I.C.A.R.O.-ΙΚΑΡΟΣ του Γιώργου Αλ. Διακοσάββα: Μια φιλική προσέγγιση

Γράφει ο Δανιήλ Σπάρταλης

Ένα πολυσέλιδο (600 σελίδες με πάνω από 1000 φωτογραφίες και απεικονίσεις) το εμπεριστατωμένο βιβλίο.

Ένα πραγματικό πόνημα και μελέτης κόσμημα του ταπεινού συγγραφέα Γιώργου Διακοσάββα, είδε το φως της δημοσιότητας στις μέρες μας. Βιβλίο όμως ή μία μοναδική και εξαιρετική επιστημονική μελέτη, ένα πραγματικό αποθησαύρισμα του λόγου και της τέχνης;

Γύρω από την επιστήμη της κεραμικής και την ιστορία της, που τόσο πολύ σημάδεψε και εξακολουθεί να σημαδεύει την ιστορία της Ρόδου, είναι αυτό το δεύτερο περισπούδαστο βιβλίο του συγγραφέα. Έτσι, μ’ αυτήν του την προσπάθεια ο Διακοσάββας, έρχεται να εμπλουτίσει μες απ’ τις σελίδες του, την τεράστια και βαριά βιβλιογραφία του είδους.

Αυτού, τούτου του μοναδικού κεραμιδιού και γενικώς της ροδίτικης αγγειοπλαστικής και γλυπτικής τέχνης. Μιας όντως πλούσιας και πολυποίκιλης τέχνης, που μες στους χρόνους και τους αιώνες που διάβηκαν σημάδεψε την ίδια την ιστορία του τόπου μας.

 


Σύγχρονος, δικός μας ο συγγραφέας. Με μοναδικό δικό του τρόπο, με τη δική του «μανιέρα», την ιστορία της ροδίτικης κεραμικής, την ψηλαφεί και την παρουσιάζει, ανάγλυφη σχεδόν, στον αναγνώστη του. Αρχίζει από τα πολύ παλιά και φθάνει ίσαμε τις δικές μας μέρες…

Τότε, που νεαρός και «φέρελπις», καταρτισμένος επιστήμονας, εισέρχεται στην εμβληματική πολυάριθμη οικογένειά τους -όπως ευρηματικά ο ίδιος την ονομάζει- «Ικαριωτών». Έτσι, μαζί με τα δεκάδες μέλη της, έρχεται σε πρώτη επαφή με την ξεχωριστή μυρωδιά της «τερακότας», του πηλού, της λάσπης και των χρωμάτων της χαρακτικής και γενικώς της γλυπτικής.
 


Περιγράφει, με ιδιαίτερη προσοχή, τις λεπτές κινήσεις της απαλάμης και των λεπτών δακτύλων του πλάστη, του κάθε επιδέξιου καλλιτέχνη και δημιουργού, μέσα από έγχρωμες ή ασπρόμαυρες φωτογραφίες, που και μόνες τους συμπληρώνουν τη δική του αφήγηση.

Ακόμα, πολύ εύστοχα και περιγραφικά αναδεικνύει και το πιο μικρό κατόρθωμα του  απλού κι ευσυνείδητου εργάτη, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, όταν μπροστά στον καλλιτεχνικό μπάγκο του σχεδιαστηρίου, ή ακόμα και μέσα στην κάψα και στο καμίνι του φούρνου, με τις αλλεπάλληλες και ρυθμιζόμενες θερμοκρασίες για τις αποδοτικές και επιτυχημένες «οπτήσεις» και το άρτιο επιτυχημένο ψήσιμο, ώστε να μην παραμείνει οποιοδήποτε ψεγάδι…

Κι όλη αυτή η περιδιάβαση με την ανάγνωση του βιβλίου, να μην είναι μια βαρετή «δημοσιογραφική» περιγραφή ένα ρηχό και συνηθισμένο «ρεπορτάζ», αλλά αντιθέτως μία ολοκληρωμένη και συναρπαστική λογοτεχνική αφήγηση. Με τα πολλά και χαριτωμένα «ενσταντανέ» που ομορφαίνουν τις σελίδες αυτού του αξιόλογου έργου των 600 σελίδων, με τις μνημειώδεις έγχρωμες και άλλες φωτογραφίες. Εικόνες που απαθανατίζουν ώρες, ημέρες και χρόνια από τα περασμένα…

 


Μα, πιο πολύ ακόμα, αλησμόνητες για όλους τους πρωταγωνιστές -άνδρες, γυναίκες και μικρά παιδιά- αυτής της φανταστικής «Ικαριώτικης» φαμίλιας… 

Ακόμη και οι αγαπητικές γραμμές του προσεκτικού συγγραφέα (κανέναν να μην αδικήσει), ο οποίος με τη γραφίδα του και την αγάπη του μαζί, σημαδεύουν και στεφανώνουν τόσο τη μνήμη και τη μορφή του δημιουργού του ΙΚΑΡΟΥ, Κωνσταντίνου Δημητρίου Χατζηκωσταντή, όσο και σηματοδοτούν το ήθος ακριβώς του ίδιου του συγγραφέα, με αγάπη πολλή ν’ αναφέρεται στους παλιούς του συναδέλφους.

Όντως, έργο μνημειώδες, επιστημονικό, ιστορικό και απαραίτητο εντρύφημα στους μελετητές της ιστορίας του τόπου μας που έρχεται να στολίσει με το αξιόλογο λογοτεχνικό του ύφος τη σύγχρονη ροδίτικη-και όχι μόνον- βιβλιογραφία, αλλά και τον ίδιο τον αναγνώστη, να χαρεί αυτή την περιδιάβαση μέσα από τις σελίδες του.