Ιδού η Αγία Αγάθη,  ιδού η Φιλέρημος

Γράφει ο
Ιωάννης Κ. Σχοινέζος

 

Το σύντομο αυτό άρθρο δεν θα έπρεπε να έχει χιουμοριστικό ύφος αλλά –δυστυχώς– είναι δύσκολο να το αποφύγεις.

Ποιο είναι το πρόβλημα με τις δύο πινακίδες με την επιγραφή Αγία Αγάθη και Φιλέρημος;

Με μια πρώτη ματιά, κανένα θα πείτε... Στην πραγματικότητα οι δύο πινακίδες είναι... μία και βρίσκεται στο δρόμο που οδηγεί στο Χαράκι. Πηγαίνοντας θα δείτε να δείχνει την κατεύθυνση για την Αγία Αγάθη, επιστρέφοντας από το Χαράκι η ίδια πινακίδα σας πληροφορεί ότι ξαφνικά βρίσκεστε στη Φιλέρημο... Γι' αυτό, αγαπητέ αναγνώστη, αν τυχόν περάσεις από την περιοχή, μείνε ήσυχος: δεν έχεις παραισθήσεις και δεν επείγει επίσκεψή σου σε νευρολόγο... Απλώς έγινε οικονομία χρησιμοποιώντας την ίδια παλιά πινακίδα (της Φιλερήμου) δίχως να σβηστεί όμως η τοποθεσία.

Αφήνοντας όμως την ειρωνεία: δυστυχώς αυτές οι φωτογραφίες αποτελούν παράδειγμα των μεγάλων αντιθέσεων και της προχειρότητας που χαρακτηρίζουν συχνά το νησί.

Πριν τελειώσουμε, λίγες λέξεις για την περιοχή της Αγίας Αγάθης, το υπέροχο αυτό κομμάτι της Ρόδου που έχει και σημαντική ιστορική / αρχαιολογική αξία. Αν έχετε την ευκαιρία, διαβάστε το κείμενο της Φωτεινής Ζερβάκη για το εδώ νεκροταφείο της υπομυκηναϊκής περιόδου στο λινκ https://culture.academia.edu/fotinizervaki.

Στην όλη περιοχή κυριαρχεί η νησιώτικη φρυγανική βλάστηση που καταλήγει στον υπέροχο κολπίσκο με τα καταγάλανα νερά, ενώ στο νότιο τμήμα υψώνεται το Κάστρο του Φεράκλου. Γέμισε ομπρέλες και κιόσκια η άλλοτε μοναχική αυτή παραλία και συγχρόνως τα κοντινά, παράνομα μισοτελειωμένα κτίσματα –τσιμεντένιοι λεκέδες– βρίσκονται ακόμα όρθια στη θέση τους. Δεν έμεινε πια ανέγγιχτη καμιά προσβάσιμη παραλία στο νησί, ξεπουλήθηκε για το τίποτε κάθε τετραγωνικό μέτρο της παραθαλάσσιας ζώνης και ουδείς (αρμόδιος και μη) δεν είχε το στοιχειώδες θάρρος να πει "ΕΔΩ ΟΧΙ".
Αυτό όμως είναι άλλη ιστορία.