Τάσος Ιωαννίδης: Ένας νεαρός, αλλιώτικος  από τους άλλους!

Ένας Τάσος, αλλιώτικος από τους άλλους... Τάσους!

Που δεν έχασε την αθωότητά του, που τους αγαπάει όλους και τους έχει μέσα στη μεγάλη του καρδιά, που ασχολείται σοβαρά, όπως λέει ο μπαμπάς του ο Παναγιώτης Ιωαννίδης, με ό,τι του αρέσει και τον απασχολεί και δεν τ’  αφήνει αν δεν το εξαντλήσει ή δεν το απολαύσει. Ένας 24χρονος, με καρδιά μικρού παιδιού που τις αδυναμίες του οι δικοί του άνθρωποι φρόντισαν να τις κάνουν ατού.
Πόσο πιο πολύ πρέπει να ασχοληθείς μ’ ένα παιδί με σύνδρομο Down;
Πάρα πολύ, είναι η απάντηση και στην περίπτωση του Τάσου Ιωαννίδη, από τη Λίνδο, όσοι ασχολήθηκαν, παίρνουν δέκα άριστα.

 

Αύριο Τετάρτη 20 Νοεμβρίου,  η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου διά του Κάλλιστου Διακογεωργίου που ήταν και ο εμπνευστής της ιδέας και ο Δήμος Ρόδου διά του αρμόδιου αντιδημάρχου Κώστα Ταρασλιά, στις 19:30 στο Νεστορίδειο, διοργανώνουν μια γλυκιά εκδήλωση για τον Τάσο, με τη Χορωδία του Μουσικού Γυμνασίου, προς τιμήν του και χάριν της ποιητικής συλλογής που εξέδωσε, αυτός ο καταπληκτικός νεαρός.
Ήθελα να τον δω και να του μιλήσω πριν απ’  αυτό. Και ήρθε με τον μπαμπά του, καλοντυμένος, χαμογελαστός, κι όσο περνούσε η ώρα όλο και πιο ανοιχτός για να ανοίξει την αθώα ψυχούλα του.

 

Πού τελείωσες το σχολείο, Τάσο;
Γυμνάσιο πήγα στο Γεννάδι πρώτα και μετά συνέχισα στο Καζούλειο Γυμνάσιο και Λύκειο

Καλός μαθητής;
Σίγουρα. Και 18, και 19 και 20.

Ποια μαθήματα σου άρεσαν περισσότερο;
Πολλά μαθήματα. Τα θρησκευτικά και η Χημεία πιο πολύ.

Των άκρων! Διάβαζες στο σπίτι ή τα μάθαινες από την παράδοση;
Από την παράδοση. Στο σπίτι διάβαζα εξωσχολικά βιβλία, από ιστορίες αγάπης μέχρι ποιήματα. Όχι αστυνομικά και θρίλερ όμως.

Και με τη μουσική ασχολείσαι, ξέρω.
Από μικρός. Έπαιζα κιθάρα και πιάνο και τραγουδούσα με μικρόφωνο.

Μου είπαν ότι σου αρέσει το διάβασμα, και ότι διαβάζεις για τη ζωή των καλλιτεχνών: Για τη Βουγιουκλάκη διαβάζεις και σ’ αρέσει, για τον Καζαντζίδη...
 Ναι, μ’ αρέσουν όλα τα τραγούδια του. Διάβασα το βιβλίο που γράφτηκε γι’ αυτόν το «Πίσω από τη μαρκίζα». Και μ’ αρέσει και ο Θέμης Αδαμαντίδης και τα τραγούδια του. Με πήγε ο μπαμπάς μου στα μπουζούκια, να τον γνωρίσω. Πήγα και στον τάφο του Καζαντζίδη.
Μέχρι βυζαντινή μουσική έχεις διδαχτεί, πέρα από κιθάρα και πιάνο. Γιατί έκανες βυζαντινή μουσική και μάλιστα πήγαινες μέχρι τον Αρχάγγελο γι’ αυτό, από τη Λίνδο;
Για να μάθω πιο πολλά για το Χριστούλη μας. Γνώρισα και τον πάτερ Σπυρίδωνα και πηγαίνω και στην εκκλησία, στη Λίνδο.

Τώρα αυτή την εποχή με τι ασχολείσαι;
Με το θείο μου το Δημήτρη Ιωαννίδη που έχει στη Λίνδο μαγαζί και πάω και τον βρίσκω και περνάμε καλά μαζί.

Ποιοι είναι οι άλλοι σου φίλοι;
Είναι πολλοί. Ο Περικλής, ο Μανόλης, έχω πολλούς φίλους που παίζουν μουσική, και το Γιώργο Γιαννιά... έχει “πολλή” Ρόδο μέσα...

Ποιος είναι αυτός που έχεις για φόντο στο τηλέφωνό σου;
Ο παππούς μου ο Τάσος, που τον αγαπούσα πολύ. Του αφιέρωσα τα ποιήματά μου.

Από πότε ξεκίνησες να γράφεις ποιήματα;
Από μικρός, από το 2011 έως το 2018.  Και θα συνεχίσω και το 2020.

Τι θέμα έχουν τα ποιήματά σου;
Από το μυαλό μου, τη ζωή, την αγάπη και τα παιδικά μου χρόνια.

Και τους έρωτες;
Και τους έρωτες.

Έχουν καημούς οι έρωτες και βάσανα!
Έχουν.

Εσύ ερωτεύτηκες ποτέ;
Τρεις φορές, συμμαθήτριές μου από το σχολείο, την Ευτέρπη, τη Φρόσω και την Ελευθερία. Τις αγάπησα.

Τώρα παίζει κανένας έρωτας;
Όχι.

Τι σε στενοχωρεί πιο πολύ;
Ο παππούς μου ο Τάσος που πέθανε.

Και οι φίλοι σ’ αγαπάνε και οι θείοι...
Ναι, όλοι, κι ο θείος μου ο Βαγγέλης. Μ’ αγαπάνε όλοι και τους αγαπώ όλους.

Ο πατέρας του ο Παναγιώτης, παντού και πάντα μαζί του, παρακολουθούσε διακριτικά την κουβέντα που είχα με τον Τάσο. «Πώς σου φάνηκε η Ροδούλα;» τον ρώτησε, «τι βαθμό θα της έβαζες από το ένα μέχρι το δέκα;» «Τριάντα...», απάντησε ο Τάσος σκανδαλιάρικα και βάλαμε όλοι τα γέλια.