Πόσο δύσκολο είναι να είσαι διαιτητής;

Έχετε αναλογιστεί ποτέ πόσο δύσκολο είναι να είσαι διαιτητής; Να πρέπει δηλαδή να αποφασίσεις μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ευρισκόμενος σε αρκετές των περιπτώσεων σε καθεστώς –αγωνιστικής- πίεσης εξαιτίας της κούρασης…

Ξέρω, ξέρω, ακούγομαι τώρα λίγο «κλισέ», ενδεχομένως και «γραφικός», όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο –πολλοί δυστυχώς- εσφαλμένα πιστεύουν.

Δεν θα σταθώ στο πόσο προπονημένος πρέπει να είναι πλέον ένας διαιτητής, όπου ουσιαστικά γυμνάζεται, όπως και ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Λογικό, αφού με βάση τα στατιστικά, τρέχει τα ίδια ή μπορεί και λίγα περισσότερα χιλιόμετρα μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Θα σταθώ πολύ περισσότερο στη συμπεριφορά και στην εξωτερική του εικόνα γενικότερα, κάτι που ο κόσμος δεν το αντιλαμβάνεται εύκολα. Ένας σωστός διαιτητής πρέπει να μπορεί να εμπνέει σεβασμό, αρχικά έξω από τον αγωνιστικό χώρο.

Από τη στιγμή που θα φθάσει στο γήπεδο, μέχρι και τη στιγμή που θα αναχωρήσει μετά το κλείσιμο του φύλλο αγώνα, πρέπει να είναι τύπος και υπογραμμός. Να είναι ευγενικός, να ξέρει να συμπεριφερθεί σε ποδοσφαιριστές, παράγοντες και σε όλους όσους συναναστρέφεται.

Πρέπει να μην είναι μικρόψυχος και να έχει μια ισχυρή προσωπικότητα. Δεν μπορεί να είναι άξεστος και «χωριάτης». Αυτά δεν μαθαίνονται εύκολα. Πρέπει να τα έχει κάποιος μέσα του. Ο σωστός διαιτητής πρέπει να έχει παιδεία και να είναι καλλιεργημένος.

Πρέπει να δίνει το παράδειγμα. Το ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί πάρα πολύ και ευτυχώς που και η Παγκόσμια Ομοσπονδία έχει θεσπίσει νόμους και κανόνες για το ποιοι δύναται να είναι διαιτητές και να διαχειρίζονται παιχνίδια. Ασφαλώς και δεν είναι καθόλου εύκολο και δεν μπορεί αυτή τη δουλειά να την κάνει ο καθένας.

Δεν είναι τα πράγματα έτσι απλά. Ακόμα και τον κανονισμό να ξέρει κάποιος απ’ έξω και ανακατωτά που λέμε, δεν σημαίνει ότι θα είναι και καλός διαιτητής σώνει και καλά αν δεν μπορεί να είναι στην ψυχολογία ενός αγώνα.

Ο διαιτητής πρέπει πλέον να μπορεί να είναι και …ψυχολόγος. Να ξέρει πως θα συμπεριφερθεί στους παίκτες για να μπορέσει να τους …κερδίσει με τον τρόπο του. Να τους κάνει να αντιληφθούν ότι δεν είναι ο …τιμωρός τους. Είναι αυτός που καλώς ή κακώς αποφασίζει για τις φάσεις του αγώνα. Με τα όποια λάθη μπορεί να σημειωθούν.

Ας είναι και εξωφρενικά αυτά τα λάθη καμιά φορά. Άλλωστε το ρητό, καλός διαιτητής είναι αυτός που κάνει τα λιγότερα λάθη, εξακολουθεί να ισχύει ακόμα και τώρα, όπου η τεχνολογία έχει εισχωρήσει για τα καλά στα ποδοσφαιρικά παιχνίδια και οι διαιτητές έχουν και τη βοήθεια του VAR. Στο τοπικό μας ποδόσφαιρο τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα για τους διαιτητές μας. Καλούνται να κρατήσουν ισορροπίες και να μην τιναχθούν τα παιχνίδια στον αέρα, απέναντι σε πολύ κακές καμιά φορά νοοτροπίες.

Δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολο και όποιος δεν το αντιλαμβάνεται θα πρέπει έστω μια φορά να βάλει σορτσάκι και να πάρει μια σφυρίχτρα και ας κάνει τον διαιτητή  έστω σε ένα απλό παιχνίδι 5Χ5 μεταξύ συγγενών και φίλων.

Θα καταλάβει πάρα πολλά. Φυσικά, όλα τα προαναφερθέντα δεν αναιρούν το ότι υπάρχουν και κακοί διαιτητές. Διαιτητές που είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως και που δημιουργούν μπελάδες. Το έγραψα και πιο πριν. Δεν μπορεί όλοι να είναι διαιτητές. Εδώ είναι που τα αρμόδια όργανα θα πρέπει να κάνουν δουλειά σε βάθος.

Όλοι οι διαιτητές πρέπει να περάσουν από εξονυχιστικό έλεγχο πριν μπουν έστω και σε παιχνίδι Εφηβικού (πόσο μάλλον εκεί) για να διαιτητεύσουν. Αυτά όμως θα τα αναλύσουμε σε άλλο άρθρο γιατί ο χώρος τώρα είναι περιορισμένος. Να είστε καλά. Καλές διαιτησίες!

Δραγάτης Δημήτρης