αυτή του διαιτητή όταν στέκεται μπροστά σε μια οθόνη και παρακολουθεί πέντε φορές μια φάση, για να διαπιστώσει αν είναι πέναλτι. Πόσο ανιαρή θα ‘ταν η ζωή μας αν υπήρχε για τον καθένα ένα ηλεκτρονικό μάτι που παρακολουθούσε και μας οδηγούσε πάντα στο σωστό.

Φρίκη, μην το συζητάτε. Το 1984 ο Ανδρέας Τσιλιφώνης έγραψε ένα υπέροχο ποίημα και το μελοποίησε ο ίδιος, το «Άσε με να κάνω λάθος». Τότε είχε συμπεριληφθεί στο δίσκο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου «Διαίρεση» και σάρωσε.

Έλεγε, λοιπόν κάπου: «Άσε με να κάνω λάθος, μην παριστάνεις το θεό» και πιο κάτω: «δεν με νοιάζει απογοήτευση αν νιώσω αφού ξέρω πως έπαιξα κι εγώ…» Υπάρχει ο θεός της μπάλας με πολλές μορφές, αφήστε έξω τα βίντεο και μην πάτε να βάλετε κι άλλον θεό στο παιχνίδι. Γιατί η κόλαση στον αγωνιστικό χόρτο βρίσκεται κι ο παράδεισος εκεί…

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ