Το παν είναι, ακόμα και στα «διαζύγια», να υπάρχει πολιτισμός και όχι ποδοσφαιρικό ξεκατίνιασμα

-«Φύγε ‘συ, έλα εσύ…» έλεγε ο αείμνηστος Βλάσης Μπονάτσος σ’ ένα τηλεπαιχνίδι των 90s και η φράση αυτή είχε γίνει σλόγκαν τότε, ειδικά για ‘μας τους έφηβους, μα πού να ξέραμε πως θα ‘ταν κάτι διαχρονικό…

-Η τέλεια εφαρμογή της στον τρόπο αντιμετώπισης των προπονητών στο ποδόσφαιρο σε τοπικό και εθνικό επίπεδο είναι κάτι το εκπληκτικό. Εκεί που λέγαμε προχθές πως, άντε, μπόρα ήταν και πέρασε, να σου κι ετοιμάζει ταξίδι ο Νίκος Καραμπετάκης. 

-Ρόδος, Διγενής, Νηρέας και Ιάλυσος είχαν την… τιμητική τους αυτή τη βδομάδα και μάλλον έπεται και συνέχεια λίαν συντόμως, αφού το κλίμα και σ’ άλλες ομάδες φαίνεται πως δεν σηκώνει κάποιους…

-Το θέμα είναι πως σε τοπικό επίπεδο τουλάχιστον οι επιλογές δεν είναι και πολλές, σε ό, τι αφορά την αξιοπιστία, γι’ αυτό και κάποια πρόσωπα… ανακυκλώνονται.

-Είμαστε άλλωστε μικρή κοινωνία και ορισμένοι, κακά τα ψέματα, έχουν δεθεί με ομάδες, έτσι όσες πίκρες και να φάνε, κάποια στιγμή θα επιστρέψουν εκεί, δεν γίνεται αλλιώς.

-Το παν είναι, ακόμα και στα «διαζύγια», να υπάρχει αυτό που λέμε πολιτισμός και όχι ποδοσφαιρικό ξεκατίνιασμα. Κάποια στιγμή, εφόσον εδώ κινούμαστε, είναι σίγουρο πως θα συναντηθούμε.

-Δυστυχώς σε κάποιες περιπτώσεις λύσης συνεργασίας δεν χωράει το χιούμορ ή ο αυτοσαρκασμός αυτής της στήλης, κι αυτό είναι το χειρότερο αφού όλοι στο ίδιο σύμπαν δημιουργούμε…